En hier zit de cruciale denkfout, zo betoogt het nieuwe onderzoek. Het team van Wiseman stelt dat de Koreanen een te korte bocht maakten door simpelweg aan te nemen dat de leeftijd van het hele sterrenstelsel gelijkstaat aan de leeftijd van de geëxplodeerde ster . Dat is alsof je de leeftijd van een enkele bewoner afleidt uit de ouderdom van de hele stad.
Een sterrenstelsel van 10 miljard jaar oud kan nog steeds relatief recent geboren sterren bevatten die als supernova eindigen. Andersom kunnen in een ‘jong’ stelsel al oudere sterren klaarstaan om te exploderen. De aanname dat de gemiddelde stelselleeftijd representatief is voor elke Type Ia supernova daarin, is onhoudbaar nauwkeurig, aldus de weerlegging .
Daarnaast wijst de nieuwe studie op een omissie in de Zuid-Koreaanse analyse. In moderne supernova-onderzoeken is het al jaren gangbaar om te corrigeren voor de massa van het gaststelsel. Deze 'stellaire massacorrectie' compenseert voor bekende omgevingseffecten die óók samenhangen met de leeftijd van sterpopulaties . Het is een standaardstap om de ‘standaardkaars’ écht betrouwbaar te maken.
De doorslaggevende vondst van Wiseman en zijn collega's: zodra je deze gebruikelijke correctie wél toepast op dezelfde dataset, verdwijnt het geclaimde verband met de 'leeftijd van de voorloperster' volledig. De overgebleven effecten zijn verwaarloosbaar of vallen binnen de foutmarges van de metingen. Het elegante model van een versnellend heelal, aangedreven door donkere energie, blijft feilloos overeind .
"Het debat dat ontstond na de onthullingen van vorig jaar november was het resultaat van een wetenschappelijk misverstand, geen kosmische granaat die het bestaande model bedreigt", vatten de onderzoekers de situatie treffend samen . De donkere energie mag dan mysterieus blijven, haar bestaan is voorlopig weer een stuk minder omstreden.
Comments
0 comments