Netanyahu beveelt stopzetting aanvallen in Zuid-Libanon, maar weigert troepenterugtrekking

Op zaterdag 20 juni 2026 bevalen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en defensieminister Israel Katz het leger om de operaties in Libanon stil te leggen – maar zonder ook maar één soldaat terug te trekken . Het bevel kwam na een chaotisch etmaal waarin een wapenstilstand van vrijdag binnen enkele uren weer was ontspoord.

Achtergrond: schendingen van het staakt-het-vuren en escalatie

De reeks gebeurtenissen begon met een door de VS begeleid staakt-het-vuren tussen Israël en Hezbollah dat vrijdag 19 juni inging . Vrijwel meteen beschuldigden beide partijen elkaar van schendingen. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken stelde dat Hezbollah ondanks het bestand was blijven aanvallen met raketten, drones en projectielen . Het Israëlische leger verklaarde dat het "bezig was directe dreigingen weg te nemen" en reageerde op overtredingen van Hezbollah . Hezbollah zelf had elk bestand dat niet voorzag in een volledige Israëlische terugtrekking uit Zuid-Libanon altijd afgewezen .

Het stopbevel van zaterdag en de burgerslachtoffers

Het bevel van Netanyahu en Katz richtte het leger om de operaties te staken, maar troepen op hun posities te houden . Het besluit zou in overleg met de Verenigde Staten zijn genomen . Ondanks dat stopbevel vielen er op zaterdag opnieuw doden door Israëlische luchtaanvallen in Zuid-Libanon: minstens 7 mensen, onder wie 2 kinderen, meldden Libanese autoriteiten aan AP . Andere berichten spraken van hogere aantallen: The Guardian meldde minstens 16 doden , en The Straits Times schreef op basis van het Libanese staatsnieuwsagentschap dat er op 20 juni alleen al minstens 20 doden waren gevallen . Israël zei dat deze aanvallen een reactie waren op projectielen die Hezbollah had afgevuurd; een Israëlische militaire bron meldde dat Hezbollah meer dan 50 projectielen op Israëlische troepen had afgevuurd .

Een openlijke uitdaging van het VS-Iran-bestand

Israëls weigering om troepen terug te trekken uit Zuid-Libanon ondermijnde direct het Amerikaans-Iraanse bestand dat op 17 juni was gesloten . De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi stelde expliciet dat de VS-Iran-overeenkomst de terugtrekking van Israël uit Libanon vereist – een voorwaarde die Israël al had verworpen . Netanyahu verklaarde op 15 juni dat Israël troepen in Libanon zou houden "zolang als nodig" en dat hij zich niet gebonden voelde aan de VS-Iran-deal . Iran trok zich op 19 juni terug uit geplande technische nucleaire gesprekken in Zwitserland, onder verwijzing naar de Israëlische aanvallen op Libanon als een schending van het Amerikaans-Iraanse Memorandum van Overeenstemming .

De sluiting van de Straat van Hormuz en diplomatieke spanningen

Op zaterdag 20 juni kondigde Iran de sluiting aan van de Straat van Hormuz – een cruciale doorgang voor ongeveer 20% van de wereldwijde olievoorziening – vanwege toenemende spanningen rond de Israëlische aanvallen in Libanon . Het Amerikaanse leger sprak dat echter direct tegen: de straat bleef open, zei het . De claim van sluiting kwam op het moment dat de VS en Iran hun overleg voor zondag in Zwitserland opnieuw hadden ingepland .

Vicepresident Vance vertrekt voor noodoverleg

Vicepresident JD Vance vertrok voor verdere onderhandelingen te midden van deze crisis; de VS-Iran-gesprekken stonden voor zondag in Zwitserland gepland, waarbij beide partijen probeerden het raamwerkakkoord te redden . De situatie onderstreept hoe snel een fragiel staakt-het-vuren kan escaleren tot een bredere regionale confrontatie, waarbij Israëls vasthouden aan een 'veiligheidszone' in Zuid-Libanon een fundamenteel obstakel vormt voor elke vredesregeling.