Waarom de olieprijs onder de $100 blijft ondanks de grootste leveringsschok ooit

Tegelijkertijd erkende Wright dat de energiekosten nog niet hoog genoeg zijn opgelopen om 'vraagdestructie' te veroorzaken, het fenomeen waarbij hoge prijzen leiden tot een significante daling van het verbruik . De huidige prijsdruk wordt beteugeld door drie tijdelijke krachten.

China's kelderende import: een buffer van 4 miljoen vaten per dag

De cruciale factor die de prijzen in bedwang houdt, is China. 's Werelds grootste importeur van ruwe olie heeft zijn aankopen over zee in mei teruggeschroefd tot ongeveer 6,7 miljoen vaten per dag, het laagste niveau in tien jaar, volgens gegevens van Kpler . Voor de oorlog importeerde China circa 11 miljoen vaten per dag . Deze daling van zo'n 4 miljoen vaten per dag heeft een enorm deel van het verloren Golfaanbod geabsorbeerd en de wereldmarkt behoed voor een veel extremere prijspiek . Analisten van Société Générale noemden deze vraaguitval de krachtigste prijsdempende factor die er is .

De terugtrekking van China is deels strategisch. Peking heeft op grote schaal een beroep gedaan op de eigen gigantische strategische voorraden—geschat op 1,4 miljard vaten, genoeg om het verlies van alle Midden-Oostenimport voor een half jaar op te vangen —in plaats van schaarse en dure ladingen op de spotmarkt na te jagen. Chinese raffinaderijen hebben hun productie eveneens flink verlaagd. De doorzet daalde met ongeveer 1,8 miljoen vaten per dag op jaarbasis .

Strategische reserves: de tijdelijke aanvoerbrug

De Verenigde Staten kondigden in maart aan 172 miljoen vaten uit hun Strategische Petroleumreserve (SPR) vrij te geven, een proces dat over ongeveer vier maanden wordt uitgesmeerd . Ook China injecteert naar verluidt in stilte ruwe olie uit zijn strategische reserves in de binnenlandse markt. Deze actie helpt volgens energieanalist Rory Johnston de gematigde prijsontwikkeling te verklaren .

Samen hebben deze gecoördineerde vrijgaves voldoende aanbod geïnjecteerd om een ongebreidelde prijsrally te voorkomen, ondanks de aanhoudende productiestops . Het IEA orkestreerde zelfs een vrijgave van 400 miljoen vaten uit de reserves van aangesloten landen—de grootste in zijn geschiedenis—al slaagde die actie er medio maart niet in de prijzen direct te verlagen .

Waarom deze rust niet zal blijven duren

Het huidige evenwicht is wankel. Brent-olie heeft zich in een "relatief gematigde bandbreedte rond $95-$110 per vat" bewogen, in plaats van te exploderen tot boven de $150 . Maar elke pijler onder deze bandbreedte is tijdelijk:

• China's importverlagingen zijn omkeerbaar. Zodra de Chinese economie weer aantrekt of de voorraden zijn uitgeput, kan een terugkeer op de wereldmarkt een scherpe prijsstijging veroorzaken .
• Strategische reserves zijn eindig. De Amerikaanse SPR en andere nationale voorraden kunnen niet oneindig worden aangesproken .
• Vraagdestructie is nog niet opgetreden. Wright merkte terecht op dat de energiekosten nog niet hoog genoeg zijn om een betekenisvolle daling van het verbruik af te dwingen. De prijsdruk wordt dus volledig kunstmatig beheerst en niet door een echte marktbalans .

Een analist vatte het als volgt samen: "Uitgeputte reserves zullen de prijzen op de lange termijn waarschijnlijk opdrijven" .

Voorlopig teert de wereld op geleende tijd—en geleende vaten.