Zo ontspoorde de WK-start door immigratiebeleid: Van gestrande Uruguayanen tot lege tribunes

Ivoorkust-supporters vrijwel volledig geweerd

De impact van het Amerikaanse immigratiebeleid is het scherpst voelbaar voor Afrikaanse fans. De VS hanteert een inreisverbod voor 39 landen, waarvan 19 helemaal geen visa meer verstrekken . Vier WK-deelnemers – Ivoorkust, Senegal, Iran en Haïti – vallen onder deze ban .

De voorzitter van het nationale supporterscomité van Ivoorkust maakte bekend dat thuissupporters op grote schaal zijn afgewezen voor een visum. De hele meegereisde supportersdelegatie moest de reis annuleren . Dezelfde problemen spelen bij fans uit Senegal en Haïti, waardoor de tribunes in de VS voor wedstrijden van deze landen opvallend leeg dreigen te blijven.

Somalische scheidsrechter Omar Abdulkadir Artan geweigerd

Een van de meest schrijnende gevallen is dat van Omar Abdulkadir Artan, de 34-jarige arbiter uit Somalië. Hij zou geschiedenis schrijven als de eerste Somalische official op een WK, maar werd op 6 juni op Miami International Airport tegengehouden door de douane .

Artan had een geldig visum en reisde met een diplomatiek paspoort, maar werd alsnog de toegang ontzegd vanwege ‘veiligheidsrisico’s’. Amerikaanse functionarissen spraken later over “banden met vermoedelijke leden van terroristische organisaties” . FIFA liet weten dat het niet ingrijpt in immigratiebeslissingen van het gastland en dat Artan niet zal fluiten op het toernooi, al ontvangt hij wel zijn volledige honorarium .

Economische terugslag en lege hotelkamers

De strenge grenscontroles hebben ook economische gevolgen. Volgens de American Hotel and Lodging Association (AHLA) vallen hotelboekingen fors lager uit dan verwacht en meldt bijna 80% van de hotels in negen van de elf Amerikaanse speelsteden tegenvallende cijfers .

Gaststeden hebben honderden miljoenen dollars geïnvesteerd in beveiliging, stadionrenovaties en publieksevenementen, maar volgens experts is de kans klein dat ze die bedragen terugverdienen . Analisten van de Council on Foreign Relations wijzen op een combinatie van hoge visumkosten, angst voor grenscontroles en een algemeen gevoel van onwelkom zijn . Het resultaat: dalende kaartverkoop voor bepaalde wedstrijden, goedkopere hotelovernachtingen en gaststeden die worstelen om break-even te draaien.

Een fundamenteel spanningsveld

De Verenigde Staten organiseren 78 van de 104 WK-wedstrijden en willen het toernooi neerzetten als een viering van mondiale verbroedering. Tegelijkertijd houdt Washington vast aan een restrictief immigratieregime dat hele landen uitsluit. Dat levert niet alleen trieste verhalen op zoals dat van scheidsrechter Artan, maar bedreigt ook het economische succesverhaal dat de FIFA de gaststeden had voorgespiegeld .

De start van het WK 2026 laat zien dat de combinatie van topsport en grenscontroles op gespannen voet staat – met lege stoelen, diplomatieke deuken en logistieke chaos tot gevolg.