De prijs van loskomen van China: $23,6 biljoen in 25 jaar

Hier is de feitelijk onderbouwde samenvatting van de EY-Parthenon-studie die maandag 13 juli 2026 is gepubliceerd en waarover de Financial Times als eerste berichtte.

De kostenraming van $23,6 biljoen

De analyse van EY-Parthenon, onder leiding van Mats Persson, schat dat de VS, de eurozone en het VK de komende 25 jaar (tot 2050) een extra $23,6 biljoen moeten investeren om hun economische afhankelijkheid van China in cruciale industrieën significant te verminderen ^BFFB. Dat komt neer op ongeveer $940 miljard aan extra jaarlijkse investeringen in de drie economieën samen ^ET.

Per land/regio:

• Verenigde Staten: $13,7 biljoen (~$550 miljard/jaar) ^RBT
• Eurozone: $9,1 biljoen ^RB
• Verenigd Koninkrijk: $800 miljard ^RB

Inflatiegevaar

De studie waarschuwt dat het ontkoppelingsproces zelf de inflatie met maar liefst 2,5 procentpunt kan opdrijven in bepaalde scenario's, gedreven door aanzienlijk hogere productiekosten wanneer de productie wordt verplaatst uit de goedkopere Chinese toeleveringsketens ^RF.

Volledige ontkoppeling versus 'de-risking'

De EY-Parthenon-studie maakt een expliciet onderscheid tussen de twee benaderingen:

• Volledige ontkoppeling (decoupling): het bedrag van $23,6 biljoen is de kostprijs van een complete, harde breuk met Chinese toeleveringsketens. Dit vereist het vanaf nul opbouwen van infrastructuur, R&D, software, productie en logistiek ^BT.
• 'De-risking': de aanpak die de voorkeur geniet van Europese leiders (en die is vastgelegd in de officiële EU-strategie). Deze is gerichter en wil de afhankelijkheid in een beperkt aantal strategische sectoren verminderen, in plaats van alle economische banden door te snijden. De studie suggereert dat de-risking aanzienlijk lagere kosten met zich meebrengt, maar richt zich op het scenario van volledige ontkoppeling om het uiterste risico in kaart te brengen ^EBF.

Europese beleidsmakers pleiten al langer voor 'de-risking, niet decoupling', zoals blijkt uit een studie van het Europees Parlement uit 2024 over dit onderwerp ^E.

Meest getroffen sectoren

Volgens de EY-Parthenon-analyse draaien deze vier sectoren de hoogste kosten voor het nabootsen van toeleveringsketens ^BFF:

• Farmaceutische industrie — grote afhankelijkheid van Chinese actieve farmaceutische ingrediënten (API's)
• Halfgeleiders — geconcentreerde chipfabricage en materiaallevering in China/Taiwan
• Schone energie — zonnepanelen, batterijen, componenten voor windturbines (China domineert de wereldwijde productie)
• Kritieke mineralen — verwerking van zeldzame aardmetalen, lithium en kobalt (China controleert ~60–90% van de raffinage)

Een aparte analyse van de Amerikaanse Kamer van Koophandel wijst ook op deze sectoren, plus ICT/cloudtechnologieën en defensiegerelateerde technologie, als de meest kwetsbare ^F.

Context: bestaande Westerse maatregelen

Uitgaven VS aan kritieke mineralen: De VS heeft via de Inflation Reduction Act en de CHIPS Act ongeveer $30 miljard uitgetrokken voor binnenlandse verwerking van kritieke mineralen, batterij-toeleveringsketens en halfgeleiderproductie ^F.

Anti-dumping onderzoek EU naar Chinese eendenimport: In een aparte, maar gerelateerde handelsactie is de EU een nieuw anti-dumping onderzoek gestart naar de import van Chinese eenden. Dit weerspiegelt het bredere patroon waarin Westerse economieën handelsinstrumenten inzetten om hun afhankelijkheid van import uit China te beheersen ^B.

China's dominante positie in de toeleveringsketen blijft de onderliggende drijfveer. China is 's werelds grootste fabrikant, de grootste exporteur en de dominante verwerker van kritieke grondstoffen. De ECB heeft afzonderlijk opgemerkt dat het aantal vitale inputs dat onder exportbeperkingen valt sinds 2009 vijf keer zo groot is geworden ^EI.

Samenvatting: De EY-Parthenon-studie plaatst een torenhoog prijskaartje aan volledige ontkoppeling ($23,6 biljoen over 25 jaar, $13,7 biljoen voor de VS alleen) en wijst op een inflatierisico van 2,5 procentpunt. Europese leiders blijven de voorkeur geven aan een smaller 'de-risking'-pad, gericht op farmacie, halfgeleiders, schone energie en kritieke mineralen. In deze sectoren zijn de VS en de EU al begonnen met uitgaven en het opleggen van handelsbeperkingen.