Tijdens het conflict kelderde de doorvoer naar ongeveer 3,8 miljoen vaten per dag. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) sprak van de grootste aanbodverstoring in de oliegeschiedenis.
Verschillende grote Golfproducenten hebben de productie moeten stilleggen doordat exportroutes geblokkeerd raakten. Volgens ramingen van het Amerikaanse Energie Informatie Agentschap (EIA) en andere analisten hebben producenten als Saudi-Arabië, Irak, Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en Bahrein in april gezamenlijk ongeveer 10,5 miljoen vaten per dag aan productie stilgelegd. In mei wordt een piek verwacht van bijna 10,8 miljoen vaten per dag.
Die omvang van weggevallen productie is een enorme klap voor een wereldwijd oliesysteem dat normaal gesproken zo'n 100 miljoen vaten per dag verbruikt.
Hoewel de aanbodverliezen snel opliepen na het escaleren van het conflict, kan het maanden duren voordat het tekort volledig uit het systeem is verdwenen.
Morningstar DBRS verwacht dat het wereldwijde ruwe-olietekort in het tweede kwartaal van 2026 zijn hoogtepunt bereikt, ervan uitgaande dat het conflict de-escalatie en het scheepvaartverkeer aan het begin van de zomer hervat.
Verschillende factoren verklaren deze vertraagde piek:
Daarom stellen energieagentschappen dat het tot eind 2026 of zelfs begin 2027 kan duren voordat de wereldwijde olieproductie en handelsstromen terugkeren naar het niveau van voor het conflict.
Financiële instellingen hebben gereageerd op de aanbodschok door hun prijsverwachtingen voor 2026 naar boven bij te stellen.
Morningstar DBRS verhoogde zijn verwachting voor de gemiddelde Brentolieprijs over heel 2026 naar ongeveer 80 dollar per vat, als basisscenario dat de aanhoudende tekorten weerspiegelt.
Andere banken voorzien nog krappere omstandigheden:
Analisten waarschuwen ook dat de prijzen veel hoger kunnen oplopen als de Straat langer zwaar verstoord blijft. In extreme scenario's suggereren sommige ramingen dat Brent tijdelijk 130 tot 150 dollar per vat kan bereiken als de export tot halverwege de zomer beperkt blijft.
Zelfs wanneer de fysieke aanvoer zich begint te herstellen, kunnen de olieprijzen hoog blijven door een aanhoudende geopolitieke risicopremie.
Het Amerikaanse Energie Informatie Agentschap (EIA) merkt op dat de onzekerheid rond aanbodverstoringen, met name rond de Straat van Hormuz, een aanzienlijke risicocomponent aan de olieprijzen heeft toegevoegd. Handelaren berekenen de mogelijkheid van nieuwe uitval in hun prijzen.
Topmensen uit de energiesector verwachten ook dat de markt tijd nodig heeft om weer in evenwicht te komen. De CEO van Saudi Aramco heeft gewaarschuwd dat langdurige verstoringen de volledige marktnormalisatie tot 2027 kunnen vertragen, afhankelijk van hoe snel de export en productie herstellen.
Paradoxaal genoeg is een van de belangrijkste krachten die de oliemarkten uiteindelijk stabiliseert tijdens aanbodschokken de dalende vraag.
Hoge brandstofprijzen leiden doorgaans tot een lager verbruik, omdat bedrijven en huishoudens bezuinigen. Recente analyses suggereren dat de hoge prijzen en het beperkte aanbod al beginnen te leiden tot vraaguitval. Raffinaderijen en industriële gebruikers verminderen hun verbruik als reactie op de hogere kosten.
Sommige regeringen onderzoeken ook noodmaatregelen om de brandstofvraag te beperken, zoals bewustwordingscampagnes of transportbeleid, nu de tekorten door de energiemarkten golven.
Voor consumenten is het directe effect van de aanbodschok duidelijk: hogere brandstofprijzen.
Doordat de ruwe-oliekosten stijgen en het aanbod van geraffineerde producten onder druk staat, geven raffinaderijen de hogere inputkosten door aan de benzine- en dieselmarkt. Analisten zeggen dat consumenten in veel regio's al te maken krijgen met een sterke stijging van de pompprijzen, vlak voor het hoogseizoen voor autorijden op het noordelijk halfrond.
Op termijn kunnen die hogere prijzen helpen de markt weer in evenwicht te brengen door het verbruik te verminderen, maar dat proces kan maanden duren.
Het vooruitzicht voor de oliemarkten tot en met 2026 hangt uiteindelijk af van één vraag: hoe snel het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz volledig normaliseert.
Als de export snel hervat, kunnen het aanvullen van voorraden en het herstarten van de productie het aanbodtekort geleidelijk verlichten. Maar als de verstoringen aanhouden – of als schade aan de infrastructuur het productieherstel vertraagt – kunnen krappe omstandigheden en hoge olieprijzen tot ver in 2027 aanhouden.
Voor nu zijn de meeste analigen het over één punt eens: de combinatie van productiestops in de Golf, verstoringen van de scheepvaart en geopolitiek risico heeft de wereldwijde oliemarkt fundamenteel verkrapt, waardoor 2026 een van de meest onzekere jaren voor energieprijzen in decennia wordt.
Tijdens het conflict kelderde de doorvoer naar ongeveer 3,8 miljoen vaten per dag. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) sprak van de grootste aanbodverstoring in de oliegeschiedenis.
Verschillende grote Golfproducenten hebben de productie moeten stilleggen doordat exportroutes geblokkeerd raakten. Volgens ramingen van het Amerikaanse Energie Informatie Agentschap (EIA) en andere analisten hebben producenten als Saudi-Arabië, Irak, Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en Bahrein in april gezamenlijk ongeveer 10,5 miljoen vaten per dag aan productie stilgelegd. In mei wordt een piek verwacht van bijna 10,8 miljoen vaten per dag.
Die omvang van weggevallen productie is een enorme klap voor een wereldwijd oliesysteem dat normaal gesproken zo'n 100 miljoen vaten per dag verbruikt.
Hoewel de aanbodverliezen snel opliepen na het escaleren van het conflict, kan het maanden duren voordat het tekort volledig uit het systeem is verdwenen.
Morningstar DBRS verwacht dat het wereldwijde ruwe-olietekort in het tweede kwartaal van 2026 zijn hoogtepunt bereikt, ervan uitgaande dat het conflict de-escalatie en het scheepvaartverkeer aan het begin van de zomer hervat.
Verschillende factoren verklaren deze vertraagde piek:
Daarom stellen energieagentschappen dat het tot eind 2026 of zelfs begin 2027 kan duren voordat de wereldwijde olieproductie en handelsstromen terugkeren naar het niveau van voor het conflict.
Financiële instellingen hebben gereageerd op de aanbodschok door hun prijsverwachtingen voor 2026 naar boven bij te stellen.
Morningstar DBRS verhoogde zijn verwachting voor de gemiddelde Brentolieprijs over heel 2026 naar ongeveer 80 dollar per vat, als basisscenario dat de aanhoudende tekorten weerspiegelt.
Andere banken voorzien nog krappere omstandigheden:
Analisten waarschuwen ook dat de prijzen veel hoger kunnen oplopen als de Straat langer zwaar verstoord blijft. In extreme scenario's suggereren sommige ramingen dat Brent tijdelijk 130 tot 150 dollar per vat kan bereiken als de export tot halverwege de zomer beperkt blijft.
Zelfs wanneer de fysieke aanvoer zich begint te herstellen, kunnen de olieprijzen hoog blijven door een aanhoudende geopolitieke risicopremie.
Het Amerikaanse Energie Informatie Agentschap (EIA) merkt op dat de onzekerheid rond aanbodverstoringen, met name rond de Straat van Hormuz, een aanzienlijke risicocomponent aan de olieprijzen heeft toegevoegd. Handelaren berekenen de mogelijkheid van nieuwe uitval in hun prijzen.
Topmensen uit de energiesector verwachten ook dat de markt tijd nodig heeft om weer in evenwicht te komen. De CEO van Saudi Aramco heeft gewaarschuwd dat langdurige verstoringen de volledige marktnormalisatie tot 2027 kunnen vertragen, afhankelijk van hoe snel de export en productie herstellen.
Paradoxaal genoeg is een van de belangrijkste krachten die de oliemarkten uiteindelijk stabiliseert tijdens aanbodschokken de dalende vraag.
Hoge brandstofprijzen leiden doorgaans tot een lager verbruik, omdat bedrijven en huishoudens bezuinigen. Recente analyses suggereren dat de hoge prijzen en het beperkte aanbod al beginnen te leiden tot vraaguitval. Raffinaderijen en industriële gebruikers verminderen hun verbruik als reactie op de hogere kosten.
Sommige regeringen onderzoeken ook noodmaatregelen om de brandstofvraag te beperken, zoals bewustwordingscampagnes of transportbeleid, nu de tekorten door de energiemarkten golven.
Voor consumenten is het directe effect van de aanbodschok duidelijk: hogere brandstofprijzen.
Doordat de ruwe-oliekosten stijgen en het aanbod van geraffineerde producten onder druk staat, geven raffinaderijen de hogere inputkosten door aan de benzine- en dieselmarkt. Analisten zeggen dat consumenten in veel regio's al te maken krijgen met een sterke stijging van de pompprijzen, vlak voor het hoogseizoen voor autorijden op het noordelijk halfrond.
Op termijn kunnen die hogere prijzen helpen de markt weer in evenwicht te brengen door het verbruik te verminderen, maar dat proces kan maanden duren.
Het vooruitzicht voor de oliemarkten tot en met 2026 hangt uiteindelijk af van één vraag: hoe snel het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz volledig normaliseert.
Als de export snel hervat, kunnen het aanvullen van voorraden en het herstarten van de productie het aanbodtekort geleidelijk verlichten. Maar als de verstoringen aanhouden – of als schade aan de infrastructuur het productieherstel vertraagt – kunnen krappe omstandigheden en hoge olieprijzen tot ver in 2027 aanhouden.
Voor nu zijn de meeste analigen het over één punt eens: de combinatie van productiestops in de Golf, verstoringen van de scheepvaart en geopolitiek risico heeft de wereldwijde oliemarkt fundamenteel verkrapt, waardoor 2026 een van de meest onzekere jaren voor energieprijzen in decennia wordt.