Chaos op de oliemarkt: Hormuz dicht, $150-op tafel, en Trumps last-minute ommezwaai

CENTCOM betwistte de sluiting binnen enkele uren door te melden dat commerciële schepen nog steeds voeren , maar de reactie van de markt was genadeloos. Brent-futures stegen met $2,30, oftewel 2,47%, tot $95,40 per vat, en WTI schoot 4% omhoog tot boven de $93 . De Straat van Hormuz is normaal gesproken goed voor ongeveer een vijfde van alle wereldwijde olie- en gasverschepingen , dus een formeel sluitingsbevel moest wel een sterke prijsreactie ontketenen.

Amerikaanse aanvallen, Iraanse vergelding en de bedreiging van Kharg-eiland

De aankondiging over Hormuz vond niet in een vacuüm plaats. CENTCOM was 's nachts al begonnen met nieuwe luchtaanvallen op Iraanse militaire installaties, en de Revolutionaire Garde reageerde door te stellen dat het Amerikaanse militaire faciliteiten in Jordanië had beschoten . In Bahrein gingen gewapende sirenes af en Koeweit sloot tijdelijk zijn luchtruim .

President Trump gooide nog meer olie op het vuur door te dreigen met de inbeslagname van Kharg-eiland — de terminal die zo'n 90% van Irans ruwe-olie-export verwerkt — en complete controle over de Iraanse olie- en gassector over te nemen . Die dreiging stuwde de termijncontracten naar hun sessiepieken, waarbij sommige benchmarks WTI met meer dan $3 zagen stijgen .

De krankzinnige ommezwaai: Trump blaast de aanvallen af

De piek hield slechts uren stand. President Trump plaatste op sociale media dat hij geplande militaire aanvallen op Iran had geannuleerd omdat de gesprekken met de hoogste leiders van Iran en een brede coalitie van regionale machten waren gevorderd . Met die ene zin draaide de markt van het inprijzen van een totale oorlogspremie naar het inprijzen van een aanstaand staakt-het-vuren.

Brent-futures stortten $2,50, ofwel 2,7%, in en noteerden om 14:38 EDT op $90,60 per vat . De juli-WTI sloot $2,32, of 2,58%, lager voor de sessie, waardoor de vroege winst volledig verdampte . Deze koersactie was een schoolvoorbeeld van een sentimentgedreven ommekeer: dezelfde algoritmische handelsstromen die de hele ochtend achter de stijgende prijzen aan hadden gejaagd, keerden binnen minuten toen op krantenkoppen jagende algoritmes en handelaren massaal op de verkoopknop drukten. Een analist omschreef de ruwe-olieprijzen als "extreem volatiel op donderdag, meerdere keren wild op en neer zwiepend" .

Rystad Energy waarschuwt: $150-olie is een reëel scenario

Ondanks de intraday-crash schetsten de onderliggende waarschuwingen van het Noorse analysebureau Rystad Energy een veel duisterder beeld dan de slotkoersen suggereren.

Rystad schatte dat als de vijandelijkheden tussen de VS en Iran serieus hervatten, de olieprijzen zouden kunnen stijgen richting $150 per vat . Jorge Leon, senior vice president en hoofd geopolitieke analyse bij Rystad, zei dat het "te vroeg is om te zeggen of de huidige escalatie een volledige hervatting van de oorlogshandelingen markeert of een gevaarlijke maar nog beheersbare episode" .

Het bureau onthulde ook dat de oorlog in het Midden-Oosten in drie maanden tijd bijna 1 miljard vaten aan cumulatieve ruwe-olievoorraden van de wereldmarkt heeft weggevaagd — dat is gelijk aan 2,5 keer de totale Amerikaanse Strategische Petroleumreserve . In haar rapport 'Oil Market Balances' van mei 2026 merkte Rystad op dat de Hormuz-crisis "de wereldwijde balans van ruwe olie compleet heeft hervormd", wat leidde tot gedwongen productieverlagingen bij raffinaderijen in Azië, het Midden-Oosten en Europa . Zelfs als de zeestraat weer opengaat, zullen de meeste productielocaties 4 tot 7 weken nodig hebben om opnieuw op te starten , wat betekent dat de fysieke markt nog lang na een diplomatieke doorbraak krap zal blijven.

Teheran geeft aan: nog geen deal — de aanbodcrisis duurt voort

Het grootste risico voor handelaren die het vredesverhaal kochten, is dat Teheran duidelijk maakte dat er nog geen akkoord was bereikt. Het hoogste militaire commando van Iran verklaarde dat de sluiting van Hormuz een direct antwoord was op de Amerikaanse aanvallen en dat de zeestraat gesloten zou blijven . Iraanse staatsmedia meldden op 1 juni al dat Teheran de onderhandelingen met de VS via tussenpersonen had stopgezet , en weken eerder had het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken al gezegd dat een definitief akkoord "niet op handen" was .

Ook op donderdag zelf probeerden Amerikaanse en Iraanse functionarissen nog steeds indirecte gesprekken te voeren via bemiddelaars, maar de hernieuwde aanvallen bleven het fragiele staakt-het-vuren van april aan flarden scheuren . Het patroon is inmiddels bekend: Trump verkondigt dat een deal dichtbij is, de markten prijzen de oplossing kort in, en Teheran geeft een tegenovergesteld signaal waardoor de fysieke aanbodverstoring overeind blijft.

Sentiment jojoot, fysieke realiteit blijft ongewijzigd

De koersbewegingen van donderdag waren een dramatisch voorbeeld van hoe snel oliemarkten kunnen omslaan tussen oorlogspremie en vredeshoop. De intraday-beweging werd volledig veroorzaakt door veranderende verwachtingen over het aanbodrisico in de toekomst, niet door een daadwerkelijke wijziging in de stroom van ruwe olie.

De Straat van Hormuz blijft formeel gesloten. Er is al bijna 1 miljard vaten aan cumulatief aanbod verloren gegaan. Rystads slechtst denkbare prijsscenario van $150 per vat is niet van tafel. Totdat tankers daadwerkelijk weer fysiek door de zeestraat varen, zal de aanbodschok die de wereldwijde balans beheerst aanhouden — ongeacht wat de intraday-grafiek laat zien.