Wat is GCAR1? Nieuwe hoop uit Canada voor patiënten met agressieve solide tumoren

Waarom GPNMB? Dit eiwit komt in veel gezonde cellen nauwelijks voor, maar wordt in hoge mate en homogeen tot expressie gebracht op een aantal agressieve solide tumoren . Dit maakt het een aantrekkelijk doelwit. GPNMB-overexpressie wordt onder andere gevonden bij:

• Alveolair wekedelensarcoom (ASPS): Een zeldzame, agressieve vorm van kanker die vooral jongvolwassenen treft .
• Niercelcarcinoom (RCC): Bepaalde subtypes, exclusief het heldercellig type .
• Tripel-negatieve borstkanker (TNBC): Een bijzonder agressieve vorm van borstkanker .
• Glioblastoom (GBM): De meest voorkomende en agressieve vorm van hersenkanker .
• Ongedifferentieerd pleomorf sarcoom (UPS): Een zeldzame vorm van wekedelensarcoom .

Eerste klinische resultaten: hoop, maar met een kanttekening

De eerste klinische studie (fase I) bij mensen met alveolair wekedelensarcoom (ASPS) werd in 2023 afgerond . De resultaten van de eerste twee behandelde patiënten in het Arthur J.E. Child Comprehensive Cancer Centre in Calgary zijn bemoedigend, maar moeten met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd :

• Patiënt 1: Het leven van deze patiënt werd met 18 maanden verlengd voordat hij uiteindelijk aan zijn ziekte overleed .
• Patiënt 2: Deze patiënt vertoont een aanzienlijke tumorverkleining en reageert nog steeds op de behandeling .

Belangrijke kanttekening: Deze resultaten zijn afkomstig uit nieuwsberichten en niet uit een peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift. Het gaat om een zeer kleine groep (n=2). De harde fase I-data moeten nog worden gepubliceerd .

Waarom zijn solide tumoren zo moeilijk te behandelen met CAR T-celtherapie?

Waar CAR T-celtherapie bij bloedkankers (zoals leukemie) revolutionair is gebleken, stuit het bij solide tumoren op grote obstakels :

1. Het immunosuppressieve micromilieu (TME): Solide tumoren creëren een vijandige omgeving die de werking van T-cellen actief onderdrukt . Dit gebeurt door regulatoire T-cellen, remmende cytokines en andere factoren.
2. Slechte infiltratie: De therapie heeft moeite om in de dichte, harde massa van een solide tumor binnen te dringen .
3. Antigeenheterogeniteit: Niet alle kankercellen in een tumor brengen hetzelfde doelwit (GPNMB) evenveel tot expressie. Hierdoor kunnen sommige kankercellen ontsnappen en voor terugval zorgen .
4. Gebrek aan unieke doelwitten: Veel eiwitten die op kankercellen zitten, komen ook (in lage mate) voor op gezonde cellen. Dit kan leiden tot bijwerkingen (on-target off-tumor toxiciteit) .
5. Fysieke barrières: De tumor heeft een abnormale bloedvoorziening, een dicht stroma en een laag zuurstofgehalte, wat de werking van de immuuncellen verder belemmert .

De ontwikkeling van GCAR1 is een belangrijke stap in het overwinnen van deze obstakels, maar onderzoekers benadrukken dat er nog een lange weg te gaan is voordat deze therapie breed beschikbaar zal zijn .