De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4] De gereconstrueerde ringvormige structuur heeft een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden; onder de aannames van het onderzoek komt dat overeen met een massa va...
Gepubliceerd doorBewerkt met GPT-6 LunaAfbeeldingen gegenereerd met GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: How did CSIRO researchers Samuel Lai, Nithyanandan Thyagarajan, O. Ivy Wong and Foivos Diakogiannis independently reprocess the original Eve. Article summary: The CSIRO team independently reconstructed M87* using GenDIReCT, a generative machine-learning method driven by triangular interferometric “closure invariants,” and recovered a ring-shaped shadow with a diameter of 42.2 . Topic tags: general, academic, general web, education. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts wi
Een team van CSIRO heeft de ringvormige structuur rond M87* opnieuw gereconstrueerd, ditmaal met een andere analysemethode. De onderzoekers gebruikten gegevens van de Event Horizon Telescope (EHT), een wereldwijd netwerk van radiotelescopen. Hun studie verscheen op 11 november 2026 in Nature en rapporteert een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden. Dat resultaat past bij de ringvorm die te zien was op de baanbrekende EHT-afbeelding uit 2019.1
8
18
De nieuwe analyse is geen tweede waarneming van het zwarte gat. Het team heeft dezelfde EHT-data op een andere manier verwerkt. Juist die onafhankelijke aanpak maakt de uitkomst relevant: de ringvorm komt niet alleen naar voren met één specifieke beeldmethode.3
8
De EHT gebruikt zeer lange basislijninterferometrie: telescopen op grote afstand van elkaar combineren hun metingen alsof ze samen één telescoop vormen. Maar het netwerk meet niet elk detail van de bron. De beperkte dekking maakt het reconstrueren van een beeld lastig, en effecten van apparatuur en atmosfeer kunnen de metingen en hun kalibratie beïnvloeden.10
18
Een astronomisch beeld is hier dus niet simpelweg een foto die rechtstreeks uit pixels bestaat. Onderzoekers moeten de bronstructuur afleiden uit de beschikbare meetgegevens, met behulp van een methode die bij die gegevens past.
Bij veel interferometrische analyses worden metingen van twee telescopen gecombineerd. Het CSIRO-team gebruikte zogeheten closure invariants: wiskundige combinaties van metingen van drie telescopen tegelijk.3
10
Die combinaties bevatten informatie over de vorm van de bron en zijn van nature ongevoelig voor bepaalde kalibratiefouten die per telescoopstation optreden. Daardoor kan de reconstructie steunen op de gegevens zonder op dezelfde manier afhankelijk te zijn van die fouten.3
18
Voor het omzetten van de metingen naar een beeld gebruikten de onderzoekers GenDIReCT, een methode met generatieve deep learning. Het systeem is ontworpen om rechtstreeks beelden te reconstrueren uit de waargenomen closure invariants.4 Dat is een zogenoemd inverse probleem: de methode zoekt naar een beeld dat overeenkomt met de metingen, terwijl die metingen op zichzelf geen volledig beeld opleveren.
2
4
Volgens een beschrijving van de aanpak werd het model getraind met alledaagse afbeeldingen, zoals katten, honden en auto’s, en niet met afbeeldingen van zwarte gaten.36 Dat zegt iets over de trainingsvoorbeelden, maar betekent niet dat de reconstructie zonder modelkeuzes of aannames tot stand komt.
De studie rapporteert een ringvormige structuur met een hoekdiameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden. Uitgaande van de nominale schaalparameters van het onderzoek komt die diameter overeen met een massa van 6,5 ± 0,5 miljard zonsmassa’s. De paper vermeldt ook een kijkhoek van ongeveer 20 graden ten opzichte van de naderende jet.1
De analyse beschrijft daarnaast eigenschappen als de breedte en oriëntatie van de ring, verschillen in helderheid langs de ring en de helderheid in het centrum.31 Zo karakteriseert het team de gereconstrueerde structuur verder dan alleen met een diameter.
Dat een andere methode, gebaseerd op andere meetcombinaties, opnieuw een ringvorm oplevert, versterkt de onafhankelijke controle van het EHT-resultaat.3
8 Het helpt ook bij de vraag of de ring misschien vooral een gevolg was van één specifieke manier van beeldreconstructie.
17
De beperking is belangrijk: dit blijft een heranalyse van de bestaande EHT-data, geen nieuwe waarneming. De bevinding is daarom geen zelfstandig bewijs voor de algemene relativiteitstheorie. De onderbouwde conclusie is specifieker: een onafhankelijke analyse heeft op de gerapporteerde schaal opnieuw een ringvormige structuur gevonden, wat steun geeft aan het idee dat de oorspronkelijke afbeelding een werkelijke eigenschap van M87* vastlegde.1
3
8
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4]
De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4] De gereconstrueerde ringvormige structuur heeft een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden; onder de aannames van het onderzoek komt dat overeen met een massa van 6,5 ± 0,5 miljard zonsmassa’s.[1]
Dit is een onafhankelijke heranalyse van dezelfde data, geen nieuwe waarneming. De uitkomst versterkt de onderbouwing van de ring, maar bewijst op zichzelf niet de algemene relativiteitstheorie.[3][8]
De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4] De gereconstrueerde ringvormige structuur heeft een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden; onder de aannames van het onderzoek komt dat overeen met een massa va...
Gepubliceerd doorBewerkt met GPT-6 LunaAfbeeldingen gegenereerd met GPT Image 2
Research answer

Create a landscape editorial hero image for this Studio Global article: How did CSIRO researchers Samuel Lai, Nithyanandan Thyagarajan, O. Ivy Wong and Foivos Diakogiannis independently reprocess the original Eve. Article summary: The CSIRO team independently reconstructed M87* using GenDIReCT, a generative machine-learning method driven by triangular interferometric “closure invariants,” and recovered a ring-shaped shadow with a diameter of 42.2 . Topic tags: general, academic, general web, education. Style: premium digital editorial illustration, source-backed research mood, clean composition, high detail, modern web publication hero. Use reference image context only for broad subject, composition, and topical grounding; do not copy the exact image. Avoid: logos, brand marks, copyrighted characters, real person likenesses, fake screenshots, UI text, readable text, watermarks, charts wi
Een team van CSIRO heeft de ringvormige structuur rond M87* opnieuw gereconstrueerd, ditmaal met een andere analysemethode. De onderzoekers gebruikten gegevens van de Event Horizon Telescope (EHT), een wereldwijd netwerk van radiotelescopen. Hun studie verscheen op 11 november 2026 in Nature en rapporteert een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden. Dat resultaat past bij de ringvorm die te zien was op de baanbrekende EHT-afbeelding uit 2019.1
8
18
De nieuwe analyse is geen tweede waarneming van het zwarte gat. Het team heeft dezelfde EHT-data op een andere manier verwerkt. Juist die onafhankelijke aanpak maakt de uitkomst relevant: de ringvorm komt niet alleen naar voren met één specifieke beeldmethode.3
8
De EHT gebruikt zeer lange basislijninterferometrie: telescopen op grote afstand van elkaar combineren hun metingen alsof ze samen één telescoop vormen. Maar het netwerk meet niet elk detail van de bron. De beperkte dekking maakt het reconstrueren van een beeld lastig, en effecten van apparatuur en atmosfeer kunnen de metingen en hun kalibratie beïnvloeden.10
18
Een astronomisch beeld is hier dus niet simpelweg een foto die rechtstreeks uit pixels bestaat. Onderzoekers moeten de bronstructuur afleiden uit de beschikbare meetgegevens, met behulp van een methode die bij die gegevens past.
Bij veel interferometrische analyses worden metingen van twee telescopen gecombineerd. Het CSIRO-team gebruikte zogeheten closure invariants: wiskundige combinaties van metingen van drie telescopen tegelijk.3
10
Die combinaties bevatten informatie over de vorm van de bron en zijn van nature ongevoelig voor bepaalde kalibratiefouten die per telescoopstation optreden. Daardoor kan de reconstructie steunen op de gegevens zonder op dezelfde manier afhankelijk te zijn van die fouten.3
18
Voor het omzetten van de metingen naar een beeld gebruikten de onderzoekers GenDIReCT, een methode met generatieve deep learning. Het systeem is ontworpen om rechtstreeks beelden te reconstrueren uit de waargenomen closure invariants.4 Dat is een zogenoemd inverse probleem: de methode zoekt naar een beeld dat overeenkomt met de metingen, terwijl die metingen op zichzelf geen volledig beeld opleveren.
2
4
Volgens een beschrijving van de aanpak werd het model getraind met alledaagse afbeeldingen, zoals katten, honden en auto’s, en niet met afbeeldingen van zwarte gaten.36 Dat zegt iets over de trainingsvoorbeelden, maar betekent niet dat de reconstructie zonder modelkeuzes of aannames tot stand komt.
De studie rapporteert een ringvormige structuur met een hoekdiameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden. Uitgaande van de nominale schaalparameters van het onderzoek komt die diameter overeen met een massa van 6,5 ± 0,5 miljard zonsmassa’s. De paper vermeldt ook een kijkhoek van ongeveer 20 graden ten opzichte van de naderende jet.1
De analyse beschrijft daarnaast eigenschappen als de breedte en oriëntatie van de ring, verschillen in helderheid langs de ring en de helderheid in het centrum.31 Zo karakteriseert het team de gereconstrueerde structuur verder dan alleen met een diameter.
Dat een andere methode, gebaseerd op andere meetcombinaties, opnieuw een ringvorm oplevert, versterkt de onafhankelijke controle van het EHT-resultaat.3
8 Het helpt ook bij de vraag of de ring misschien vooral een gevolg was van één specifieke manier van beeldreconstructie.
17
De beperking is belangrijk: dit blijft een heranalyse van de bestaande EHT-data, geen nieuwe waarneming. De bevinding is daarom geen zelfstandig bewijs voor de algemene relativiteitstheorie. De onderbouwde conclusie is specifieker: een onafhankelijke analyse heeft op de gerapporteerde schaal opnieuw een ringvormige structuur gevonden, wat steun geeft aan het idee dat de oorspronkelijke afbeelding een werkelijke eigenschap van M87* vastlegde.1
3
8
Studio Global AI
This page includes a source-backed answer you can continue inside Studio Global.
De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4]
De onderzoekers gebruikten GenDIReCT en metingen uit driehoeken van telescopen om de bestaande Event Horizon Telescope data opnieuw te analyseren.[3][4] De gereconstrueerde ringvormige structuur heeft een diameter van 42,2 ± 1,5 microboogseconden; onder de aannames van het onderzoek komt dat overeen met een massa van 6,5 ± 0,5 miljard zonsmassa’s.[1]
Dit is een onafhankelijke heranalyse van dezelfde data, geen nieuwe waarneming. De uitkomst versterkt de onderbouwing van de ring, maar bewijst op zichzelf niet de algemene relativiteitstheorie.[3][8]