Sebagai perbandingan, purata global ialah 20% . Ini bermakna perusahaan di Asia Pasifik hampir dua kali ganda lebih cenderung untuk membiayai inisiatif AI tanpa pelan penilaian keberkesanan yang tersusun.

Corak ini menunjukkan jurang antara cita-cita dan akauntabiliti. Banyak syarikat mahu bergerak pantas supaya pesaing tidak mendahului mereka, walaupun pulangan kewangan daripada projek AI masih belum terbukti .

Singapura turut diketengahkan sebagai contoh ketara. Lebih satu pertiga organisasi di negara kota itu menyalurkan sumber yang besar kepada AI tanpa menilai sepenuhnya kesannya, menjadikannya antara tumpuan utama strategi pelaburan yang dipacu FOMO .

Hype global masih belum diterjemahkan kepada hasil

Masalah melabur tanpa melihat hasil bukan hanya berlaku di Asia Pasifik. Secara global, kira-kira 70% organisasi sedang melabur dalam AI, sama ada kerana melihat potensinya atau bimbang ditinggalkan pesaing .

Namun, pulangan yang dilaporkan masih jauh di belakang gembar-gembur teknologi itu. Kurang daripada 25% organisasi di seluruh dunia berkata pelaksanaan AI mereka telah mengatasi jangkaan. Secara khusus, hanya 19% responden melaporkan hasil yang melebihi jangkaan, manakala 5% berkata hasilnya jauh melebihi jangkaan .

Dapatan ini tidak semestinya bermaksud AI tidak mempunyai potensi. Penganalisis sebaliknya menunjukkan bahawa kesediaan infrastruktur—termasuk rangkaian yang tidak mencukupi untuk menyokong beban kerja AI canggih—merupakan antara punca pulangan yang perlahan .

Dengan kata lain, sesetengah organisasi mungkin terlalu sibuk mengejar aplikasi AI sehingga mengabaikan asas yang kurang menarik tetapi penting, seperti rangkaian, data dan ukuran prestasi.

Amaran untuk lembaga pengarah dan pengurusan atasan

Dapatan kajian ini memberi amaran kepada barisan pengurusan atasan dan lembaga pengarah: mengekalkan daya saing memang penting, tetapi pelaburan AI tanpa metrik ROI yang jelas boleh menyebabkan modal dibazirkan.

Apabila kitaran pelaburan AI semakin matang, syarikat yang hanya mengikut arus mungkin berdepan “hangover” perbelanjaan—iaitu kos yang besar tanpa hasil perniagaan yang setimpal. Cabaran sebenar bukan sekadar menentukan sama ada mahu melabur dalam AI, tetapi memastikan setiap pelaburan mempunyai matlamat, infrastruktur dan kaedah penilaian yang jelas.

Sebagai perbandingan, purata global ialah 20% . Ini bermakna perusahaan di Asia Pasifik hampir dua kali ganda lebih cenderung untuk membiayai inisiatif AI tanpa pelan penilaian keberkesanan yang tersusun.

Corak ini menunjukkan jurang antara cita-cita dan akauntabiliti. Banyak syarikat mahu bergerak pantas supaya pesaing tidak mendahului mereka, walaupun pulangan kewangan daripada projek AI masih belum terbukti .

Singapura turut diketengahkan sebagai contoh ketara. Lebih satu pertiga organisasi di negara kota itu menyalurkan sumber yang besar kepada AI tanpa menilai sepenuhnya kesannya, menjadikannya antara tumpuan utama strategi pelaburan yang dipacu FOMO .

Hype global masih belum diterjemahkan kepada hasil

Masalah melabur tanpa melihat hasil bukan hanya berlaku di Asia Pasifik. Secara global, kira-kira 70% organisasi sedang melabur dalam AI, sama ada kerana melihat potensinya atau bimbang ditinggalkan pesaing .

Namun, pulangan yang dilaporkan masih jauh di belakang gembar-gembur teknologi itu. Kurang daripada 25% organisasi di seluruh dunia berkata pelaksanaan AI mereka telah mengatasi jangkaan. Secara khusus, hanya 19% responden melaporkan hasil yang melebihi jangkaan, manakala 5% berkata hasilnya jauh melebihi jangkaan .

Dapatan ini tidak semestinya bermaksud AI tidak mempunyai potensi. Penganalisis sebaliknya menunjukkan bahawa kesediaan infrastruktur—termasuk rangkaian yang tidak mencukupi untuk menyokong beban kerja AI canggih—merupakan antara punca pulangan yang perlahan .

Dengan kata lain, sesetengah organisasi mungkin terlalu sibuk mengejar aplikasi AI sehingga mengabaikan asas yang kurang menarik tetapi penting, seperti rangkaian, data dan ukuran prestasi.

Amaran untuk lembaga pengarah dan pengurusan atasan

Dapatan kajian ini memberi amaran kepada barisan pengurusan atasan dan lembaga pengarah: mengekalkan daya saing memang penting, tetapi pelaburan AI tanpa metrik ROI yang jelas boleh menyebabkan modal dibazirkan.

Apabila kitaran pelaburan AI semakin matang, syarikat yang hanya mengikut arus mungkin berdepan “hangover” perbelanjaan—iaitu kos yang besar tanpa hasil perniagaan yang setimpal. Cabaran sebenar bukan sekadar menentukan sama ada mahu melabur dalam AI, tetapi memastikan setiap pelaburan mempunyai matlamat, infrastruktur dan kaedah penilaian yang jelas.