Het 72-Uurs Vredesakkoord VS-Iran: Olie, Aandelen en de Intel-Apple Rally Die Instortte

Op 17 juni 2026 ondertekenden de Verenigde Staten en Iran een voorlopig Memorandum van Overeenstemming (MOU) om een einde te maken aan de vijandelijkheden, de Straat van Hormuz te heropenen en Iran toe te staan de olieverkoop te hervatten. De deal veroorzaakte een krachtige, maar kortstondige rally op de markten. Binnen drie dagen kondigde Iran aan dat het de zeestraat opnieuw had gesloten, waardoor de olieprijzen weer stegen en de overeenkomst in een nieuwe onzekerheid werd gestort .

Wat de deal inhield

Het interim-akkoord was een MOU voor 60 dagen dat Iran verplichtte zijn voorraad hoogverrijkt uranium te verminderen, terwijl de VS de sancties op Iraanse olieverkopen ophief en de zeeblokkade van Iraanse havens beëindigde . Het Amerikaanse Centrale Commando verklaarde op 18 juni dat Amerikaanse troepen de blokkade hadden opgeheven . Iran mocht direct na ondertekening beginnen met de verkoop van olie en brandstof . Het akkoord legde ook de basis voor nucleaire onderhandelingen in de daaropvolgende twee maanden .

Onmiddellijke markteuforie: olie stort in, aandelen stijgen

• De olieprijzen daalden scherp doordat de markt de heropening van de Straat van Hormuz verdisconteerde. Brent crude en andere benchmarks verloren vrijwel alle oorlogsgerelateerde winsten; de olieprijs stevende af op de langste verliesreeks in 10 maanden . Goldman Sachs voorspelde verdere dalingen, maar waarschuwde dat prijzen niet snel naar het niveau van voor de oorlog zouden terugkeren .
• Aziatische markten leidden een wereldwijde aandelenrally op maandag 15 juni, toen beleggers de geopolitieke risicopremie afbouwden die zich in 15 weken oorlog had opgebouwd .
• Op 18 juni steeg de S&P 500 met 1,1% en de Nasdaq schoot 1,21% omhoog (315,60 punten naar 26.337,25) . De Philadelphia Semiconductor Index bereikte een recordhoogte .

De halfgeleiderrally: de Intel-Apple deal als katalysator

Aandelen van chipfabrikanten waren de opvallendste stijgers, gedreven door een afzonderlijk bedrijfsnieuws dat bovenop het macro-optimisme kwam:

• Intel-aandelen sprongen bijna 10% op 18 juni nadat president Donald Trump aankondigde dat Apple had ingestemd met een partnerschap met Intel om halfgeleiders in de VS te ontwerpen en produceren .
• De Nasdaq steeg 1,9% dankzij winsten in de halfgeleidersector, omdat de deal hielp de inflatiezorgen te temperen die de techwaarderingen onder druk hadden gezet . De Philadelphia Semiconductor Index steeg met 6,4% .
• Analisten omschreven de beweging als een 'opleving' – tech-aandelen stonden onder druk van een havikistische Federal Reserve onder de nieuwe voorzitter Kevin Warsh, en het Iran-akkoord bood dekmantel voor een verschuiving terug naar groeiaandelen .

Waarom de euforie instortte

Binnen 48 uur werd het aanvankelijke optimisme over de deal ernstig ondermijnd:

• Verwarring en ontkenningen – Op 19 juni ontkende het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken berichten dat de zeestraat opnieuw was gesloten, terwijl de autoriteit van de Perzische Golf een veilige doorgang voor schepen met 'compliant transit requests' bevestigde . Maar de tegenstrijdige berichten joegen de markten angst aan.
• Gesprekken uitgesteld – Vicepresident JD Vance stelde een gepland bezoek aan Zwitserland voor de volgende onderhandelingsronde uit, en gesprekken tussen Amerikaanse en Iraanse vertegenwoordigers werden in de wacht gezet .
• Iran kondigt heropening aan – Op zaterdag 20 juni maakte het Iraanse gezamenlijke militaire commando bekend dat de Straat van Hormuz opnieuw was gesloten, waarbij het de VS en Israël beschuldigde van het schenden van het vredesakkoord. De VS betwistte de claim en hield vol dat de zeestraat open bleef .
• Olieprijzen keren – Na dagen van daling werden de olieprijzen volatiel en begonnen weer te stijgen toen de houdbaarheid van de deal in twijfel werd getrokken . The New York Times meldde dat 'olieprijzen vrijdag volatiliteit vertoonden toen er onzekerheden ontstonden' .

De structurele kwetsbaarheid

Analisten van Chatham House waarschuwden dat zelfs als de deal standhield, Iran de mogelijkheid behield om Hormuz opnieuw te sluiten – en dat een gelijktijdige verstoring van de Houthi's in de Straat Bab el-Mandeb desastreus zou zijn . Het kernprobleem was dat het interim-akkoord een kwetsbaar bestand van 60 dagen was zonder handhavingsmechanisme, waardoor de markten heen en weer bleven schommelen tussen opluchting en hernieuwde angst bij elk tegenstrijdig bericht uit Teheran.