Waarom grote beleggers Japanse staatsobligaties dumpen – en één bank weer instapt

De recente uitverkoop van langlopende Japanse staatsobligaties (JGB's) door grote mondiale vermogensbeheerders, vooruitlopend op de algemeen verwachte renteverhoging van de Bank of Japan (BOJ) in juni 2026 naar 1%, heeft één duidelijke oorzaak: een botsing van drie krachten. Stijgende rendementen die de prijzen al fors hebben gedrukt, een smaller wordend renteverschil met de VS dat een belangrijke carry trade ontrafelt, en de vrees dat de BOJ zijn obligatie-opkoopprogramma verder zal afbouwen. De opvallende tegenbeweging van de Japanse regionale bank Iyogin Holdings, die voor het eerst in tien jaar weer superlanglopende JGB's koopt, legt bloot hoe extreem verdeeld de markt is.

De redenering van de verkopers

• De 30-jaarsrente op Japanse staatsobligaties tikte in mei 2026 een recordhoogte aan van 3,44%, het hoogste niveau sinds de eerste uitgifte van deze obligaties in 1999 . Voor wereldwijde managers die pas een jaar eerder instapten toen de rentes eindelijk aantrekkelijk werden, is de koersdaling door die rentestijging fors geweest. Dit zet aan tot winstnemingen en risicoreductie.
• De BOJ zal naar verwachting de beleidsrente optrekken van 0,75% naar 1%, het hoogste niveau sinds 1995 . De markt rekent echter al op meer: binnen de BOJ klinken signalen over een mogelijke tweede verhoging later in 2026 . Die vooruitblik op een "langer hoge rente"-scenario maakt beleggers huiverig voor obligaties met een lange looptijd.
• Tegelijkertijd bouwt de BOJ zijn JGB-aankopen af. Tijdens de juni-vergadering werd gesproken over een versnelling van de afbouw naar ¥400 miljard per kwartaal vanaf juli 2026 . De grootste koper van JGB's trekt zich dus gestaag terug, waardoor de private sector meer aanbod moet absorberen. Dat zet extra druk op de prijzen van langlopende obligaties.
• Het smaller wordende renteverschil tussen de VS en Japan verkleint de prikkel voor wereldwijde beleggers om JGB's aan te houden als carry trade ten opzichte van Amerikaans staatspapier . Terwijl de Japanse rente stijgt en de Amerikaanse mogelijk stabiliseert, neemt de relatieve aantrekkingskracht af.
• Vermogensbeheerders als T. Rowe Price, Schroders en Brandywine Global Investment Management hebben recentelijk hun blootstelling aan langlopende JGB's verminderd . De terugtrekking onder buitenlandse institutionele beleggers is breed gedragen.

Waarom Iyogin Holdings juist koopt

• Iyogin Holdings, de regionale bank met de beste recente handelsstaat op de obligatiemarkt, begon in april voorzichtig met kleine aankopen van superlanglopende JGB's — de eerste aankoop voor beleggingsdoeleinden in tien jaar tijd . Sinds 2016 kocht de bank alleen kortlopend papier als onderpand, omdat er volgens hen "geen mogelijkheid was om te beleggen" in JGB's .
• De redenering van CEO Kenji Miyoshi: hij rekent op een BOJ-beleidsrente van circa 1,5% tegen eind 2027 . Met de huidige lange rentes (30-jaar rond 3,44%) ziet hij een positief reëel rendement zodra de verkrappingscyclus zijn piek bereikt. Dit is een gok op stabilisatie van de rentecyclus, niet op een verdere daling.
• De omvang van de aankoop is klein en behoedzaam. Senior executive Naoaki Fujita benadrukte dat de bank niet volop het zogeheten duration-risico opzoekt; het is een voorzichtige test . Dit is geen krachtig optimistisch signaal, maar een tactische herintrede na een decennium van afwezigheid.

Wat de tweedeling ons vertelt

Signaalgever	Actie	Implicatie
Mondiale vermogensbeheerders	Verkopen langlopende JGB's	Vrees voor verdere rentestijgingen, BOJ-afbouw en afnemende carry-aantrekkingskracht
Iyogin Holdings	Kleine aankopen superlanglopende JGB's	Binnenlandse, kapitaalkrachtige instellingen zien historische rentes als aantrekkelijk instapmoment — maar slechts voorzichtig
De Bank of Japan	Verwacht rentebesluit tot 1% + snellere taper	Toegewijd aan normalisatie, maar het tempo blijft geleidelijk en onderwerp van discussie

• Buitenlandse frustratie over het tempo van de BOJ komt voort uit het feit dat de kerninflatie op 2,8% ligt en de economische groei in het eerste kwartaal veerkrachtig was , terwijl de BOJ de rente slechts in kleine stapjes verhoogt vanuit bijna nul. Buitenlandse beleggers die op een snellere normalisatie hadden gerekend, zijn overvallen door de rentepiek aan het lange eind van de curve.
• De markt prijst een pad in naar circa 1,5% (de CEO van Iyogin hanteert 1,5% als eindrente ), maar er is grote onenigheid over de vraag of de BOJ dat traject kan volhouden, gezien Japan's immense staatsschuld en de politieke druk van premier Takaichi's begrotingsplannen .
• De slotsom: de uitverkoop en de aankopen van Iyogin zijn twee kanten van dezelfde medaille — diepe onzekerheid over waar de Japanse normalisatie eindigt. Buitenlandse managers verkleinen het risico op koersgevoeligheid aan het lange eind; binnenlandse banken met depositofinanciering en zonder valuta-afdekkingsbehoefte stappen voorzichtig in op rendementsniveaus die ze in een generatie niet hebben gezien. Geen van beide kampen maakt een overtuigde directionele gok.