Beijing juga mengkritik bahasa yang digunakan dalam dasar Jepun—seperti "pertahanan diri" dan "keupayaan serangan balas"—dengan mendakwa konsep ini digunakan untuk mewajarkan peranan ketenteraan yang lebih besar dan lebih agresif.

Oleh kerana sejarah perang Jepun di Asia, mesej China sering menggesa negara-negara serantau supaya berwaspada dan menentang apa yang disebutnya sebagai kebangkitan "neo-militarisme" Jepun. Kritikan ini mencerminkan kebimbangan strategik yang lebih luas di Beijing mengenai Jepun yang menjadi kuasa tentera konvensional yang lebih besar yang diintegrasikan dengan struktur keselamatan serantau yang dipimpin AS.

Perbelanjaan Pertahanan Jepun Meningkat Dengan Pantas

Jepun secara sejarahnya mengekalkan perbelanjaan ketenteraan yang agak rendah—kira-kira 1% daripada KDNK selama beberapa dekad selepas Perang Dunia Kedua—tetapi trend itu telah berubah dengan ketara dalam tahun-tahun kebelakangan ini.

Data terkini menyerlahkan skala peningkatan:

• Jepun membelanjakan kira-kira AS$55.3 bilion untuk pertahanan pada 2024, menurut SIPRI.
• Ini 21% lebih tinggi daripada 2023 dan 49% lebih tinggi daripada 2015, peningkatan tahunan terbesar sejak 1952.
• Menjelang 2025, perbelanjaan mencecah kira-kira AS$62.2 bilion, meneruskan trend menaik yang pesat.

Tokyo sudah pun merancang untuk meningkatkan perbelanjaan keselamatan keseluruhan kepada kira-kira 2% daripada KDNK menjelang 2027, menggandakan penanda aras tradisional selepas perang.

Parti Liberal Demokratik yang memerintah Jepun juga telah mula mengkaji sama ada perbelanjaan perlu dinaikkan lagi—berpotensi ke arah 3–5% daripada KDNK—sebahagiannya sebagai respons kepada perbahasan perbelanjaan pertahanan di kalangan negara anggota NATO dan negara sekutu.

Import Senjata dan Pengembangan Keupayaan

Jepun juga mengembangkan keupayaan ketenteraan dan program perolehannya. Menurut data yang dipetik daripada analisis SIPRI, import senjata Jepun meningkat kira-kira 155% antara 2019–2023 berbanding 2014–2018, menjadikannya salah satu pengimport senjata terbesar dunia.

Sebahagian besar perbelanjaan itu disasarkan kepada keupayaan baharu seperti:

• sistem peluru berpandu "serangan balas" jarak jauh
• pertahanan peluru berpandu yang lebih baik
• sistem tanpa pemandu dan pengawasan termaju

Program-program ini bertujuan untuk mengukuhkan pencegahan dan melindungi pulau-pulau barat daya Jepun serta perairan sekitarnya di tengah-tengah ketegangan serantau yang semakin meningkat.

Peranan Amerika Syarikat dan Tekanan Perikatan

Dasar AS juga memainkan peranan dalam perbahasan ini. Washington telah lama menggalakkan sekutu untuk membelanjakan lebih banyak untuk pertahanan mereka sendiri, dan cadangan terkini dalam perbincangan keselamatan Barat—termasuk sasaran perbelanjaan NATO—telah membantu membentuk perbincangan di Tokyo tentang sama ada tahap perbelanjaan perlu meningkat melebihi 2%.

Pembaharuan pertahanan Jepun berkait rapat dengan perikatan AS–Jepun, yang kekal sebagai tunjang utama strategi keselamatannya. Peningkatan keupayaan ketenteraan dilihat sebahagiannya sebagai cara untuk mengukuhkan pencegahan bersama dan memastikan penglibatan AS yang berterusan di rantau ini.

Kenapa Jepun Kata Pembangunan Itu Perlu

Pemimpin Jepun berhujah bahawa perubahan itu bersifat defensif dan didorong oleh persekitaran keselamatan serantau yang semakin merosot dengan cepat.

Dokumen strategi kerajaan menyatakan bahawa Jepun menghadapi "persekitaran keselamatan yang paling teruk dan kompleks sejak Perang Dunia Kedua," yang memerlukan pengukuhan asas keupayaan pertahanannya.

Beberapa faktor mendorong penilaian ini:

• Kuasa ketenteraan China yang semakin meningkat dan tekanan di sekitar Taiwan dan Laut China Timur
• Program peluru berpandu balistik Korea Utara yang semakin maju
• ketidakstabilan serantau yang lebih luas dan kemajuan teknologi dalam peperangan peluru berpandu

Strategi Keselamatan Negara Jepun mengenal pasti China sebagai "cabaran strategik terbesar" negara dan Korea Utara sebagai "ancaman yang serius dan hampir."

Pada pandangan Tokyo, pencegahan yang lebih kukuh—termasuk keupayaan untuk melancarkan serangan balas terhadap tapak pelancaran peluru berpandu—membantu mencegah konflik daripada mencetuskannya.

Persaingan Strategik yang Meluas

Perselisihan ini menyerlahkan persaingan strategik yang lebih luas antara China dan Jepun. Bagi Beijing, pembesaran tentera Jepun menimbulkan kebimbangan sejarah dan geopolitik. Bagi Tokyo, pengukuhan keupayaan pertahanan dilihat sebagai respons yang perlu terhadap ancaman yang semakin meningkat.

Memandangkan kedua-dua negara terus mengembangkan keupayaan ketenteraan mereka, perdebatan mengenai perbelanjaan pertahanan Jepun mencerminkan perubahan yang lebih mendalam dalam keseimbangan kuasa di seluruh Asia-Pasifik.

Beijing juga mengkritik bahasa yang digunakan dalam dasar Jepun—seperti "pertahanan diri" dan "keupayaan serangan balas"—dengan mendakwa konsep ini digunakan untuk mewajarkan peranan ketenteraan yang lebih besar dan lebih agresif.

Oleh kerana sejarah perang Jepun di Asia, mesej China sering menggesa negara-negara serantau supaya berwaspada dan menentang apa yang disebutnya sebagai kebangkitan "neo-militarisme" Jepun. Kritikan ini mencerminkan kebimbangan strategik yang lebih luas di Beijing mengenai Jepun yang menjadi kuasa tentera konvensional yang lebih besar yang diintegrasikan dengan struktur keselamatan serantau yang dipimpin AS.

Perbelanjaan Pertahanan Jepun Meningkat Dengan Pantas

Jepun secara sejarahnya mengekalkan perbelanjaan ketenteraan yang agak rendah—kira-kira 1% daripada KDNK selama beberapa dekad selepas Perang Dunia Kedua—tetapi trend itu telah berubah dengan ketara dalam tahun-tahun kebelakangan ini.

Data terkini menyerlahkan skala peningkatan:

• Jepun membelanjakan kira-kira AS$55.3 bilion untuk pertahanan pada 2024, menurut SIPRI.
• Ini 21% lebih tinggi daripada 2023 dan 49% lebih tinggi daripada 2015, peningkatan tahunan terbesar sejak 1952.
• Menjelang 2025, perbelanjaan mencecah kira-kira AS$62.2 bilion, meneruskan trend menaik yang pesat.

Tokyo sudah pun merancang untuk meningkatkan perbelanjaan keselamatan keseluruhan kepada kira-kira 2% daripada KDNK menjelang 2027, menggandakan penanda aras tradisional selepas perang.

Parti Liberal Demokratik yang memerintah Jepun juga telah mula mengkaji sama ada perbelanjaan perlu dinaikkan lagi—berpotensi ke arah 3–5% daripada KDNK—sebahagiannya sebagai respons kepada perbahasan perbelanjaan pertahanan di kalangan negara anggota NATO dan negara sekutu.

Import Senjata dan Pengembangan Keupayaan

Jepun juga mengembangkan keupayaan ketenteraan dan program perolehannya. Menurut data yang dipetik daripada analisis SIPRI, import senjata Jepun meningkat kira-kira 155% antara 2019–2023 berbanding 2014–2018, menjadikannya salah satu pengimport senjata terbesar dunia.

Sebahagian besar perbelanjaan itu disasarkan kepada keupayaan baharu seperti:

• sistem peluru berpandu "serangan balas" jarak jauh
• pertahanan peluru berpandu yang lebih baik
• sistem tanpa pemandu dan pengawasan termaju

Program-program ini bertujuan untuk mengukuhkan pencegahan dan melindungi pulau-pulau barat daya Jepun serta perairan sekitarnya di tengah-tengah ketegangan serantau yang semakin meningkat.

Peranan Amerika Syarikat dan Tekanan Perikatan

Dasar AS juga memainkan peranan dalam perbahasan ini. Washington telah lama menggalakkan sekutu untuk membelanjakan lebih banyak untuk pertahanan mereka sendiri, dan cadangan terkini dalam perbincangan keselamatan Barat—termasuk sasaran perbelanjaan NATO—telah membantu membentuk perbincangan di Tokyo tentang sama ada tahap perbelanjaan perlu meningkat melebihi 2%.

Pembaharuan pertahanan Jepun berkait rapat dengan perikatan AS–Jepun, yang kekal sebagai tunjang utama strategi keselamatannya. Peningkatan keupayaan ketenteraan dilihat sebahagiannya sebagai cara untuk mengukuhkan pencegahan bersama dan memastikan penglibatan AS yang berterusan di rantau ini.

Kenapa Jepun Kata Pembangunan Itu Perlu

Pemimpin Jepun berhujah bahawa perubahan itu bersifat defensif dan didorong oleh persekitaran keselamatan serantau yang semakin merosot dengan cepat.

Dokumen strategi kerajaan menyatakan bahawa Jepun menghadapi "persekitaran keselamatan yang paling teruk dan kompleks sejak Perang Dunia Kedua," yang memerlukan pengukuhan asas keupayaan pertahanannya.

Beberapa faktor mendorong penilaian ini:

• Kuasa ketenteraan China yang semakin meningkat dan tekanan di sekitar Taiwan dan Laut China Timur
• Program peluru berpandu balistik Korea Utara yang semakin maju
• ketidakstabilan serantau yang lebih luas dan kemajuan teknologi dalam peperangan peluru berpandu

Strategi Keselamatan Negara Jepun mengenal pasti China sebagai "cabaran strategik terbesar" negara dan Korea Utara sebagai "ancaman yang serius dan hampir."

Pada pandangan Tokyo, pencegahan yang lebih kukuh—termasuk keupayaan untuk melancarkan serangan balas terhadap tapak pelancaran peluru berpandu—membantu mencegah konflik daripada mencetuskannya.

Persaingan Strategik yang Meluas

Perselisihan ini menyerlahkan persaingan strategik yang lebih luas antara China dan Jepun. Bagi Beijing, pembesaran tentera Jepun menimbulkan kebimbangan sejarah dan geopolitik. Bagi Tokyo, pengukuhan keupayaan pertahanan dilihat sebagai respons yang perlu terhadap ancaman yang semakin meningkat.

Memandangkan kedua-dua negara terus mengembangkan keupayaan ketenteraan mereka, perdebatan mengenai perbelanjaan pertahanan Jepun mencerminkan perubahan yang lebih mendalam dalam keseimbangan kuasa di seluruh Asia-Pasifik.