Fragiele nucleaire tegenstand in Japan en Zuid-Korea: CSIS-enquête onder elites waarschuwt voor besmettingsrisico

Het besmettingseffect: een snelle omslag als één land in actie komt

De belangrijkste bevinding van de enquête is het 'besmettingseffect' (contagion effect). Volgens de CSIS-gegevens zou, mocht Zuid-Korea of Japan het voortouw nemen bij de aanschaf van kernwapens, de steun voor een soortgelijke stap in het andere land 'snel kunnen stijgen' .

Tijdens de presentatie van de resultaten op 18 juni 2026 waarschuwden CSIS-experts dat dit besmettingseffect mogelijk groter is dan de impact van een vermindering van de Amerikaanse troepen in de regio . De studie concludeert dat een besluit van één bondgenoot om nucleair te gaan de nucleaire stabiliteit in Noordoost-Azië zou kunnen ondermijnen door een cascade van regionale reacties op gang te brengen .

Voorwaardelijke ambivalentie – en de rol van Amerikaanse afschrikking

Cha en Govella stellen in een artikel in Foreign Affairs dat het risico dat Japan of Zuid-Korea nucleair wordt vaak wordt overdreven. De meeste elites zijn er 'althans voorlopig' geen voorstander van . Maar die ambivalentie is voorwaardelijk en hangt af van twee factoren: de ernst van de dreiging en het handelen van het andere geallieerde land .

De geloofwaardigheid van de Amerikaanse nucleaire paraplu (extended deterrence) – de belofte om bondgenoten te verdedigen met het volledige scala aan Amerikaanse militaire capaciteiten, inclusief kernwapens – lijkt de cruciale variabele te zijn. Een gezamenlijke workshop van CSIS en het Asan Institute, gehouden van eind 2025 tot begin 2026, beoordeelde de samenwerking op het gebied van nucleaire afschrikking binnen de Amerikaans-Zuid-Koreaanse alliantie en onderstreepte het belang van Amerikaanse geruststelling om te voorkomen dat bondgenoten een eigen nucleaire optie nastreven .

Bredere context: groeiende publieke steun, verschuivende politiek

Terwijl de elites voorzichtig blijven, beweegt het politieke momentum in Zuid-Korea in de andere richting. Conservatieve politici, waaronder voormalig president Yoon Suk Yeol, hebben openlijk hun steun uitgesproken voor eigen kernwapens . Uit een peiling van Gallup Korea van februari 2024 bleek dat bijna 73% van de Zuid-Koreanen voorstander was van de aanschaf van kernwapens door hun land . Een peiling van EAI-Hankook Research uit 2025 liet een steun zien van 75,1%, het hoogste percentage sinds 2016 .

Een enquête van het Asan Institute van juni 2026 liet zien dat de Zuid-Koreaanse opvattingen over Japan aanzienlijk zijn verbeterd; de gunfactor ten opzichte van Japan bereikte voor het eerst een netto positieve score – een verschuiving die de alliantiedynamiek zou kunnen beïnvloeden .

Conclusie: een fragiel evenwicht

De CSIS-enquête laat een delicaat evenwicht zien. Strategische elites in zowel Japan als Zuid-Korea zijn momenteel terughoudend als het gaat om nucleaire bewapening, maar de bevindingen tonen aan dat dit evenwicht broos is. Een nucleaire stap van één land zou waarschijnlijk een snelle toename van steun in het andere land teweegbrengen, wat een aanzienlijke uitdaging vormt voor de non-proliferatieorde in Noordoost-Azië. De geloofwaardigheid van de Amerikaanse nucleaire paraplu lijkt de sleutelvariabele te zijn die dit evenwicht in stand houdt .