Oklahoma City herstelde zich nadat het vroeg in de wedstrijd met maar liefst 15 punten achterstand had gestaan. In het tweede en derde kwart namen ze het heft in handen met sterke scorende runs en bouwden ze een voorsprong op die de Spurs niet meer ongedaan konden maken.
Gilgeous‑Alexander dirigeerde de aanval van de Thunder en was de dirigent van de comeback, terwijl Wembanyama het grootste deel van de scorende last van San Antonio droeg. McCain leverde een belangrijke bijdrage vanaf de bank voor Oklahoma City.
De bank van Oklahoma City was doorslaggevend. De reserves van de Thunder overklasten de bank van de Spurs met 76–23 punten, een enorm verschil dat in de tweede helft de wedstrijd in het voordeel van de Thunder besliste.
Na een vroege voorsprong van San Antonio stabiliseerde Oklahoma City het spel dankzij het spel van Gilgeous‑Alexander en een verbeterde score-efficiëntie. De aanval van de Thunder kwam in het tweede en derde kwart volledig op stoom, waardoor het momentum omsloeg en de Spurs geen kans meer kregen om terug te komen.
Met deze overwinning nam Oklahoma City een 2–1 voorsprong in de Westelijke Conferentiefinale. De volgende wedstrijd (Game 4) is cruciaal voor beide teams in hun strijd om een plek in de NBA Finals.