Het ministerie van Buitenlandse Zaken stelde expliciet dat:
Dit past in een consistent patroon: Kazachstan heeft eerder soortgelijke Russische beschuldigingen over drone-aanvallen op Tatarstan (2024) en Orenburg (2025) ontkend, waarbij ministeriewoordvoerder Aibek Smadiyarov herhaaldelijk stelde dat er 'geen bevestigde informatie' is dat drones Russische doelen via Kazachstan bereikten .
Kazachstan's reactie is een schoolvoorbeeld van zijn 'multi-vector' buitenlandse beleid — een strategie die dateert uit het begin van de jaren '90 om de betrekkingen tussen Rusland, China, het Westen en regionale machten in evenwicht te brengen om de soevereiniteit te behouden en niet in grootmachtconflicten te worden meegesleept .
Belangrijke dimensies van deze evenwichtsoefening:
Kortom, de ontkenning over Omsk is een defensieve diplomatieke zet: door snel en krachtig Russische mediaberichten die Kazachstan impliceren te verwerpen, probeert Astana te voorkomen dat het in het conflict wordt meegesleept, zijn neutraliteit te signaleren en te voorkomen dat Moskou dergelijke beschuldigingen gebruikt om het verder onder druk te zetten. Tegelijkertijd heeft Kazachstan afzonderlijk kritiek geuit op Oekraïense aanvallen op CPC-infrastructuur wanneer die zijn eigen olie-export bedreigen, wat het transactionele, op belangen gebaseerde karakter van zijn buitenlandse beleid illustreert .