Moulin's Pleidooi voor Monetaire Soevereiniteit: Minder Visa, Meer Euro

Het Parlement onderstreept dat de EU afhankelijk is van buitenlandse financiële marktinfrastructuren, "variërend van retailbetalingssystemen tot clearing en settlement" . Europa mist een eigen, grootschalig betaalnetwerk dat kan concurreren met de Amerikaanse kaartgiganten.

2. De Digitale Euro: Streefdatum 2029

Om die soevereiniteit terug te winnen, zet de ECB vol in op de digitale euro. Het plan is om uiterlijk in 2029 klaar te zijn voor een eerste uitgifte, op voorwaarde dat de Europese medewetgevers de nodige regelgeving in de loop van 2026 aannemen . Een proeffase met de eerste transacties zou al medio 2027 van start kunnen gaan . In oktober 2025 zette de ECB-bestuursraad de volgende stap in het project .

De Euro Wereldwijd: Een Gematigde Groei

De timing van Moulins oproep is niet toevallig. De ECB rapporteerde op 2 juni 2026 dat het aandeel van de euro in internationale valutamarkten gematigd groeide tot ongeveer 20% in 2025 . Een opvallend detail: de uitgifte van internationale schuldpapieren luidende in euro's bereikte in 2025 het hoogste niveau sinds de oprichting van de munt .

Ondanks deze groei blijft de Amerikaanse dollar dominant. De stijging naar "ongeveer 20%" is solide maar niet revolutionair. De euro blijft stevig op de tweede plaats staan, maar van een inhaalslag op de dollar is vooralsnog geen sprake .

Hobbels op de Weg: Inflatie en Politieke Verdeeldheid

Moulins visie krijgt niet in rustig vaarwater gestalte. De inflatie in de eurozone is in mei 2026 gestegen naar 3,2% op jaarbasis (tegenover 3,0% in april), het hoogste niveau sinds september 2023 . De markten achten een renteverhoging van een kwart procentpunt tijdens de ECB-vergadering van 11-12 juni vrijwel zeker .

Daarnaast is er de politieke realiteit. Moulin benadrukt expliciet dat politieke actie essentieel is naast de inspanningen van de centrale bank . De lancering van de digitale euro is volledig afhankelijk van een complex wetgevingsproces dat de Europese Raad, het Parlement en de lidstaten moet verenigen—een traject dat traditioneel bol staat van vertragingen en compromissen.

Conclusie

Emmanuel Moulin positioneert zich direct als een krachtige pleitbezorger van Europese autonomie. Zijn boodschap combineert een kansrijke macro-economische verschuiving met een technologische noodzaak. De combinatie van een tanend vertrouwen in de Fed en de Europese kwetsbaarheid door buitenlandse betaalnetwerken geeft zijn oproep extra gewicht. De komende maanden zullen cruciaal zijn: niet alleen tijdens de ECB-vergaderingen waar de rente waarschijnlijk omhoog gaat, maar vooral in de Europese wandelgangen waar het lot van de digitale euro wordt bepaald.