Een bijna onmogelijke missie: Waarom AI-chips weren uit China zo lastig is

Haas was ronduit over de mogelijke reikwijdte van zo'n regel. Hij suggereerde dat de VS effectief "alles" zouden moeten beperken, een scenario dat hij typeerde als een "behoorlijk drastische ingreep" die praktisch onuitvoerbaar is . Deze moeilijkheid staat in schril contrast met GPU-controles, die makkelijker kunnen worden opgehangen aan specifieke rekencapaciteit en bandbreedte die zijn toegesneden op AI-werkbelasting.

Het lek dat net gedicht is: Reguleringswipwap in realtime

Haas’ opmerkingen kwamen niet uit de lucht vallen. Slechts enkele dagen voor Computex, op 31 mei 2026, publiceerde het Bureau of Industry and Security (BIS) van het ministerie van Handel richtlijnen die een maas in de wet dichtten. Die maas had het mogelijk gemaakt voor buitenlandse dochterbedrijven van Chinese concerns om geavanceerde chips zoals Nvidia's Blackwell en AMD's MI350x te kopen . De nieuwe regel bepaalt dat elke entiteit met een moederbedrijf dat gevestigd is in China of Macau een BIS-vergunning nodig heeft voor geavanceerde AI-halfgeleiders, ongeacht waar de ontvangende dochteronderneming zich bevindt .

Deze stap is een verstrakking na een periode van opvallende versoepeling. De regering-Trump trok in mei 2025 de AI Diffusion Rule uit het Biden-tijdperk in, waarbij functionarissen van het ministerie van Handel stelden dat de regel innovatie in de kiem had gesmoord . In december 2025 kondigde president Trump aan dat hij de export van H200-chips naar China goedkeurde, een beslissing die op scherpe kritiek van China-haviken in het Congres stuitte en later door het BIS werd geformaliseerd in een 'case-by-case'-vergunningenbeleid . Het dichten van het lek rond dochterondernemingen op 31 mei duidt dus op een gedeeltelijke nieuwe verstrakking, waardoor een klimaat van reguleringswipwap ontstaat dat bedrijfsplanning ernstig bemoeilijkt.

Het argument van onafhankelijke ecosystemen

Op een fundamenteler niveau heeft Haas consequent betoogd dat exportcontroles een groot strategisch risico met zich meebrengen. Tijdens de Founders Forum Global-conferentie in 2025 waarschuwde hij: "Als je de toegang tot technologie versmalt en je dwingt andere ecosystemen om op te groeien, dan is dat niet goed... Het maakt de taart kleiner, om het zo maar te zeggen. En eerlijk gezegd is het niet erg goed voor consumenten" . Hij schaarde zich daarmee achter Nvidia-topman Jensen Huang, die eveneens kritiek heeft geuit op de langetermijngevolgen van het ontkoppelen van leveranciersketens.

De redenering is simpel: door China geavanceerde CPU's te ontzeggen, geeft Washington een prikkel voor het ontwikkelen van volledig onafhankelijke, rivaliserende halfgeleider-ecosystemen. Dit beperkt niet alleen de afzetmarkt voor bedrijven zoals Arm—dat nog altijd circa 15% van zijn omzet uit China haalt—maar versnelt ook de wereldwijde versplintering van technologiestandaarden .

De nieuwe realiteit: ByteDance en Oracle in Arm's AGI CPU-ecosysteem

Wat het geopolitieke beeld nog ingewikkelder maakt, is de commerciële realiteit die op Computex werd getoond. Haas kondigde aan dat ByteDance en Oracle Arm’s nieuwe eigen AGI CPU hebben omarmd, de eerste productierijpe datacenterprocessor specifiek ontworpen voor ‘agentic AI’-werklast . Ze volgen Meta, OpenAI en anderen in wat snel een mainstream Arm-gebaseerd server-ecosysteem aan het worden is, waarmee Arm's silicium zich positioneert als een structureel alternatief voor Intels Xeon en AMD’s EPYC-lijnen .

De deelname van ByteDance is bijzonder opvallend omdat het een bedrijf is met hoofdkantoor in China dat gebruikmaakt van de allernieuwste Arm-datacenter-CPU's. De BIS-regel voor dochterondernemingen zou vrijwel zeker van toepassing zijn op alle geavanceerde chips van Amerikaanse origine die ByteDance wil bemachtigen, wat vragen oproept over hoe Arms eigen chipdivisie omgaat met dezelfde restricties die de CEO bekritiseert.

De onopgeloste spanning

Haas' boodschap op Computex onthult het kernprobleem van de Amerikaanse exportcontroles. Aan de ene kant dicht de regering agressief gaten en breidt ze vergunningsvereisten uit naar buitenlandse dochterbedrijven. Aan de andere kant stelt de CEO van een van 's werelds meest cruciale chiparchitectuurbedrijven dat het doortrekken van die logica naar CPU's operationeel onwerkbaar en strategisch contraproductief is.

CPU's zijn geen gespecialiseerd gereedschap voor AI; het is het universele silicium dat alles aandrijft. Het reguleren als 'dual-use' AI-componenten dreigt een onderscheid te laten verdwijnen waar de halfgeleiderindustrie—en de wereldeconomie—op drijft. Zoals Haas het verwoordde: de VS kunnen het proberen, maar het is een veel lastiger gebied om te controleren dan gespecialiseerde AI-chips, en de onbedoelde neveneffecten zouden de industrie kunnen hervormen op manieren die niemand volledig kan voorspellen .