Record aan buitenlandse obligaties, ondanks de oorlog met Iran

Een recordbedrag aan obligatie-uitgiftes klinkt alsof de oorlog met Iran nauwelijks invloed had. Dat is niet wat de cijfers laten zien. De markt begon 2026 sterk, viel tijdens de eerste oorlogsschok grotendeels stil en ging later weer open. Volgens cijfers van het Institute of International Finance (IIF) gaven overheden in opkomende markten van januari tot en met augustus $ 190 miljard aan obligaties in vreemde valuta uit, tegen $ 160 miljard in dezelfde periode van 2025. Dat is $ 30 miljard, of 18,75%, meer. Latere uitgiftes van samen ongeveer $ 10 miljard brachten het gerapporteerde jaartotaal op circa $ 200 miljard.539

Een record mét een onderbreking

In maart kwam de uitgifte vrijwel tot stilstand doordat de oorlog de financiële markten ontregelde en lenen duurder maakte. Volgens een uitgifteoverzicht van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) leenden overheden die maand slechts $ 4,1 miljard in buitenlandse valuta, ongeveer 60% minder dan een jaar eerder. Begin april verkocht Polen alweer voor $ 6 miljard aan dollarobligaties, met looptijden van vijf, tien en dertig jaar.387

Saoedi-Arabië had vóór die onderbreking al een omvangrijke lening geplaatst. Het land haalde in januari $ 11,5 miljard op met vier tranches dollarobligaties. Beleggers plaatsten orders voor ongeveer $ 31 miljard: circa 2,7 keer het uitgegeven bedrag. Een orderboek laat belangstelling zien, maar is niet hetzelfde als het bedrag dat beleggers uiteindelijk toegewezen krijgen.5758

Volgens berichtgeving uit september verkochten Saoedi-Arabië en Qatar daarna voor het eerst sinds het begin van de oorlog weer publiek aangeboden dollarobligaties. De combinatie van vroege uitgiftes en later herstelde toegang tot de markt helpt het record te verklaren. Uit de beschikbare gegevens blijkt echter niet hoeveel leningen Golfstaten bewust naar voren haalden in afwachting van het conflict.39

Ook Mexico en Turkije komen terug in cijfers over internationale obligaties. Bloomberg meldde dat leners uit beide landen, net als die uit Polen en Saoedi-Arabië, in de eerste helft van 2026 elk meer dan $ 10 miljard ophaalden. Dat cijfer omvat zowel overheden als bedrijven en kan dus niet worden gelezen als hun afzonderlijke bijdrage aan de $ 190 miljard aan staatsobligaties. In september werd verdere Turkse uitgifte nog als plan gemeld, niet als afgeronde verkoop.1739

Waarom bleven beleggers kopen?

Na de eerste schok keerde geld terug naar opkomende markten. IIF-cijfers die Reuters berichtte, laten in april een instroom van $ 58,3 miljard in aandelen en obligaties zien, na een uitstroom van $ 66,2 miljard in maart. Dat wijst op hernieuwde belangstelling, maar meet niet hoeveel staatsobligaties beleggers kochten.43

Bloomberg meldde bovendien dat het extra rendement dat beleggers op internationale obligaties uit opkomende markten eisen — de risico-opslag boven een vergelijkbare veilige obligatie — het kleinst was in bijna twintig jaar. Een stijgende rente op Amerikaanse staatsobligaties kan een dollarlening toch duurder maken, ook als die risico-opslag laag blijft.17

Hervormingen, diepere binnenlandse kapitaalmarkten, grotere reserves en meer binnenlandse beleggers maken sommige opkomende economieën volgens Reuters minder kwetsbaar voor schokken dan vroeger. Dat neemt het valutarisico van buitenlandse leningen niet weg. De oorlog zorgt in opkomende economieën ook voor hogere inflatie, druk op overheidsbegrotingen en verstoringen van de handel.3437

Wat zeggen de grotere schuldcijfers?

Fitch verwacht dat Saoedi-Arabië een van de grootste uitgevers van dollarschuld en sukuk — obligatieachtige financieringsinstrumenten binnen de islamitische financiering — onder opkomende markten blijft. De kredietbeoordelaar raamt de totale uitstaande schuld op de Saoedische kapitaalmarkt in 2026 op $ 600 miljard. Dat is een verwachting voor de brede voorraad aan bestaande schulden, niet voor $ 600 miljard aan nieuw uitgegeven staatsobligaties in dollars.49

Volgens econoom Mohamed El-Erian zet de extra uitgifte door opkomende markten de wereldwijde obligatierente in beperkte mate onder opwaartse druk. De omvang blijft volgens hem aanzienlijk kleiner dan de uitgifte door ontwikkelde economieën en technologiebedrijven. Zijn beoordeling geeft geen cijfer voor het effect op de rente.15