De regering-Trump werkt aan een kader voor tarieven op halfgeleiders met één duidelijk doel: productie naar de Verenigde Staten halen. Minister van Handel Howard Lutnick zegt dat bedrijven die in de VS produceren, heffingen kunnen vermijden. Wie dat niet doet, moet volgens hem betalen om toegang te krijgen tot de Amerikaanse markt.
29
30
Voor Zuid-Korea, Japan en Taiwan draait de reactie daarom minder om verzet tegen dat doel dan om het veiligstellen van de handelsvoorwaarden die zij al met Washington hebben afgesproken. Hun kwetsbaarheid: een regeling die kijkt naar de Amerikaanse investering of productie van elk afzonderlijk bedrijf kan heel anders uitpakken dan toezeggingen op landenniveau.
Wat Washington overweegt
De regering heeft nog geen definitieve tarieven, ingangsdata, productlijsten of vrijstellingsformules aangekondigd. Volgens berichtgeving kan het beleid verder reiken dan losse chips: ook producten waarin chips zitten, zoals servers, laptops en spelcomputers, kunnen eronder vallen. Op tafel liggen onder meer tariefvrije importquota die gekoppeld zijn aan de toegezegde Amerikaanse productie van een bedrijf, plus landspecifieke tarieven of quota.
2
20
31
34
Dat verschil is wezenlijk. Een nationale handelsafspraak kan vergelijkbare behandeling voor de export van een land beloven. Maar bij een bedrijfsgebonden quota tellen de omvang, timing en aard van de Amerikaanse fabrieken van elke producent afzonderlijk.
Zuid-Korea: aanspraak maken op gelijke behandeling, en tegelijk over investeringen praten
Seoul beroept zich op de afspraak met de VS dat Koreaanse halfgeleiders niet minder gunstig behandeld mogen worden dan die van concurrerende landen. Zuid-Koreaanse functionarissen zeggen dat de gesprekken over tarieven vanuit dat uitgangspunt doorgaan, met als doel te voorkomen dat Koreaanse producenten slechter af zijn dan rivalen zoals het Taiwanese TSMC.
18
10
Tegelijkertijd bespreken Zuid-Korea en de VS aanvullende investeringen in de chipsector. In de bredere bilaterale regeling nam Zuid-Korea een investeringsverplichting van 350 miljard dollar in de VS op zich. Dat is echter niet automatisch hetzelfde als een drempel per chipfabrikant voor een nieuwe fabriek, noch als een gegarandeerde tariefvrijstelling.
4
8
De directe druk ligt vooral bij Samsung Electronics en SK hynix. In berichtgeving wordt het opkomende beleid gezien als een aansporing voor beide bedrijven om extra Amerikaanse productie toe te zeggen. Volgens één bericht had geen van beide ondernemingen sinds het aantreden van de huidige regering een nieuwe investering in een Amerikaanse chipfabriek aangekondigd.
19
23
Japan: wijzen op het kader van 550 miljard dollar
Japans belangrijkste troef is de strategische handels- en investeringsovereenkomst die het land in juli 2025 met de VS sloot. In dat kader legden de VS op de meeste Japanse import een tarief van 15% op, terwijl Japan 550 miljard dollar aan strategische investeringen in de VS toezegde.
38
41
Die investeringsverplichting kan strategische sectoren omvatten, waaronder halfgeleiders. Japan heeft ook aangegeven dat het investeringsvehikel mogelijk kan helpen bij de financiering van Amerikaanse chipfaciliteiten van een Taiwanees bedrijf. Dat laat zien dat het pakket ook ketenprojecten buiten uitsluitend Japanse fabrikanten kan steunen.
45
47
Onduidelijk blijft hoe een toekomstige specifieke chipmaatregel zich tot dit bredere kader verhoudt. Het algemene tarief van 15% voor de meeste Japanse importproducten zegt op zichzelf niet of een later chiptarief wordt gemaximeerd, uitgesloten of afhankelijk wordt gemaakt van individuele bedrijfsinvesteringen.
38
40
Taiwan en TSMC: het dichtst bij het voorgestelde model
Taiwan heeft het duidelijkste voorbeeld van investeringsgebonden behandeling al in een bilaterale overeenkomst staan. De VS verlaagden brede tarieven op veel Taiwanese exportproducten, terwijl Taiwanese chipbedrijven die hun productie in de VS uitbreiden lagere tarieven krijgen op ingevoerde halfgeleiders, relevante productieapparatuur en aanverwante producten. Voor een deel van de import geldt bovendien vrijstelling van heffingen.
17
Daarom staat TSMC centraal in de vergelijking van Amerikaanse functionarissen en Koreaanse waarnemers. De Taiwanese regeling is gericht op uitbreiding van productie in de VS en lijkt daarmee sterk op het model dat nu voor een breder chipheffingenbeleid wordt overwogen.
17
20
Waarom vrijstellingen per bedrijf handelsdeals kunnen openbreken
Een systeem op bedrijfsniveau hoeft een toezegging aan een land niet formeel te schenden. Washington kan hetzelfde kader voor alle landen toepassen en toch in de praktijk sterk uiteenlopende uitkomsten creëren, afhankelijk van bouwschema’s, toegezegde capaciteit, productmix of kwalificerende investeringen van afzonderlijke fabrikanten.
Daarom legt Seoul de nadruk op gelijkwaardigheid met concurrenten, in plaats van ervan uit te gaan dat een bestaande afspraak een algemene vrijstelling oplevert. De Koreaanse formulering van „niet minder gunstig” beschermt tegen een slechtere behandeling dan concurrenten, maar regelt niet duidelijk de voorwaarden van een toekomstig systeem van investeringsgebonden tarieven of quota.
3
4
18
Voor Japan roept dezelfde onzekerheid de vraag op hoeveel bescherming het kader van 550 miljard dollar biedt tegen een nieuwe, specifieke chipmaatregel. Voor Taiwan is de vraag juist of de bestaande regeling, gekoppeld aan productie in de VS, het sjabloon wordt voor andere chip-exporterende economieën.
17
38
De kern
Zuid-Korea probeert gelijke behandeling voor zijn chipbedrijven te behouden en bespreekt tegelijk aanvullende investeringen. Japan vertrouwt op zijn grote strategische investeringskader en de al vastgelegde tariefregeling. Taiwan en TSMC sluiten relatief goed aan bij een aanpak waarbij extra chipproductie in de VS wordt ingeruild voor gunstiger tarieven.
17
18
38
Maar de bepalende details liggen nog open: de tarieven, de producten die eronder vallen, de behandeling van producten met ingebouwde chips, de formule voor tariefvrije quota en de vraag of nationale handelsbeloften ook tot verlichting per bedrijf leiden. Tot die regels zijn gepubliceerd, beschikken de landen over toezeggingen en onderhandelingsposities — niet over zekerheid.
2
29
34