Saudi Aramco wil wereldwijde olieopslag flink uitbreiden na crisis Straat van Hormuz

De crisis in de Straat van Hormuz in 2026, aangewakkerd door het Amerikaans-Israëlische conflict met Iran dat op 28 februari begon, was een keerpunt voor de wereldwijde energiezekerheid . Voor Saudi Aramco, 's werelds grootste olie-exporteur, werd pijnlijk duidelijk dat binnenlandse opslag en één enkele omleidingspijpleiding niet genoeg zijn. In reactie hierop kondigde voorzitter Yasir Al-Rumayyan in juni 2026 aan dat het bedrijf serieus overweegt grotere opslagfaciliteiten over de hele wereld te bouwen. Dit is een strategische koerswijziging die voortbouwt op de bestaande Aziatische aanwezigheid, maar daar ver bovenuit gaat .

De aankondiging: Grotere wereldwijde opslag

Tijdens de FII PRIORITY Europe-top in Rome (17-19 juni 2026) verklaarde Aramco-voorzitter Yasir Al-Rumayyan: "Aramco heeft opslagfaciliteiten over de hele wereld, vooral in Azië – in Korea en Japan – en we denken er serieus over na om grotere opslagfaciliteiten over de hele wereld te hebben" . De stap werd expliciet gepresenteerd als een les uit de oorlog met Iran, die "de cruciale rol van strategische reserves bij het handhaven van de ruwe-olielevering aan klanten benadrukte" . Al-Rumayyan bevestigde dat Aramco overweegt "wereldwijde opslagfaciliteiten te bezitten die groter zijn dan de huidige faciliteiten" .

De bestaande Aziatische opslagvoetafdruk

De huidige internationale opslag van Aramco is sterk geconcentreerd in Azië, opgebouwd via meer dan tien jaar aan bilaterale overeenkomsten:

• Japan (Okinawa): Aramco slaat tot 8,2 miljoen vaten op in de Okinawa-faciliteit onder een langdurige overeenkomst met de Japanse regering, die in december 2022 nog werd verlengd. Japan heeft hierbij een prioriteitsclaim in noodgevallen . In 2022 tekende Aramco ook een deal met ENEOS voor opslag op de Kiire-terminal in het zuidwesten van Japan, de grootste ruwe-olieopslagfaciliteit van het land met een totale capaciteit van meer dan 46 miljoen vaten .
• Zuid-Korea (Ulsan): In 2023 sloot Aramco een gezamenlijke inventarisbeheerovereenkomst met de Korea National Oil Corp. (KNOC) om 5,3 miljoen vaten Saoedische ruwe olie op te slaan in de KNOC-basis in Ulsan, waarmee de positie van het bedrijf in Noordoost-Azië werd versterkt .
• China (Zhoushan): Als onderdeel van een bredere raffinaderij- en petrochemische overeenkomst met Zhejiang Petroleum & Chemical Corp. (ZPC) handhaaft Aramco een minimaal opslagniveau van ongeveer 11 miljoen vaten in Zhoushan .
• Breeder netwerk: Tijdens de crisis schatte een analist de totale opslagcapaciteit van Aramco buiten het Koninkrijk op 30-35 miljoen vaten, verspreid over Japan, Nederland, Zuid-Korea, China en Egypte .

Wat de crisis onthulde: De kwetsbaarheid van een knelpunt

Door de Straat van Hormuz gaat ruwweg 20% van de wereldwijde olievoorziening, en de effectieve sluiting ervan eind februari 2026 veroorzaakte onmiddellijk een crisis in de toeleveringsketen . De Saoedische opslagplaatsen vulden zich snel: Kayrros meldde dat de Ju'aymah-terminal aan de oostkust van Saoedi-Arabië "begin maart snel zonder reservecapaciteit kwam te zitten" . Vier van de zes tanks bij de Ras Tanura-raffinaderij, die na Iraanse aanvallen was stilgelegd, zaten vol . De scheepvaartkosten in Yanbu, de haven aan de Rode Zee, stegen tot 28 miljoen dollar per tanker terwijl Aramco probeerde olie weg te leiden van Hormuz .

De noodomleiding: East-West-pijpleiding naar maximale capaciteit

Aramco's directe operationele reactie was het flink opvoeren van de East-West-pijpleiding – een 1200 kilometer lang systeem dat de oostelijke olievelden met de Rode Zee verbindt – tot de maximale capaciteit van 7,0 miljoen vaten per dag in het eerste kwartaal van 2026 . Dit was een enorme toename ten opzichte van de 2,8 miljoen vaten per dag voor de crisis . De pijpleiding stelde Saoedi-Arabië in staat om ongeveer 70% van zijn normale ruwe-olieproductie via de Rode Zee te leiden, volgens een beoordeling van Aramco in maart 2026 .

De omleiding had echter zijn beperkingen. De Oxford-analyse van de crisis merkte op dat "de beschikbare omleidingscapaciteit momenteel minder dan een derde van de normale Hormuz-doorvoer dekt" . De les was duidelijk: één enkele pijpleiding is een waardevolle maar onvolledige oplossing.

Marktvooruitzichten: De harde waarschuwing van de CEO

Op 11 mei 2026 gaf CEO Amin Nasser tijdens de Q1-winstbespreking van Aramco een van de meest duidelijke waarschuwingen in de geschiedenis van het bedrijf. Hij stelde dat zelfs als de Straat van Hormuz onmiddellijk heropend zou worden, "het nog enkele maanden zal duren voordat de oliemarkt weer in evenwicht is" – en als de verstoring na half juni aanhoudt, "zal de normalisatie tot in 2027 duren" . Nasser omschreef de crisis als "de grootste energie-aanbodschok die de wereld ooit heeft gezien" . De wereldwijde markt had in de eerste maanden van de crisis al ongeveer 1 miljard vaten aan aanbod verloren .

Financiële slagkracht: Winst Q1 2026 steeg met 26%

Ondanks de verstoring – of deels dankzij de sterk gestegen olieprijzen – rapporteerde Aramco sterke resultaten over het eerste kwartaal van 2026. De gecorrigeerde nettowinst steeg met 26% op jaarbasis tot 33,6 miljard dollar, waarmee de analistenconsensus met 2,4 miljard dollar werd overtroffen . In het Q1-rapport benadrukte het bedrijf dat de opschaling van de East-West-pijpleiding, in combinatie met binnenlandse en internationale opslag, "extra opties" bood tijdens de periode, en werd "strategische investering in kritieke infrastructuur en robuuste noodplanning" als prioriteit voor de toekomst genoemd .

De strategische logica: Van noodplan naar kernstrategie

De belangrijkste les die Aramco uit de crisis lijkt te hebben getrokken, is dat binnenlandse opslag plus één pijpleidingomleiding niet voldoende is in een wereld waar cruciale knelpunten maandenlang gesloten kunnen zijn. De opkomende strategie van het bedrijf is om grotere internationale opslagcapaciteit toe te voegen en kritieke infrastructuur te versterken, zodat het ruwe olie naar klanten kan blijven vervoeren, zelfs als een belangrijk knelpunt wordt verstoord . Door opslag dichter bij belangrijke vraagcentra in Azië en daarbuiten te plaatsen, vermindert Aramco zijn blootstelling aan verstoringen in zeestraten en krijgt het de flexibiliteit om ruwe olie ver van conflictgebieden voor te positioneren.

Deze strategische koerswijziging sluit aan bij bredere denkbeelden in de industrie. De Oxford-analyse stelde dat het uitbreiden van de East-West-pijpleiding van Saoedi-Arabië en de Fujairah-corridor van de VAE "op dit punt net zo goed een veiligheidsinvestering is als een infrastructuurinvestering" . Het opslaguitbreidingsplan van Aramco weerspiegelt dezelfde logica: in een wereld van verhoogd geopolitiek risico is veerkrachtige infrastructuur de enige duurzame hedge.

Samenvatting van de belangrijkste strategie-elementen

Element	Detail
Aanleiding	De verstoring van de Straat van Hormuz legde de kwetsbaarheid van een enkele export-zeestraat bloot
Directe reactie	East-West-pijpleiding opgevoerd tot 7,0 mb/d maximale capaciteit, omleiding naar de Rode Zee
Blootgesteld opslagtekort	Ju'aymah-terminal raakte snel zonder reservecapaciteit; scheepvaartkosten in Yanbu stegen tot $28M per tanker
Nieuwe strategie	Aramco overweegt wereldwijde opslagfaciliteiten die groter zijn dan de huidige basis
Bestaande Aziatische voetafdruk	Japan (Okinawa, Kiire), Zuid-Korea (Ulsan), China (Zhoushan); totale opslag buiten het Koninkrijk geschat op 30-35 miljoen vaten
Marktwaarschuwing CEO	Normalisatie mogelijk pas in 2027 als Hormuz na half juni gesloten blijft
Financiële positie	Q1 2026 nettowinst $33,6B (+26% j-o-j), ondersteunt grote infrastructuurinvesteringen
Bredere les	Omleidingscapaciteit dekt minder dan 1/3 van de normale Hormuz-doorvoer; infrastructuurversterking is nu een veiligheidsprioriteit