Het akkoord is opgezet als een Memorandum van Overeenstemming (MoU). Op basis van berichten van zowel Amerikaanse als Iraanse functionarissen bevat het concept de volgende punten:
In de dagen voorafgaand aan de aankondiging was er behoorlijk wat verwarring. Op 13 juni uitte het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken openlijk twijfel over Trumps tijdlijn en stelde dat Teheran nog geen ondertekening op zondag had bevestigd . Het Iraanse staatspersbureau IRNA omschreef het MoU als "vrijwel in de afrondende fase", maar wees op nog openstaande punten . Zelfs na Sharifs aankondiging bevestigde de Iraanse Hoge Nationale Veiligheidsraad afzonderlijk dat militaire operaties en de scheepsblokkade zouden eindigen, maar benadrukte dat gesprekken over Irans nucleaire programma pas later van start zouden gaan . Qatar stuurde op 14 juni onderhandelaars naar Teheran om te helpen bij het finaliseren van de tekst .
Sharif kondigde aan dat de formele ondertekening gepland staat op 19 juni 2026 in Zwitserland. Pakistan zal de technische besprekingen in de aanloop naar het evenement blijven coördineren .
De olieprijzen daalden fors na het nieuws:
Kanttekening: De volledige tekst van het MoU is niet openbaar gemaakt. Kerngegevens – waaronder het precieze mechanisme voor de vrijgave van tegoeden en de tijdlijn voor nucleaire ontmanteling – zijn nog niet door alle partijen bevestigd. De nucleaire onderhandelingen met Iran beginnen pas nadat het voorlopige akkoord van kracht is geworden .