Pertumbuhan, tetapi bukan ‘makan tengah hari percuma’

Perolehan pertahanan boleh meningkatkan permintaan terhadap kilang, jurutera, teknologi dan barangan khusus. Jika masih terdapat kapasiti pengeluaran yang tidak digunakan, langkah ini boleh merancakkan pengeluaran dalam jangka pendek.

Namun, peningkatan perbelanjaan yang berlaku serentak di banyak negara juga boleh bersaing dengan pelaburan awam dan swasta serta penggunaan isi rumah untuk mendapatkan pekerja, bahan, tenaga dan kapasiti pengeluaran.

Jika bekalan berkembang lebih perlahan daripada permintaan, rangsangan fiskal yang sama akan menghasilkan pertambahan keluaran sebenar yang lebih kecil, tetapi tekanan lebih tinggi terhadap harga dan gaji. Sebab itu ECB melihat kesan inflasi sebagai risiko yang perlu dipantau, bukannya hasil yang pasti.

Pengganda perbelanjaan hampir satu — tetapi anggarannya tidak tetap

Penilaian ECB merentas beberapa model menganggarkan pengganda keluaran purata perbelanjaan kerajaan pada 0.93 bagi tempoh dua tahun. Secara mudah, angka itu hampir kepada kesan satu berbanding satu, tetapi tidak bermaksud setiap euro yang dibelanjakan akan mewujudkan peningkatan kekal dalam kemakmuran negara. ECB turut menekankan perbezaan besar antara model yang digunakan.

Kesan sebenar bergantung pada beberapa faktor: kelajuan perbelanjaan dibuat, keadaan ekonomi ketika itu, jenis peralatan yang dibeli serta sama ada pengeluaran berlaku di Eropah atau di luar rantau tersebut.

Unjuran terkini Eurosystem — rangkaian bank pusat yang menggunakan euro — memasukkan rangsangan fiskal berkaitan pertahanan dan infrastruktur sebagai sokongan kepada pertumbuhan zon euro. Kesan itu dijangka semakin ketara sepanjang tempoh unjuran.

Analisis ECB terdahulu pula menganggarkan langkah pertahanan baharu akan menyokong pertumbuhan pada 2026 dan 2027, dengan kesan asas yang terhad terhadap inflasi.

Mengapa ECB tidak boleh hanya melihat jumlah yang diumumkan

Bagi ECB, persoalan penting bukan sekadar berapa banyak kerajaan mengumumkan untuk pertahanan. Yang lebih penting ialah bagaimana perbelanjaan itu mempengaruhi permintaan, bekalan dan ketahanan tekanan inflasi.

Peningkatan perbelanjaan secara beransur-ansur mungkin dapat diserap dengan kesan harga yang lebih kecil jika syarikat mampu menambah pengeluaran dan pekerja boleh beralih ke sektor yang menerima tempahan baharu.

Sebaliknya, lonjakan perolehan secara tiba-tiba boleh mendedahkan kekangan dalam tenaga kerja mahir, kejuruteraan, bahan khusus dan input industri.

Keadaan ini mewujudkan dua saluran utama untuk dasar monetari:

• Saluran permintaan: Perbelanjaan awam yang lebih kukuh menyokong keluaran dan mungkin mengurangkan keperluan terhadap dasar monetari yang sangat longgar.
• Saluran kapasiti bekalan: Kekurangan pekerja atau bahan, serta tekanan gaji dan harga yang berpanjangan, boleh menjadikan inflasi lebih berterusan dan memerlukan pendirian dasar yang lebih ketat.

Pemodelan ECB menunjukkan kesan positif terhadap keluaran dan kesan purata yang sederhana terhadap inflasi dalam senario yang dikaji, tetapi ketidakpastian masih besar. Oleh itu, dasar monetari tidak boleh bertindak secara automatik hanya berdasarkan sasaran perbelanjaan pertahanan. ECB perlu menilai pembayaran sebenar, kekangan kapasiti serta kadar inflasi yang berlaku.

Kesan fiskal tidak sama di seluruh Eropah

Program pertahanan yang sama boleh menghasilkan tekanan fiskal yang sangat berbeza antara negara. Negara yang mempunyai kedudukan fiskal lebih kukuh mungkin mampu meningkatkan perbelanjaan tanpa segera mengurangkan keutamaan lain.

Bagi negara yang mempunyai hutang tinggi atau ruang fiskal terhad, pilihan yang dihadapi lebih sukar: menambah peruntukan pertahanan, mengekalkan pelaburan awam dan perkhidmatan kerajaan, atau memastikan hutang kekal mampan.

Analisis ECB mempertimbangkan senario perbelanjaan pertahanan meningkat daripada sekitar 2% KDNK kepada 3.5% menjelang 2029. Dalam senario itu, kelonggaran fiskal keseluruhan dianggarkan sekitar 1.8% KDNK pada tahun tersebut. Ini ialah andaian bagi zon euro secara keseluruhan, bukannya ramalan bahawa semua negara anggota akan mengikut laluan yang sama.

Cara perbelanjaan itu dibiayai juga akan mengubah kesannya:

• Pembiayaan melalui defisit boleh memberikan rangsangan permintaan yang lebih kuat dalam jangka pendek, tetapi meningkatkan pinjaman dan kos khidmat hutang pada masa depan.
• Pembiayaan melalui cukai boleh mengurangkan rangsangan bersih terhadap permintaan kerana kuasa beli isi rumah atau syarikat turut berkurang.
• Pembiayaan bersama Eropah boleh mengagihkan kos antara negara dan memudahkan perolehan yang diselaraskan, khususnya apabila keupayaan fiskal negara anggota berbeza.

Semua ini ialah mekanisme ekonomi, bukan jaminan. Kesan akhirnya bergantung pada jadual pembayaran, kredibiliti rancangan fiskal dan reaksi pasaran kewangan.

Lokasi perolehan mungkin menentukan pulangan Eropah

Perbelanjaan pertahanan memberikan kesan domestik yang lebih besar apabila syarikat Eropah membekalkan peralatan dan perkhidmatan tersebut. Kajian ECB mengenai kestabilan kewangan menyatakan bahawa mendapatkan peralatan pertahanan daripada dalam EU akan menghasilkan pengganda fiskal yang lebih tinggi.

Sebaliknya, perolehan daripada pembekal luar Eropah boleh menghantar sebahagian permintaan itu ke luar rantau. Pembelian tersebut mungkin tetap memberikan nilai ketenteraan, tetapi rangsangan segera terhadap pengeluaran Eropah menjadi lebih kecil dan pembangunan kapasiti industri tempatan turut terhad.

Perolehan bersama, sistem yang boleh beroperasi antara satu sama lain dan peningkatan kapasiti pengeluaran Eropah berpotensi memperbaiki pulangan strategik serta ekonomi. Namun, manfaat itu tidak berlaku secara automatik. Ia bergantung pada keupayaan kerajaan mengelakkan pertindihan program, melabur dengan berkesan dan membina kapasiti dalam tempoh yang cukup pantas.

Potensi jangka panjang masih belum terjamin

Penyelidikan dan pembangunan dalam bidang pertahanan mungkin menghasilkan manfaat produktiviti yang lebih luas apabila teknologi berkenaan digunakan dalam sektor awam. ECB juga menekankan besarnya keperluan pembiayaan awam untuk pertahanan, selain peralihan hijau dan digital Eropah.

Namun, limpahan teknologi itu tidak wajar dianggap sebagai pulangan yang pasti daripada perbelanjaan ketenteraan. Manfaatnya bergantung pada kualiti perolehan, penyebaran hasil penyelidikan, penerimaan oleh sektor swasta dan sejauh mana pelaburan pertahanan melengkapi — bukannya menyingkirkan — projek awam yang produktif.

Kesimpulan

Mesej ECB paling tepat difahami sebagai keyakinan yang bersyarat. Pembinaan semula keupayaan pertahanan Eropah boleh menyokong keluaran zon euro, manakala anggaran model semasa meletakkan pengganda purata perbelanjaan kerajaan hampir kepada satu dalam tempoh dua tahun.

Tetapi hasilnya akan kurang menguntungkan jika perbelanjaan meningkat lebih pantas daripada keupayaan bekalan, jika terlalu banyak perolehan dibuat dari luar Eropah atau jika tekanan hutang negara mengehadkan pelaburan dalam bidang lain.

Bagi dasar monetari, pemboleh ubah utama ialah kelajuan perbelanjaan, komposisinya dan sejauh mana ia diterjemahkan kepada harga. Bagi kerajaan, cabarannya ialah memperkukuh pertahanan tanpa mengubah tindak balas keselamatan yang perlu menjadi kejutan permintaan yang tidak terkawal atau punca perbezaan fiskal yang lebih besar antara negara.

Pertumbuhan, tetapi bukan ‘makan tengah hari percuma’

Perolehan pertahanan boleh meningkatkan permintaan terhadap kilang, jurutera, teknologi dan barangan khusus. Jika masih terdapat kapasiti pengeluaran yang tidak digunakan, langkah ini boleh merancakkan pengeluaran dalam jangka pendek.

Namun, peningkatan perbelanjaan yang berlaku serentak di banyak negara juga boleh bersaing dengan pelaburan awam dan swasta serta penggunaan isi rumah untuk mendapatkan pekerja, bahan, tenaga dan kapasiti pengeluaran.

Jika bekalan berkembang lebih perlahan daripada permintaan, rangsangan fiskal yang sama akan menghasilkan pertambahan keluaran sebenar yang lebih kecil, tetapi tekanan lebih tinggi terhadap harga dan gaji. Sebab itu ECB melihat kesan inflasi sebagai risiko yang perlu dipantau, bukannya hasil yang pasti.

Pengganda perbelanjaan hampir satu — tetapi anggarannya tidak tetap

Penilaian ECB merentas beberapa model menganggarkan pengganda keluaran purata perbelanjaan kerajaan pada 0.93 bagi tempoh dua tahun. Secara mudah, angka itu hampir kepada kesan satu berbanding satu, tetapi tidak bermaksud setiap euro yang dibelanjakan akan mewujudkan peningkatan kekal dalam kemakmuran negara. ECB turut menekankan perbezaan besar antara model yang digunakan.

Kesan sebenar bergantung pada beberapa faktor: kelajuan perbelanjaan dibuat, keadaan ekonomi ketika itu, jenis peralatan yang dibeli serta sama ada pengeluaran berlaku di Eropah atau di luar rantau tersebut.

Unjuran terkini Eurosystem — rangkaian bank pusat yang menggunakan euro — memasukkan rangsangan fiskal berkaitan pertahanan dan infrastruktur sebagai sokongan kepada pertumbuhan zon euro. Kesan itu dijangka semakin ketara sepanjang tempoh unjuran.

Analisis ECB terdahulu pula menganggarkan langkah pertahanan baharu akan menyokong pertumbuhan pada 2026 dan 2027, dengan kesan asas yang terhad terhadap inflasi.

Mengapa ECB tidak boleh hanya melihat jumlah yang diumumkan

Bagi ECB, persoalan penting bukan sekadar berapa banyak kerajaan mengumumkan untuk pertahanan. Yang lebih penting ialah bagaimana perbelanjaan itu mempengaruhi permintaan, bekalan dan ketahanan tekanan inflasi.

Peningkatan perbelanjaan secara beransur-ansur mungkin dapat diserap dengan kesan harga yang lebih kecil jika syarikat mampu menambah pengeluaran dan pekerja boleh beralih ke sektor yang menerima tempahan baharu.

Sebaliknya, lonjakan perolehan secara tiba-tiba boleh mendedahkan kekangan dalam tenaga kerja mahir, kejuruteraan, bahan khusus dan input industri.

Keadaan ini mewujudkan dua saluran utama untuk dasar monetari:

• Saluran permintaan: Perbelanjaan awam yang lebih kukuh menyokong keluaran dan mungkin mengurangkan keperluan terhadap dasar monetari yang sangat longgar.
• Saluran kapasiti bekalan: Kekurangan pekerja atau bahan, serta tekanan gaji dan harga yang berpanjangan, boleh menjadikan inflasi lebih berterusan dan memerlukan pendirian dasar yang lebih ketat.

Pemodelan ECB menunjukkan kesan positif terhadap keluaran dan kesan purata yang sederhana terhadap inflasi dalam senario yang dikaji, tetapi ketidakpastian masih besar. Oleh itu, dasar monetari tidak boleh bertindak secara automatik hanya berdasarkan sasaran perbelanjaan pertahanan. ECB perlu menilai pembayaran sebenar, kekangan kapasiti serta kadar inflasi yang berlaku.

Kesan fiskal tidak sama di seluruh Eropah

Program pertahanan yang sama boleh menghasilkan tekanan fiskal yang sangat berbeza antara negara. Negara yang mempunyai kedudukan fiskal lebih kukuh mungkin mampu meningkatkan perbelanjaan tanpa segera mengurangkan keutamaan lain.

Bagi negara yang mempunyai hutang tinggi atau ruang fiskal terhad, pilihan yang dihadapi lebih sukar: menambah peruntukan pertahanan, mengekalkan pelaburan awam dan perkhidmatan kerajaan, atau memastikan hutang kekal mampan.

Analisis ECB mempertimbangkan senario perbelanjaan pertahanan meningkat daripada sekitar 2% KDNK kepada 3.5% menjelang 2029. Dalam senario itu, kelonggaran fiskal keseluruhan dianggarkan sekitar 1.8% KDNK pada tahun tersebut. Ini ialah andaian bagi zon euro secara keseluruhan, bukannya ramalan bahawa semua negara anggota akan mengikut laluan yang sama.

Cara perbelanjaan itu dibiayai juga akan mengubah kesannya:

• Pembiayaan melalui defisit boleh memberikan rangsangan permintaan yang lebih kuat dalam jangka pendek, tetapi meningkatkan pinjaman dan kos khidmat hutang pada masa depan.
• Pembiayaan melalui cukai boleh mengurangkan rangsangan bersih terhadap permintaan kerana kuasa beli isi rumah atau syarikat turut berkurang.
• Pembiayaan bersama Eropah boleh mengagihkan kos antara negara dan memudahkan perolehan yang diselaraskan, khususnya apabila keupayaan fiskal negara anggota berbeza.

Semua ini ialah mekanisme ekonomi, bukan jaminan. Kesan akhirnya bergantung pada jadual pembayaran, kredibiliti rancangan fiskal dan reaksi pasaran kewangan.

Lokasi perolehan mungkin menentukan pulangan Eropah

Perbelanjaan pertahanan memberikan kesan domestik yang lebih besar apabila syarikat Eropah membekalkan peralatan dan perkhidmatan tersebut. Kajian ECB mengenai kestabilan kewangan menyatakan bahawa mendapatkan peralatan pertahanan daripada dalam EU akan menghasilkan pengganda fiskal yang lebih tinggi.

Sebaliknya, perolehan daripada pembekal luar Eropah boleh menghantar sebahagian permintaan itu ke luar rantau. Pembelian tersebut mungkin tetap memberikan nilai ketenteraan, tetapi rangsangan segera terhadap pengeluaran Eropah menjadi lebih kecil dan pembangunan kapasiti industri tempatan turut terhad.

Perolehan bersama, sistem yang boleh beroperasi antara satu sama lain dan peningkatan kapasiti pengeluaran Eropah berpotensi memperbaiki pulangan strategik serta ekonomi. Namun, manfaat itu tidak berlaku secara automatik. Ia bergantung pada keupayaan kerajaan mengelakkan pertindihan program, melabur dengan berkesan dan membina kapasiti dalam tempoh yang cukup pantas.

Potensi jangka panjang masih belum terjamin

Penyelidikan dan pembangunan dalam bidang pertahanan mungkin menghasilkan manfaat produktiviti yang lebih luas apabila teknologi berkenaan digunakan dalam sektor awam. ECB juga menekankan besarnya keperluan pembiayaan awam untuk pertahanan, selain peralihan hijau dan digital Eropah.

Namun, limpahan teknologi itu tidak wajar dianggap sebagai pulangan yang pasti daripada perbelanjaan ketenteraan. Manfaatnya bergantung pada kualiti perolehan, penyebaran hasil penyelidikan, penerimaan oleh sektor swasta dan sejauh mana pelaburan pertahanan melengkapi — bukannya menyingkirkan — projek awam yang produktif.

Kesimpulan

Mesej ECB paling tepat difahami sebagai keyakinan yang bersyarat. Pembinaan semula keupayaan pertahanan Eropah boleh menyokong keluaran zon euro, manakala anggaran model semasa meletakkan pengganda purata perbelanjaan kerajaan hampir kepada satu dalam tempoh dua tahun.

Tetapi hasilnya akan kurang menguntungkan jika perbelanjaan meningkat lebih pantas daripada keupayaan bekalan, jika terlalu banyak perolehan dibuat dari luar Eropah atau jika tekanan hutang negara mengehadkan pelaburan dalam bidang lain.

Bagi dasar monetari, pemboleh ubah utama ialah kelajuan perbelanjaan, komposisinya dan sejauh mana ia diterjemahkan kepada harga. Bagi kerajaan, cabarannya ialah memperkukuh pertahanan tanpa mengubah tindak balas keselamatan yang perlu menjadi kejutan permintaan yang tidak terkawal atau punca perbezaan fiskal yang lebih besar antara negara.