WK 2026-coachexodus: dit zijn de bondscoaches die na de groepsfase of vroege knock-outs vertrokken

Het WK 2026 in de Verenigde Staten, Mexico en Canada was het eerste met 48 deelnemende landen. Dat leidde tot een opvallend hoog aantal wisselingen op de bank. Toen teams al in de groepsfase of in de eerste knock-outronde werden uitgeschakeld, grepen voetbalbonden snel in. Het minimale doel – overwinteren – werd vaak niet gehaald, en daar moesten coaches voor boeten .

Hier is het overzicht van alle bondscoaches die hun koffers pakten, met stevige onderbouwing uit de bronnen.

Sabri Lamouchi (Tunesië) – Ontslagen na één wedstrijd

Tunesië stuurde Sabri Lamouchi de dag na een vernederende 5–1 nederlaag tegen Zweden in de openingswedstrijd van groep F op 15 juni naar huis. Daarmee werd hij de eerste bondscoach in de WK-geschiedenis die na slechts één wedstrijd werd ontslagen . De Tunesische voetbalbond hield direct na de wedstrijd een spoedvergadering in het teamhotel en maakte de wissel op 16 juni bekend. Hervé Renard volgde hem op .

Hong Myung-Bo (Zuid-Korea) – Stapte op na presidentiële kritiek

Zuid-Korea werd in de groepsfase uitgeschakeld. Hong Myung-Bo nam op 28 juni ontslag en nam de volledige verantwoordelijkheid op zich . De sfeer was uitzonderlijk grimmig: de Zuid-Koreaanse president noemde Hong ‘incapabel’ en gelastte een volledig onderzoek naar het voetbalbestuur . Hong bood zijn excuses aan de fans aan voordat het team het basiskamp in Guadalajara, Mexico, verliet. Bij terugkeer op de luchthaven van Incheon werd hij uitgefloten .

Steve Clarke (Schotland) – Vroegtijdig vertrek, al langer gepland

Schotland werd op 27 juni uitgeschakeld na een 3–0 nederlaag tegen Brazilië. Steve Clarke, die Schotland na 28 jaar terug naar een WK had gebracht, noemde zijn vertrek ‘een makkelijke beslissing’ die al vaststond als de ploeg niet verder zou komen . Opvallend: Clarke had pas 30 dagen eerder een contract voor vier jaar getekend. Zijn vertrek betekende het einde van een zevenjarige periode . Hij vertelde zijn spelers in het hotel in Charlotte dat hij er na de uitschakeling mee zou stoppen .

Marcelo Bielsa (Uruguay) – Stapte op na zege- en puntloze groepsfase

Uruguay, nummer 19 van de wereld, eindigde als laatste in de poule zonder een enkele overwinning. Het land speelde alleen gelijk tegen Kaapverdië en Saoedi-Arabië en verloor met 1–0 van Spanje . Bielsa, die maanden van tevoren al had gezegd dat zijn rol zou eindigen met het toernooi , nam op 1 juli tijdens een persconferentie de volle verantwoordelijkheid. ‘Alle verantwoordelijkheid voor dit resultaat ligt bij mij,’ zei hij. ‘Onze uitschakeling in de groepsfase valt met geen enkel excuus goed te praten’ . Hij gaf toe dat hij ‘niets had nagelaten’ voor het Uruguayaanse voetbal .

Sebastián Beccacece (Ecuador) – Stapte op na verlies in de 1/32e finale

Ecuador overleefde de groepsfase – het verraste Duitsland – maar verloor op 1 juli met 2–0 van medegastland Mexico in de 1/32e finale . Beccacece kondigde direct na de wedstrijd zijn vertrek aan. ‘Ons contract eindigde met het WK,’ zei hij tegen de pers. ‘Ik denk niet dat we het doel hebben bereikt dat we voor ogen hadden’ . Eerder had hij al gezegd dat hij zou vertrekken als Ecuador de groepsfase niet zou overleven .

Ronald Koeman (Nederland) – Onvoldoende bewijs

De beschikbare bronnen bevestigen niet direct dat Koeman na het WK 2026 is opgestapt of is ontslagen. Hoewel één melding stelt dat ‘Nederland een van de eerste teams was dat zijn bondscoach verloor na uitschakeling’ na een strafschoppenreeks tegen Marokko , wordt Koeman in de zoekresultaten niet met naam genoemd als vertrekkend bondscoach. Dit is niet te verifiëren met het aangeleverde materiaal.

Miroslav Koubek – Onvoldoende bewijs

Er zijn binnen de zoekresultaten geen bronnen die Koubeks status in verband brengen met het WK 2026. Zijn naam komt niet voor in de resultaten over trainerswisselingen tijdens het toernooi.

De bredere golf: waarom zoveel vertrekken?

Begin juli telden berichten minstens zes bevestigde vertrekken van bondscoaches tijdens het WK 2026, en er werden er meer verwacht naarmate meer teams werden uitgeschakeld . De golf werd veroorzaakt door twee factoren: het uitgebreide 48-landenformaat zorgde voor meer ‘uitschakelmomenten’ – meer groepen, meer knock-outronden, meer kansen op falen – en bonden handelden snel om de publieke en politieke verontwaardiging te sussen. Zuid-Korea was het meest extreme voorbeeld: de president bemoeide zich persoonlijk met de kwestie . Het patroon laat zien dat in een groter WK de marge voor fouten voor bondscoaches drastisch is afgenomen.