Stel je een robot voor die zo klein is dat hij door je bloedbaan kan zwemmen, zich op commando in elkaar zet, ter plekke een medicijn produceert, en daarna kan worden opgehaald, bijgetankt en opnieuw gebruikt. Dat is geen sciencefiction meer. Een team van de Universiteit van Bazel heeft precies dat gebouwd: een modulaire, herbruikbare nanorobot die in elkaar klikt met DNA-gebaseerd "moleculair klittenband" en in het lab al heeft bewezen kankercellen te kunnen doden ![]()
.
Onder leiding van professor dr. Cornelia Palivan ontwierpen de onderzoekers een nanorobot die lijkt op een miniatuur maanraket. Het bestaat uit twee onafhankelijke modules — een magnetische aandrijvingsunit en een laadcapsule — die zelfstandig assembleren wanneer complementaire DNA-strengen op elke module aan elkaar binden
. Het DNA-"klittenband" is programmeerbaar, waardoor de modules op verzoek gekoppeld, gescheiden en opnieuw gekoppeld kunnen worden
.
Hoe de nanorobot werkt
De architectuur van het systeem is bewust eenvoudig en zeer aanpasbaar:
- Modulair ontwerp: Twee aparte, herconfigureerbare modules — een magnetische aandrijvingsunit en een laadcapsule
.
- DNA-gebaseerd 'moleculair klittenband': Elke module draagt complementaire DNA-strengen. Wanneer ze elkaar tegenkomen, binden de strengen en klikken de modules in elkaar tot een functionele nanorobot. Dezelfde binding kan ongedaan worden gemaakt, waardoor de modules kunnen worden teruggewonnen .