Voor bredere wereldwijde subsidiecijfers: de IMF-update van 2025 schatte de expliciete (fiscale) fossiele subsidies op 725 miljard dollar wereldwijd in 2024 (0,6% van het bbp), waarbij impliciete subsidies (niet-bekostigde externe effecten) veel groter zijn .

2. Hoe ontwikkelingslanden worden getroffen – inclusief schulddruk

Ontwikkelingslanden dragen de zwaarste last van de economische gevolgen, via verschillende kanalen:

• Grote toename van armoede. Het conflict zou wereldwijd meer dan 30 miljoen mensen in armoede kunnen drijven, waarbij ontwikkelingslanden het zwaarst worden getroffen . In de Arabische regio alleen al kunnen tot 4 miljoen mensen in armoede vervallen, waarmee meer dan een jaar economische groei teniet wordt gedaan . In Azië en de Stille Oceaan lopen 8,8 miljoen mensen risico .
• BbP-verliezen. De verliezen in de Arabische regio worden geschat op 120 tot 194 miljard dollar (3,7 tot 6,0% van het gezamenlijke bbp) . De regio Azië-Stille Oceaan riskeert verliezen tot 299 miljard dollar .
• Stijgende energie- en vrachtkosten. Voor importafhankelijke ontwikkelingseconomieën zijn stijgende brandstof- en vrachtkosten het meest directe drukpunt . Dit drijft de voedselprijzen op en raakt huishoudbudgetten en kleine bedrijven.
• Schulden- en fiscale druk. Ontwikkelingslanden besteden honderden miljarden dollars aan noodsubsidies voor energie, waardoor er minder geld overblijft voor scholen, ziekenhuizen en klimaatactie . Afrikaanse economieën die al met krappe fiscale en financiële omstandigheden kampen, krijgen extra stress door verstoorde handelsroutes, volatiele energie- en kunstmestmarkten en wisselkoersdruk . Zuid-Aziatische landen worden tot de zwaarst getroffen gerekend vanwege hun hoge afhankelijkheid van energie-import .
• Drieslag. Het UNDP beschrijft een 'drieslag' van energieprijspieken, voedselprijsinflatie en een vertragende economische groei die ontwikkelingsregio's tegelijk treft .

3. Voorgestelde oplossingen

Het UNDP en aanverwante VN-organen stellen een reeks onderling samenhangende beleidsreacties voor:

• Gerichte en tijdelijke cash transfers zijn de voorkeursbeleidsreactie voor financieel beperkte landen, ter vervanging van brede, ongerichte brandstofsubsidies .
• Hervorming van fossiele subsidies wordt gepresenteerd als een haalbare manier voor overheden om fiscale ruimte te creëren, die kan worden ingezet voor groene investeringen, het corrigeren van milieuexternaliteiten en het versterken van sociale bescherming . Het UNDP pleit voor 'tijdsgebonden routekaarten, stappen om bestaande mazen te dichten en steun voor lagere-inkomenslanden' .
• Ombuigen van subsidies naar schone energie. Het UNDP heeft routekaarten gepubliceerd voor het verschuiven van fossiele subsidies naar emissiearm openbaar vervoer en andere groene investeringen .
• Internationale samenwerking en steun voor lagere-inkomenslanden. Het artikel in Nature (mede-opgesteld met UNDP-perspectieven) benadrukt dat internationale toezeggingen landen ertoe zouden moeten verplichten hun eigen tijdsgebonden uitfaseringsroutekaarten in te dienen, met financiële en technische steun voor ontwikkelingslanden .
• Schuldverlichting en grotere fiscale ruimte voor de meest kwetsbare landen, hoewel de specifieke voorstellen voor schuldherstructurering niet in detail worden beschreven in het beoordeelde materiaal.

Belangrijke kanttekening: De zoekresultaten bevatten geen enkel UNDP-rapport dat specifiek de wereldwijde volumes van fossiele subsidies voor 2026 projecteert. De focus van het UNDP lag op de gevolgen van de crisis (armoede, bbp-verlies, fiscale druk) en de beleidsargumenten voor subsidiehervorming, niet op het voorspellen van subsidieniveaus. Voor precieze gegevens over subsidies in 2026 zijn IMF- of IEA-publicaties de meer directe bron.

Voor bredere wereldwijde subsidiecijfers: de IMF-update van 2025 schatte de expliciete (fiscale) fossiele subsidies op 725 miljard dollar wereldwijd in 2024 (0,6% van het bbp), waarbij impliciete subsidies (niet-bekostigde externe effecten) veel groter zijn .

2. Hoe ontwikkelingslanden worden getroffen – inclusief schulddruk

Ontwikkelingslanden dragen de zwaarste last van de economische gevolgen, via verschillende kanalen:

• Grote toename van armoede. Het conflict zou wereldwijd meer dan 30 miljoen mensen in armoede kunnen drijven, waarbij ontwikkelingslanden het zwaarst worden getroffen . In de Arabische regio alleen al kunnen tot 4 miljoen mensen in armoede vervallen, waarmee meer dan een jaar economische groei teniet wordt gedaan . In Azië en de Stille Oceaan lopen 8,8 miljoen mensen risico .
• BbP-verliezen. De verliezen in de Arabische regio worden geschat op 120 tot 194 miljard dollar (3,7 tot 6,0% van het gezamenlijke bbp) . De regio Azië-Stille Oceaan riskeert verliezen tot 299 miljard dollar .
• Stijgende energie- en vrachtkosten. Voor importafhankelijke ontwikkelingseconomieën zijn stijgende brandstof- en vrachtkosten het meest directe drukpunt . Dit drijft de voedselprijzen op en raakt huishoudbudgetten en kleine bedrijven.
• Schulden- en fiscale druk. Ontwikkelingslanden besteden honderden miljarden dollars aan noodsubsidies voor energie, waardoor er minder geld overblijft voor scholen, ziekenhuizen en klimaatactie . Afrikaanse economieën die al met krappe fiscale en financiële omstandigheden kampen, krijgen extra stress door verstoorde handelsroutes, volatiele energie- en kunstmestmarkten en wisselkoersdruk . Zuid-Aziatische landen worden tot de zwaarst getroffen gerekend vanwege hun hoge afhankelijkheid van energie-import .
• Drieslag. Het UNDP beschrijft een 'drieslag' van energieprijspieken, voedselprijsinflatie en een vertragende economische groei die ontwikkelingsregio's tegelijk treft .

3. Voorgestelde oplossingen

Het UNDP en aanverwante VN-organen stellen een reeks onderling samenhangende beleidsreacties voor:

• Gerichte en tijdelijke cash transfers zijn de voorkeursbeleidsreactie voor financieel beperkte landen, ter vervanging van brede, ongerichte brandstofsubsidies .
• Hervorming van fossiele subsidies wordt gepresenteerd als een haalbare manier voor overheden om fiscale ruimte te creëren, die kan worden ingezet voor groene investeringen, het corrigeren van milieuexternaliteiten en het versterken van sociale bescherming . Het UNDP pleit voor 'tijdsgebonden routekaarten, stappen om bestaande mazen te dichten en steun voor lagere-inkomenslanden' .
• Ombuigen van subsidies naar schone energie. Het UNDP heeft routekaarten gepubliceerd voor het verschuiven van fossiele subsidies naar emissiearm openbaar vervoer en andere groene investeringen .
• Internationale samenwerking en steun voor lagere-inkomenslanden. Het artikel in Nature (mede-opgesteld met UNDP-perspectieven) benadrukt dat internationale toezeggingen landen ertoe zouden moeten verplichten hun eigen tijdsgebonden uitfaseringsroutekaarten in te dienen, met financiële en technische steun voor ontwikkelingslanden .
• Schuldverlichting en grotere fiscale ruimte voor de meest kwetsbare landen, hoewel de specifieke voorstellen voor schuldherstructurering niet in detail worden beschreven in het beoordeelde materiaal.

Belangrijke kanttekening: De zoekresultaten bevatten geen enkel UNDP-rapport dat specifiek de wereldwijde volumes van fossiele subsidies voor 2026 projecteert. De focus van het UNDP lag op de gevolgen van de crisis (armoede, bbp-verlies, fiscale druk) en de beleidsargumenten voor subsidiehervorming, niet op het voorspellen van subsidieniveaus. Voor precieze gegevens over subsidies in 2026 zijn IMF- of IEA-publicaties de meer directe bron.