Hoe de VS Iran probeerde te isoleren tijdens Khamenei's begrafenis — en waarom het mislukte

De beoordeling van Mehr News van de campagne stelde dat
al minstens 13 landen, waaronder drie Oost-Europese, onder zware Amerikaanse druk stonden .

Welke landen bleven weg en waarom?

Het is niet eenvoudig om aan te wijzen welke landen specifiek vanwege de Amerikaanse druk afzagen van deelname. De situatie is genuanceerder:

• Westerse landen: Geen enkele grote Westerse leider woonde de begrafenis bij. Dit was echter niet alleen het gevolg van Amerikaanse druk. Iran zelf had aangekondigd dat het geen Europese landen had uitgenodigd die een 'ongepaste' houding hadden aangenomen tegenover de Amerikaans-Israëlische aanval . Volgens de Iraanse woordvoerder van Buitenlandse Zaken, Esmaeil Baghaei, waren landen die de aanval hadden gesteund of verdedigd, niet uitgenodigd .
• Grote mogendheden: Rusland stuurde oud-president Dmitri Medvedev als speciale gezant van Poetin, niet Poetin zelf. China stuurde He Wei, de vicevoorzitter van het Permanent Comité van het Nationale Volkscongres, niet president Xi Jinping. India stuurde geen premier . Of dit het gevolg was van Amerikaanse druk, eigen diplomatieke afwegingen, of een combinatie van beide, wordt niet expliciet vermeld in de beschikbare bronnen.
• Pakistan: Premier Shehbaz Sharif woonde de begrafenis wel bij, waarmee hij de hoogste buitenlandse regeringsleider was die aanwezig was . Dit benadrukt dat de Amerikaanse campagne niet overal succesvol was.

Hoe verliep de begrafenis ondanks de druk?

De meerdaagse staatsbegrafenis begon op 3-4 juli 2026 in Teheran en eindigde met de begrafenis op 9 juli in Mashhad . Het evenement was een enorm spektakel:

• Internationale opkomst: Iran sprak van delegaties uit meer dan 100 landen, hoewel andere bronnen het aantal op 30-40 landen schatten . De aanwezigen waren vooral uit niet-Westerse landen.
• Binnenlandse opkomst: Miljoenen Iraanse rouwenden namen deel aan de ceremonies . De regering in Teheran had drie dagen feestdag uitgeroepen voor de begrafenis .
• Veiligheidscontext: De begrafenis werd gezien als een 'gok' dat het kwetsbare staakt-het-vuren en het opkomende vredesakkoord met de VS stand zouden houden. Het samenkomen van zoveel hooggeplaatste Iraanse leiders op één plek werd als een potentieel veiligheidsrisico beschouwd .

Kortom: De Amerikaanse campagne was bedoeld om Iran te isoleren, maar het resultaat was gemengd. Hoewel de zwaarste diplomatieke gewichten (VS, Europese landen) afwezig waren, trok de begrafenis toch een aanzienlijk aantal internationale delegaties, vooral uit landen die banden met Iran willen behouden of versterken. De afwezigheid van Westerse leiders was deels te wijten aan Amerikaanse druk, maar ook aan de eigen keuze van Iran om hen niet uit te nodigen. De begrafenis was daarmee zowel een demonstratie van Iraanse veerkracht als een teken van de aanhoudende internationale verdeeldheid over het land.