Van steppe naar supercomputer: hoe Ulanqab China’s AI-hub werd

Ulanqab, een stad in Binnen-Mongolië die lange tijd vooral met veeteelt en aardappelteelt werd geassocieerd, krijgt een nieuwe rol in de Chinese economie. Dankzij sterke wind, veel zon, relatief goedkope elektriciteit en een koel klimaat groeit de stad uit tot een belangrijke locatie voor de energie-intensieve infrastructuur achter kunstmatige intelligentie (AI). 202122

De meest zichtbare blikvanger van die omslag is de Galaxy Campus van Envision Group. Die werd op 6 augustus 2026 officieel in gebruik genomen en koppelt hernieuwbare energie aan AI-computing met hoge dichtheid. Daarmee probeert Ulanqab niet langer alleen energie te produceren voor andere regio’s, maar die energie ook ter plekke om te zetten in rekenkracht. 421

Waarom juist Ulanqab?

AI-datacenters verbruiken voortdurend grote hoeveelheden elektriciteit. Daardoor zijn niet alleen chips en grond beschikbaar, maar vooral ook een stabiele en betaalbare energievoorziening bepalend voor de locatiekeuze. Ulanqab beschikt over veel wind- en zonne-energie. Het koelere klimaat kan bovendien helpen om datacenters te exploiteren en de koeling van servers te ondersteunen. 202122

De ontwikkeling past in een bredere Chinese strategie om rekenkracht te verplaatsen naar gebieden in het binnenland waar energie ruim beschikbaar is. In plaats van alle lokaal opgewekte elektriciteit naar verre stedelijke vraagcentra te transporteren, willen projecten als Galaxy een deel ervan direct gebruiken voor AI-training en -inferentie. Energie-infrastructuur en computerinfrastructuur worden zo onderdeel van één investeringsmodel.

Galaxy is bovendien niet het enige datacenterproject in de stad. Volgens China Daily heeft Ulanqab 89 datacenterprojecten aangetrokken. Uit afzonderlijke berichtgeving blijkt daarnaast dat het elektriciteitsverbruik van internetdatadiensten — vooral grote datacenters — in de eerste helft van 2026 met 85,2 procent op jaarbasis steeg tot 4 miljard kilowattuur. 1923

De schaal van Envisions Galaxy Campus

Het belangrijkste AI-datacentergebouw op de campus beslaat 120.000 vierkante meter. Dat is ongeveer de oppervlakte van twintig standaardvoetbalvelden. Envision noemt het gebouw het grootste afzonderlijke AI-datacentergebouw ter wereld. Die kwalificatie moet wel als een bedrijfsclaim worden gelezen: de uitkomst hangt af van de vraag of men een gebouw, een volledige campus, IT-vermogen of totaal vermogen vergelijkt. 146

De campus is ontworpen om vier onderdelen te combineren:

• AI-computing met hoge dichtheid;
• opwekking van hernieuwbare energie;
• energieopslag; en
• intelligent energiemanagement. 34

Volgens Envision moet het uiteindelijke ontwerp plaats bieden aan maximaal 1 miljoen AI-versnellers en kunnen opschalen tot meer dan 2 gigawatt aan vermogen. Dat zijn de beoogde eindcapaciteiten, niet de hoeveelheid apparatuur en energie die momenteel al operationeel is. 1410

De eerste fase die in gebruik is genomen, heeft naar verluidt een capaciteit van 120 megawatt. Die capaciteit is toegewezen aan twee lokale technologiebedrijven. Galaxy draait dus daadwerkelijk, maar de operationele beginfase is nog aanzienlijk kleiner dan de langetermijnambitie van de campus. 521

Waarom de combinatie met hernieuwbare energie belangrijk is

De betekenis van Galaxy zit niet alleen in de enorme vloeroppervlakte. Het project zet energievoorziening centraal in het ontwerp van de rekenfaciliteit. Envision zegt dat de campus rechtstreeks door hernieuwbare energie wordt gevoed en dat energieopwekking, opslag, vermogensbeheer en computing in één systeem zijn geïntegreerd. 46

Dat kan een antwoord bieden op een van de grootste knelpunten van de AI-boom: hoe er snel genoeg nieuwe stroomcapaciteit kan worden gebouwd voor steeds dichter opeengepakte clusters van AI-versnellers. Envision positioneert zich daarmee niet alleen als energieleverancier of fabrikant van apparatuur, maar ook als aanbieder van AI-infrastructuur.

Over de milieuwinst is echter voorzichtigheid nodig. Computing op hernieuwbare energie kan de afhankelijkheid van fossiele elektriciteitsopwekking verminderen, maar de beschikbare bronnen zeggen niets definitiefs over de volledige levenscyclusuitstoot, de exacte energiemix, de benuttingsgraad of de vereiste back-upvoorzieningen van Galaxy. De best onderbouwde conclusie is daarom beperkter: Envision probeert hernieuwbare opwekking structureel onderdeel te maken van de manier waarop de campus werkt. 34

Galaxy tegenover xAI’s Colossus 2

De geplande capaciteit van Galaxy wordt vaak naast de Amerikaanse Colossus 2-faciliteit van xAI gelegd. Envisions project moet uiteindelijk meer dan 2 gigawatt bereiken. Epoch AI schat het huidige IT-vermogen van Colossus 2 op 946 megawatt en verwacht dat dit in het eerste kwartaal van 2027 oploopt tot 1.531 megawatt. 526

Op basis van die hoofdcijfers zou de geplande vermogenscapaciteit van Galaxy ongeveer een derde hoger liggen dan de geraamde IT-capaciteit van Colossus 2. Het gaat echter niet om een volledig zuivere vergelijking:

• Galaxy wordt hier vergeleken op basis van een geplande totale campuscapaciteit.
• De 1,531 gigawatt van Colossus 2 is een geraamde IT-capaciteit.
• De momenteel gemelde operationele fase van Galaxy bedraagt 120 megawatt.
• Begrippen als ‘gebouw’, ‘campus’, totaal faciliteitsvermogen en IT-vermogen kunnen tot verschillende ranglijsten leiden. 5626

De vergelijking zegt daarom vooral iets over de beoogde schaal. Ze bewijst niet dat Galaxy vandaag al meer operationeel vermogen heeft dan Colossus 2.

Wat deze omslag betekent

De ontwikkeling van Ulanqab laat zien dat de geografie van AI aan het veranderen is. De belangrijkste locaties hoeven niet automatisch de grote kuststeden en gevestigde technologiecentra te zijn. Ook regio’s met veel beschikbare grond, betrouwbare elektriciteit, hernieuwbare bronnen en gunstige temperaturen kunnen strategisch belangrijk worden.

Voor China is Galaxy een poging om de energievoorraden van het binnenland rechtstreeks te verbinden met de snel groeiende vraag naar AI-rekenkracht. Voor de wereldwijde sector is het een signaal dat de volgende fase van de AI-wedloop niet alleen om algoritmen en chips draait. Ook stroomopwekking, netaansluitingen, opslag en koeling worden doorslaggevende factoren.

De huidige realiteit is wel bescheidener dan de grootste koppen suggereren. Een fase van 120 megawatt is operationeel, terwijl de capaciteit voor 1 miljoen AI-versnellers en meer dan 2 gigawatt nog doelen voor verdere uitbouw zijn. Toch maakt Galaxy van Ulanqab een opvallende proeftuin: kan een regio die ooit vooral energie en landbouwproducten leverde, uitgroeien tot een strategisch centrum waar die energie direct wordt omgezet in AI-computing?