Waarom Reageren Sommige Obesitaspatiënten Beter op Immunotherapie?

De synergie tussen vetrijk dieet, Lactobacillus johnsonii en desaminotyrosine bij het bevorderen van tumorregressie tijdens ICR-behandeling

Belangrijke kanttekening: Er is nog geen enkele studie die alle drie de elementen (vetrijk dieet, L. johnsonii en desaminotyrosine/DAT) in één verenigd mechanisme met elkaar verbindt. Het bewijs bestaat uit afzonderlijke, elkaar bevestigende onderzoekslijnen:

1. Lactobacillus johnsonii versterkt de ICR-werkzaamheid

• De overvloed aan L. johnsonii in de darm is positief gecorreleerd met de responsiviteit op immuuncheckpointblokkade bij meerdere kankertypen .
• Orale toediening van L. johnsonii bij muizen verhoogde de infiltratie van CD8+-T-cellen in tumoren en maakte tumoren gevoeliger voor αPD-1-therapie .
• Bij hepatocellulair carcinoom correleerden hogere intratumorale L. johnsonii-niveaus met een toename van IFN-γ+PD-1+CD8+-T-cellen, en de belangrijkste metaboliet was nicotinezuur (NA), niet desaminotyrosine .
• L. johnsonii synthetiseert ook chenodeoxycholzuur (CDCA), wat de door een vetrijk dieet geïnduceerde colorectale kankerprogressie vertraagt .

2. Desaminotyrosine (DAT) is een apart microbiële metaboliet van andere bacteriën

• De microbiële metaboliet desaminotyrosine (DAT) versterkt direct de ICR-werkzaamheid. Orale DAT-suppletie bij muizen vertraagde tumorgroei en versterkte anti-CTLA-4- en anti-PD-1-therapie door type I-interferonsignalering te activeren en het aantal geactiveerde T-cellen en NK-cellen in de tumor-micro-omgeving te verhogen .
• Echter, DAT wordt geproduceerd door andere darmbacteriën (bijv. Clostridium orbiscindens), niet door L. johnsonii. Het huidige bewijs toont niet aan dat L. johnsonii een DAT-producent is.

3. Vetrijk dieet selecteert op L. johnsonii

• Van verschillende Lactobacillus-stammen vertoonde L. johnsonii de sterkste resistentie tegen door een vetrijk dieet (HFD) geïnduceerde carcinogenese in muismodellen, en alleen levende bacteriën hadden een antitumor-werkzaamheid, wat aangeeft dat actief bacterieel metabolisme vereist is .

Wat nog niet is vastgesteld

• Er is geen gepubliceerde studie die een directe route aantoont waarbij een vetrijk dieet → L. johnsonii-expansie → DAT-productie → versterkte ICR. Het DAT-mechanisme en het L. johnsonii-mechanisme komen momenteel van verschillende onderzoeksgroepen en verschillende microbiële soorten.
• De ICR-versterkende effecten van L. johnsonii lijken betrokken te zijn bij indool-3-propionzuur (IPA) via modulatie van CD8+-T-cel-stamcelheid of nicotinezuur , niet desaminotyrosine.
• Een klinische studie (NCT07191405) die chemotherapie + immunotherapie combineert met L. johnsonii bij gevorderde tumoren is aan de gang , wat verdere duidelijkheid kan verschaffen.

Conclusie: Het bewijs ondersteunt sterk dat een vetrijk dieet L. johnsonii verrijkt, en dat L. johnsonii onafhankelijk ICR-responsen versterkt (waarschijnlijk via IPA of nicotinezuur). Afzonderlijk versterkt de microbiële metaboliet desaminotyrosine ook ICR via type I-interferonsignalering. De specifieke drievoudige synergie die u beschreef (vetrijk dieet → L. johnsonii → DAT → ICR-synergie) is nog niet bevestigd in de peer-reviewed literatuur als één samenhangend mechanisme – het kan een samenvoeging zijn van twee verschillende microbioom-ICR-routes.