Hoe reisverboden, borgsommen en een nonchalante FIFA-baas het WK 2026 overschaduwen

Het WK voetbal 2026 had een viering van verbroedering moeten worden, maar voor duizenden spelers, officials en fans voelt het als een reeks gesloten deuren. Een wirwar van strenge Amerikaanse visumregels – gaande van uitgebreide reisverboden tot nieuwe borgsommen en historisch lange wachttijden voor een visum – heeft systematisch mensen uitgesloten van de wereldkampioenschappen. De controverse kwam tot een pijnlijk hoogtepunt in Atlanta op 15 juni. Kaapverdië-doelman Vozinha, 40 jaar oud, hield een heroïsche

clean sheet

De tol van het beleid: Vozinha’s persoonlijke drama

Vanuit het Mercedes-Benz Stadium kwamen twee verhalen. Op het veld werd Vozinha – volledige naam Josimar José Evora Dias – uitgeroepen tot

Man of the Match

“Mijn moeder kon hier vanwege visumproblemen niet bij zijn”, vertelde Vozinha aan de verzamelde pers . Het obstakel was niet alleen een afwijzing, maar een financiële barrière waar het gezin niet overheen kon komen. In januari 2026 legde de Amerikaanse overheid burgers van Kaapverdië een extra eis op: naast de standaard visumkosten moest een borgsom van maximaal $15.000 worden gestort. Dit bedrag maakte het voor Vozinha’s moeder onmogelijk om haar aanvraag rond te krijgen . “Mijn moeder kon er niet bij zijn vanwege een visumprobleem en het geld dat we ervoor moesten betalen”, legde hij uit. “Het is ons niet gelukt” . Zijn Instagram-volgersaantal steeg in de uren na de wedstrijd van ongeveer 50.000 naar meer dan 2 miljoen, een teken van wereldwijde sympathie .

Een bredere crisis: van scheidsrechters tot hele supportersscharen

Het verhaal van Vozinha staat niet op zichzelf. De problemen beperken zich niet tot één gezin en raken de gehele operationele logistiek van het toernooi.

• Officials geweigerd: De Somalische scheidsrechter Omar Abdulkadir Artan werd op een Amerikaans vliegveld fysiek de toegang geweigerd, ondanks een officiële aanstelling voor WK-wedstrijden . Een Iraakse staffunctionaris onderging hetzelfde lot, wat het team onderbezet achterliet .
• De reisverbod-barrière: Een inreisverbod uit de Trump-periode voor burgers van 39 landen – waaronder WK-deelnemers Haïti, Iran, Ivoorkust en Senegal – verhindert de meeste gewone burgers een visum te bemachtigen voor de WK-wedstrijden, ook al kregen atleten en essentiële stafleden smalle vrijstellingen .
• Supporters buitenspel: Voor Iraanse fans werd de deur volledig dichtgegooid nadat een Presidentieel Decreet visumaanvragen stopte voor landen die de VS als ‘staatssponsor van terrorisme’ bestempelt . Senegalese fans berichtten over massale afwijzingen en volgen het toernooi thuis vanaf de bank . Zelfs fans uit Marokko, dat niet onder het algehele reisverbod valt, werden geconfronteerd met grootschalige visumweigeringen, ondanks geldige tickets in hun bezit .
• De verloren race tegen de klok: De crisis kwam niet uit de lucht vallen. Al in april 2024 waarschuwden critici dat de wachttijden voor Amerikaanse visumafspraken opliepen tot meer dan 800 dagen in twee Mexicaanse steden en 685 dagen in Bogotá, Colombia, waardoor de deur voor veel fans al in het kasteel viel nog voor ze de kans kregen een poging te wagen .

De kalme verdediging van Gianni Infantino: “Chill and Relax”

De mate van uitsluiting leidde tot stevige vragen aan FIFA-president Gianni Infantino tijdens zijn persconferentie voorafgaand aan het toernooi in Mexico-Stad. Zijn antwoord is uitgegroeid tot een van de meest besproken uitspraken rond het evenement.

Infantino bagatelliseerde de problemen ronduit. “Wat er met de scheidsrechter uit Somalië is gebeurd, is ongelukkig, maar we kunnen niet alles controleren,” zei hij. “Soms moet je gewoon even ontspannen.” Hij ging nog een stap verder en vond dat het voor critici beter was om vooral te “chill and relax” (chillen en ontspannen) wat de problemen betreft .

Hij schoof elke verantwoordelijkheid van zich af door te stellen dat de FIFA het gastland niet kan dicteren wie het binnenlaat. De organisatie positioneerde zichzelf slechts als sportorgaan dat soevereine immigratiebeslissingen moet respecteren . “We zijn niet de koningen van de wereld,” liet hij optekenen .

Op de vraag of hij spijt had van het toewijzen van de organisatierechten aan de Verenigde Staten onder deze omstandigheden, was Infantino ronduit bot. “Geen spijt,” antwoordde hij. “Ik ken de wereld van evenementenorganisatie heel goed en er zijn natuurlijk problemen... We doen altijd ons best” .

Die houding heeft hem op felle kritiek komen te staan van mensenrechtenorganisaties, fans en de pers, helemaal omdat de FIFA tegelijkertijd onder een vergrootglas lag bij de Verenigde Naties vanwege immigratie-gerelateerde mensenrechtenkwesties . De FIFA-retoriek over het verenigen van de wereld botste frontaal met beelden van een huilende speler wiens moeder het gastland niet kon betalen, en van een scheidsrechter die fysiek werd tegengehouden zijn werk te doen.