EU-hof bekrachtigt boete van €4,1 miljard tegen Google om Android-misbruik

Juridische grondslag

Het arrest is gebaseerd op artikel 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), dat misbruik van een machtspositie op de interne markt verbiedt . Ook het oorspronkelijke besluit van de Europese Commissie uit 2018 (zaak AT.40099) was gegrond op artikel 54 van de EER-Overeenkomst . Het hof bevestigde dat Google een dominante positie had op de markten voor verhandelbare slimme mobiele besturingssystemen en Android-appstores, en dat het die positie misbruikte om zijn zoekmachine nog sterker te maken .

De drie illegale praktijken

De Europese Commissie stelde in 2018 drie soorten illegale beperkingen vast die Google oplegde aan Android-fabrikanten en mobiele netwerkoperators :

1. Illegaal koppelen van Google Search en Chrome – Google eiste dat fabrikanten de Google Search-app en Chrome-browser voorinstalleerden als voorwaarde voor een licentie voor de Google Play Store. Zo kregen Google's eigen apps een oneerlijk distributievoordeel ten opzichte van concurrenten .

2. Anti-fragmentatieovereenkomsten (AFA's) – Google betaalde fabrikanten en netwerkoperators als zij uitsluitend Google Search voorinstalleerden. Deze financiële prikkels – omzetdeelovereenkomsten – ontmoedigden fabrikanten om concurrerende zoekmachines te installeren .

3. Blokkade van concurrerende Android-varianten – Google verbood fabrikanten om toestellen te verkopen met een niet door Google goedgekeurde versie van Android (een 'Android-fork'), zelfs als zij ook toestellen met de goedgekeurde versie verkochten. Dit verhinderde de opkomst van alternatieve besturingssystemen die Google's machtspositie hadden kunnen doorbreken .

Volledige tijdlijn

Gevolgen voor Big Tech-regulering en de Digital Markets Act

Deze uitspraak heeft verstrekkende gevolgen, ook buiten Google:

• Juridisch precedent voor handhaving van de DMA – Het arrest bevestigt de strenge aanpak van de Commissie bij mededingingszaken tegen digitale platforms en legt een stevige juridische basis voor de Digital Markets Act (DMA). De DMA wijst grote platforms zoals Google aan als 'poortwachters' en bevat vergelijkbare regels: geen zelfbevoordeling, geen koppelverkoop en geen concurrentiebeperkende voorwaarden. Waar de Commissie voorheen per zaak moest optreden, biedt de DMA een vooraf vastgesteld kader .

• Groen licht voor schadeclaims van concurrenten – Nu het HvJ-EU definitief heeft vastgesteld dat Google inbreuk heeft gemaakt, kunnen derden (zoals concurrerende zoekmachines, app-ontwikkelaars en fabrikanten) gemakkelijker schadevergoedingszaken aanspannen bij nationale rechters in EU-lidstaten. Zij kunnen compensatie eisen voor de schade die zij hebben geleden door de illegale praktijken .

• Druk op Google om aan DMA te voldoen – De Europese Commissie startte in januari 2026 specificatieprocedures om Google te dwingen te voldoen aan DMA-verplichtingen rond het delen van zoekgegevens en interoperabiliteit. Google kreeg een termijn van zes maanden . In mei 2026 meldden bronnen dat de Commissie een aparte, hoge boete van enkele honderden miljoenen euro's voorbereidt in een ander mededingingsonderzoek . De Android-uitspraak versterkt de momentum van deze bredere regelgevingsaanpak.

• Signaal aan alle Big Tech-bedrijven – De uitspraak laat zien dat EU-rechters strenge mededingingshandhaving steunen, zelfs tegen de grootste Amerikaanse techbedrijven. Dit versterkt de positie van de Commissie in lopende DMA-onderzoeken en mededingingszaken tegen Apple, Meta, Amazon en Microsoft. Ook dringen omroepen erop aan de DMA uit te breiden naar platforms als Android TV .