Het Israëlische leger heeft eenzijdig een bufferzone afgekondigd die ongeveer 6% van het Libanese grondgebied beslaat, met uitgebreide ‘kom niet terug’-bevelen die bewoneren voor onbepaalde tijd de terugkeer naar dorpen in dat gebied ontzeggen. Op 24 juni 2026 verklaarde de Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, dat de Israëlische troepen zich niet zullen terugtrekken uit Zuid-Libanon: ‘Wij trekken ons niet terug.’ The Guardian meldde dat Katz bevestigde dat de Israëlische troepen zouden blijven, in lijn met uitspraken van premier Benjamin Netanyahu, en voegde eraan toe dat er geen Amerikaanse vraag was voor Israël om Libanon te verlaten. Israël had eerder elke terugtrekking uit Zuid-Libanon gekoppeld aan de ontwapening van Hezbollah, een voorwaarde die de groep herhaaldelijk heeft geweigerd.
Human Rights Watch meldde op 11 juni 2026 dat het Israëlische leger bijna 14% van het Libanese grondgebied – het gehele gebied ten zuiden van de Zahrani-rivier – tot gesloten militaire zone had verklaard en bewoners had bevolen te vertrekken.
Op 23 juni 2026 eiste Hezbollah-secretaris-generaal Naim Qassem een volledige, geplande terugtrekking van de Israëlische troepen uit al het Libanese grondgebied. In een televisietoespraak zei hij: ‘Er is geen andere optie voor Israël dan een volledige terugtrekking uit alle Libanese gebieden, zonder ook maar een centimeter te behouden.’ Hij herhaalde dit standpunt op 26-27 juni tijdens een Ashura-bijeenkomst in de zuidelijke buitenwijken van Beiroet en riep op tot een ‘onvoorwaardelijke’ terugtrekking, zeggende dat Israël ‘geen andere keus heeft dan zich volledig terug te trekken uit elke centimeter van ons Libanese land en alle agressie vanuit de lucht, het land en de zee te staken.’ Qassem riep ook op tot uitvoering van vijf belangrijke eisen, waaronder een volledige stop van Israëlische aanvallen en de inzet van het Libanese leger ten zuiden van de Litani-rivier.
Het Libanese ministerie van Volksgezondheid meldde dat tot 20 juni 2026 Israëlische aanvallen sinds de hervatting van de vijandelijkheden in maart 2026 4.057 doden en 12.121 gewonden hadden geëist. Het Wikipedia-artikel over de Libanonoorlog van 2026 spreekt van 4.230 doden, 12.179 gewonden en 1,2 miljoen ontheemden in Libanon. Een eerder rapport van Asharq Al-Awsat (16 juni 2026) gaf een dodental van ten minste 3.783 van 2 maart tot 14 juni. Het dodental omvat 247 kinderen, 363 vrouwen en 133 gezondheidswerkers volgens één rapport; deze cijfers maken geen onderscheid tussen burgers en strijders, en Hezbollah heeft niet gezegd hoeveel van haar strijders zijn gedood.
Het Israëlische leger heeft eenzijdig een bufferzone afgekondigd die ongeveer 6% van het Libanese grondgebied beslaat, met uitgebreide ‘kom niet terug’-bevelen die bewoneren voor onbepaalde tijd de terugkeer naar dorpen in dat gebied ontzeggen. Op 24 juni 2026 verklaarde de Israëlische minister van Defensie, Israel Katz, dat de Israëlische troepen zich niet zullen terugtrekken uit Zuid-Libanon: ‘Wij trekken ons niet terug.’ The Guardian meldde dat Katz bevestigde dat de Israëlische troepen zouden blijven, in lijn met uitspraken van premier Benjamin Netanyahu, en voegde eraan toe dat er geen Amerikaanse vraag was voor Israël om Libanon te verlaten. Israël had eerder elke terugtrekking uit Zuid-Libanon gekoppeld aan de ontwapening van Hezbollah, een voorwaarde die de groep herhaaldelijk heeft geweigerd.
Human Rights Watch meldde op 11 juni 2026 dat het Israëlische leger bijna 14% van het Libanese grondgebied – het gehele gebied ten zuiden van de Zahrani-rivier – tot gesloten militaire zone had verklaard en bewoners had bevolen te vertrekken.
Op 23 juni 2026 eiste Hezbollah-secretaris-generaal Naim Qassem een volledige, geplande terugtrekking van de Israëlische troepen uit al het Libanese grondgebied. In een televisietoespraak zei hij: ‘Er is geen andere optie voor Israël dan een volledige terugtrekking uit alle Libanese gebieden, zonder ook maar een centimeter te behouden.’ Hij herhaalde dit standpunt op 26-27 juni tijdens een Ashura-bijeenkomst in de zuidelijke buitenwijken van Beiroet en riep op tot een ‘onvoorwaardelijke’ terugtrekking, zeggende dat Israël ‘geen andere keus heeft dan zich volledig terug te trekken uit elke centimeter van ons Libanese land en alle agressie vanuit de lucht, het land en de zee te staken.’ Qassem riep ook op tot uitvoering van vijf belangrijke eisen, waaronder een volledige stop van Israëlische aanvallen en de inzet van het Libanese leger ten zuiden van de Litani-rivier.
Het Libanese ministerie van Volksgezondheid meldde dat tot 20 juni 2026 Israëlische aanvallen sinds de hervatting van de vijandelijkheden in maart 2026 4.057 doden en 12.121 gewonden hadden geëist. Het Wikipedia-artikel over de Libanonoorlog van 2026 spreekt van 4.230 doden, 12.179 gewonden en 1,2 miljoen ontheemden in Libanon. Een eerder rapport van Asharq Al-Awsat (16 juni 2026) gaf een dodental van ten minste 3.783 van 2 maart tot 14 juni. Het dodental omvat 247 kinderen, 363 vrouwen en 133 gezondheidswerkers volgens één rapport; deze cijfers maken geen onderscheid tussen burgers en strijders, en Hezbollah heeft niet gezegd hoeveel van haar strijders zijn gedood.