EU overweegt torenhoge heffingen op Chinese plug-in hybrides

Welke fabrikanten worden geviseerd?

Elke Chinese fabrikant die hybrides naar de EU exporteert, zou worden getroffen. Het exacte tarief zou per bedrijf verschillen, wat de structuur weerspiegelt die al op BEV's wordt toegepast. De bestaande BEV-tariefverdeling geeft een duidelijke indicatie van de waarschijnlijke doelwitten en tarieven:

• BYD — krijgt nu al 27% compenserende heffing op zijn BEV's .
• SAIC (eigenaar van MG) — krijgt nu al het hoogste tarief van 35,3% op BEV's .
• Geely — krijgt nu al 17% op BEV's .
• Tesla — krijgt nu al een extra heffing van 7,8% op zijn in China gemaakte wagens .
• Westerse merken die in China produceren, zoals BMW's iX3 en Dacia's Spring, vallen er ook onder .

De achtergrond: een record handelstekort van €1 miljard per dag

De drang om de heffingen uit te breiden komt tegen de achtergrond van het grootste handelstekort ooit gemeten. In april 2026 bedroeg het goederentekort van de EU met China ruwweg €1 miljard per dag (ongeveer $1,15 miljard) . Hier zijn de belangrijkste cijfers van officiële bronnen:

• Volledig jaar 2025: Het EU-tekort bedroeg €359,8–359,9 miljard, een stijging van 2,7% op jaarbasis ten opzichte van €312,2 miljard in 2024 .
• Q1 2026: Het tekort bereikte €98 miljard, het hoogste kwartaalcijfer sinds Q3 2022 .
• Het gap werd begin 2026 ongeveer 10% groter, gedreven door een golf van Chinese export van EV's, batterijen en industriële machines, terwijl de EU-export naar China daalde .
• Eurostat-data tonen aan dat de EU in 2025 voor €199,6 miljard aan goederen naar China exporteerde en voor €559,4 miljard importeerde . Elektrische apparatuur en machines zijn de productcategorieën die de onevenwichtigheid het meest aanwakkeren .

Hoe EU-leiders balanceren tussen afschrikking en het vermijden van een handelsoorlog

EU-leiders bewandelen een dunne lijn. Op een top in Brussel op 18 juni 2026 probeerden ze een middenweg te vinden: de reactie op China's handelspraktijken aanscherpen, maar zonder maatregelen die een schadelijke, volledige handelsoorlog kunnen ontketenen . De belangrijkste elementen van deze evenwichtsoefening zijn:

Hardere retoriek, afgemeten actie. De Europese Commissie roept op tot een krachtigere reactie op wat zij 'China Shock 2.0' noemt — een vloedgolf van goedkope Chinese goederen die de Europese maakindustrie bedreigt . Peking heeft gewaarschuwd met vergelding . Maar de EU kiest bewust voor gerichte, WTO-conforme compenserende heffingen, niet voor pauzeschalken of drastische 'decoupling' .

Het 'de-risking'-draaiboek. De EU-strategie, in lijn met G7-beloften om toeleveringsketens weg van China te diversifiëren, richt zich op het beschermen van de eigen economie, het stimuleren van het eigen industriële concurrentievermogen en het samenwerken met gelijkgestemde economieën . Dit wordt gepresenteerd als 'de-risking', niet als 'decoupling' .

Prijsafspraken als uitweg. In januari 2026 kwamen de EU en China een mechanisme overeen waarmee Chinese EV-exporteurs heffingen kunnen vervangen door minimumimportprijsafspraken ('price undertakings') . Dit geeft Chinese fabrikanten een gezichtsreddende manier om zich te voegen en verlaagt het risico op onmiddellijke vergelding. Vanaf februari 2026 verwerkte de Commissie deze vrijstellingsverzoeken, waarbij Volkswagen Group's Cupra-merk als eerste een aanvraag indiende .

Interne verdeeldheid onder lidstaten. De 27 EU-hoofdsteden zijn het unaniem eens dat China's handelsbeleid een bedreiging vormt, maar verschillen van mening over hoe agressief te reageren. Sommige industriële economieën die zwaar zijn blootgesteld aan Chinese handel zijn voorzichtiger, wat de speelruimte van Brussel beperkt .

Geleidelijke escalatie. The Economist merkt op dat het debat is verschoven van of de EU de barrières zal verhogen naar hoeveel, hoe snel en hoe de gevolgen te beheersen . Het meest waarschijnlijke pad is een gestage, afgemeten verbreding van de tarieven — van BEV's naar hybrides en mogelijk naar andere sectoren — in plaats van een eenmalige dramatische escalatie .

De kern: EU-leiders sturen een onmiskenbaar hardere boodschap naar China, maar ze ontwerpen elke stap zo dat er ruimte blijft voor onderhandeling en de-escalatie, in de hoop Peking onder druk te zetten om zijn handelspraktijken te hervormen zonder een transcontinentale handelsoorlog te ontketenen .