Deze ontdekking voegt een opvallende nieuwe dimensie toe aan het bestaande bewijs dat Homo naledi zijn doden doelbewust in de diepe, moeilijk bereikbare kamers van het grottenstelsel plaatste – een gedrag dat eerder werd afgeleid uit de rangschikking en context van de botten .
1. Doelbewuste geslachtsspecifieke begraving (culturele praktijk)
Dit is de meest provocerende interpretatie: Homo naledi kan een doelbewuste, geslachtsspecifieke begraving of mortuariumbewaring hebben toegepast, wat betekent dat alleen vrouwen in de Dinaledi en bijbehorende kamers werden begraven, terwijl mannen elders werden achtergelaten . Als dit waar is, zou dit het oudste bekende voorbeeld zijn van geslachtsspecifiek funerair gedrag in het hominide fossielenbestand, wat duidt op een complexe sociale structuur met sterke culturele segregatie naar geslacht
.
2. Steekproef- of biologische vertekening (niet-culturele verklaring)
De nulhypothese is dat het volledig vrouwelijke signaal iets anders weerspiegelt dan een opzettelijke culturele praktijk:
Paleoantropoloog John Hawks beschrijft de ontdekking als "het meest fascinerende resultaat is het eenvoudigste: geen enkel individu vertoont tekenen van mannelijke markers", maar hij en andere onderzoekers benadrukken dat beide interpretaties nog openstaan in afwachting van verdere fossiele ontdekkingen op andere vindplaatsen .
Comments
0 comments