In de macroeconomische projecties van het Eurosysteem van juni 2026 was al een aanzienlijk zwakker vooruitzicht verwerkt . De economie van de eurozone kreeg te maken met een sterke vertraging doordat de olieprijzen opliepen en de sluiting van de Straat van Hormuz aanhield. De headline HICP-inflatie in de eurozone steeg in mei 2026 naar 3,2%, van 1,9% in februari – het hoogste niveau sinds september 2023 . Ook de kerninflatie (exclusief energie) liep op tot 2,5%, een teken dat de prijsdruk zich verder verspreidde dan alleen energie .
Een studie van het Europees Parlement, gepubliceerd op 22 juni 2026, stelde vast dat de ECB voor een klassiek stagflatiedilemma staat: niets doen riskeert het verankeren van inflatie, terwijl verkrappend beleid de neergang kan verdiepen .
De Europese Commissie waarschuwde in haar voorjaarsprognose 2026 expliciet dat de economie van de eurozone binnen vijf jaar met een tweede energiecrisis wordt geconfronteerd, met olie boven de $100 per vat die zowel de groei afremt als de inflatie aanwakkert – een klassiek stagflatiescenario . Verschillende onafhankelijke analyses (Deutsche Bank, Eurobank, Europees Parlement) kenmerkten de Hormuz-schok als het ontketenen van brede stagflatiedruk in zowel Europa als Azië, waarbij centrale banken gevangen zitten tussen de strijd tegen inflatie en het voorkomen van een recessie .
In de ECB-blog van juli worden de Aziatische economieën expliciet genoemd als het meest kwetsbaar . De reden is hun structurele afhankelijkheid van energie uit de Golfregio.
Waarom Azië het zwaarst wordt getroffen:
Golfleveranciers zijn goed voor:
Uit de statische analyse van de ECB blijkt dat Aziatische economieën de grootste productieverliezen zouden lijden: Zuid-Korea (tot 11%), India (circa 8%) en Japan (circa 7%), gevolgd door de ASEAN-economieën .
Gevolgen op de grond:
Banque de France (juni 2026)
Voorjaarsprognose Europese Commissie (mei 2026)
Directe blootstelling EU is beperkt, maar indirecte effecten zijn ernstig:
Stresstest gasmarkt: