Ekonomi Altitud Rendah China Memasuki Fasa Baharu

Julai 2026 menjadi titik perubahan penting bagi ekonomi altitud rendah China. Undang-undang Penerbangan Awam yang disemak memberikan sektor ini asas perundangan nasional yang jelas, manakala Pameran Mobiliti Udara Lanjutan Antarabangsa di Shanghai mempamerkan ekosistem yang jauh lebih luas daripada sekadar prototaip pesawat.

Kedua-dua perkembangan ini menunjukkan bahawa operasi penerbangan altitud rendah sedang bergerak ke arah sistem yang lebih seragam dan boleh diperluas. Namun, ia masih belum membuktikan bahawa teksi udara penumpang atau rangkaian eVTOL—pesawat elektrik yang boleh berlepas dan mendarat secara menegak—di kawasan bandar sudah menguntungkan dari segi komersial.

Perubahan undang-undang: daripada sokongan dasar kepada asas statut

Undang-undang Penerbangan Awam China yang disemak mula berkuat kuasa pada 1 Julai 2026. Undang-undang itu mengandungi 16 bab dan 262 perkara, termasuk peruntukan berkaitan pembangunan ekonomi altitud rendah serta pengurusan pesawat tanpa pemandu. 1719

Perkara 225 menggariskan keperluan mengoptimumkan penggunaan ruang udara altitud rendah, membangunkan platform kawal selia dan perkhidmatan bagi penerbangan serta aplikasi awam altitud rendah, selain mewujudkan sistem dan piawaian kelayakan terbang serta pengurusan penerbangan yang sesuai dengan sektor tersebut. Jabatan kerajaan berkaitan dan kerajaan wilayah juga dibenarkan merangka pelan pembangunan serta menyokong inovasi dan aplikasi baharu. 21

Perubahan ini penting kerana penerbangan altitud rendah tidak boleh berkembang hanya melalui projek perintis tempatan dan kelulusan kes demi kes. Pengendali memerlukan peraturan yang boleh dijangka untuk pesawat, operator, laluan, pemantauan dan keselamatan. Undang-undang baharu itu tidak menghapuskan syarat tersebut; sebaliknya, ia menyediakan kerangka nasional untuk membangunkannya.

Shanghai mempamerkan keseluruhan rantaian industri

Pameran Mobiliti Udara Lanjutan Antarabangsa berlangsung dari 22 hingga 25 Julai di Pusat Pameran dan Konvensyen Kebangsaan di Shanghai. Menurut penganjur dan laporan rasmi, acara itu menghimpunkan 452 peserta, lebih 80 forum serta ruang pameran seluas 60,000 meter persegi. Skopnya meliputi pembuatan pesawat, komponen, infrastruktur, keselamatan dan perkhidmatan industri. 18

Angka pameran turut menunjukkan betapa luasnya sektor ini. Sebanyak 51 eVTOL atau model eVTOL, 18 pesawat atau model penerbangan am dan 501 dron dipamerkan. Acara itu juga menampilkan 23 pelancaran produk global dan 42 pelancaran produk domestik. 1314

Isyarat terpenting bukan hanya terletak pada pesawat yang dipamerkan, tetapi pada keupayaan sokongan di sekelilingnya. Operasi pada skala besar memerlukan tapak berlepas dan mendarat, kemudahan pengecasan atau logistik bateri, komunikasi, pengawasan, sistem pengurusan trafik udara, penyelenggaraan, insurans dan pelbagai perkhidmatan lain. Liputan pameran itu menekankan lapisan infrastruktur yang kurang kelihatan ini sebagai asas untuk menjadikan penerbangan altitud rendah berdaya maju. 10

Ringkasnya, pasaran yang sedang muncul bukan sekadar pasaran pesawat. Ia ialah gabungan industri penerbangan, logistik, perisian, infrastruktur dan perkhidmatan.

Apa yang dimaksudkan dengan angka 1.5 trilion yuan—dan apa yang tidak dimaksudkannya

Pentadbiran Penerbangan Awam China dilaporkan mengunjurkan ekonomi altitud rendah China mencecah kira-kira 1.5 trilion yuan pada 2025, sebelum berpotensi meningkat kepada lebih 3.5 trilion yuan menjelang 2035. 4043

Angka utama ini perlu dibaca dengan berhati-hati. Ekonomi altitud rendah merangkumi penerbangan awam berjuruterbang dan tanpa pemandu, termasuk operasi pertanian, pemeriksaan, logistik, tindak balas kecemasan dan perkhidmatan industri lain. Ia tidak boleh dianggap sebagai ukuran hasil eVTOL penumpang semata-mata.

Kematangan dron pertanian menunjukkan perbezaan antara sektor yang luas ini dengan gambaran teksi udara. Perniagaan awam United Aircraft menyifatkan operasi dron pertanian sebagai aplikasi berskala besar yang terbesar dan paling matang, di samping penyelamatan kecemasan, logistik altitud rendah serta perkhidmatan industri tenaga elektrik. 3

Oleh itu, peluang komersial terdekat berkemungkinan datang daripada tugasan berulang dan jelas yang membolehkan dron menjimatkan masa atau tenaga kerja. Pengangkutan penumpang merupakan langkah yang lebih mencabar kerana ia memerlukan pensijilan, keselamatan awam, kebolehpercayaan, prosedur pemindahan kecemasan dan perkhidmatan pelanggan.

Kelompok wilayah memilih kepakaran masing-masing

Ekonomi altitud rendah China berkembang berdasarkan kekuatan setiap wilayah. Shenzhen dikaitkan dengan pembuatan dron, logistik dan operasi dron kargo, manakala Shanghai meletakkan dirinya sebagai pusat mobiliti udara lanjutan, pembangunan eVTOL dan penyelarasan rantaian industri yang lebih luas. Laporan sektor turut menyentuh laluan dron kargo Shenzhen serta hasrat Shanghai membangunkan kelompok industri berteraskan eVTOL. 11

Perbezaan ini penting. Dron kargo boleh beroperasi di laluan yang ditetapkan dan memenuhi permintaan industri atau logistik tanpa memerlukan penerimaan awam secara besar-besaran terhadap penerbangan penumpang. Gabungan eVTOL, pesawat penerbangan am dan dron di Shanghai pula menunjukkan bahawa pasaran mungkin berkembang dalam beberapa kategori serentak—bukan bergerak terus daripada prototaip kepada teksi udara yang digunakan secara meluas. 13

Mengapa “kargo dahulu, penumpang kemudian” lebih praktikal

Pendekatan pembangunan sektor ini sering dirumuskan sebagai prinsip “Tiga Dahulu, Tiga Kemudian”:

• kargo dahulu, kemudian penumpang;
• kawasan pinggir dahulu, kemudian kawasan bandar padat;
• ruang udara berasingan dahulu, kemudian ruang udara bersepadu.

Prinsip ini mencerminkan perbezaan tahap risiko dan keperluan operasi bagi setiap peringkat. Laluan kargo boleh menjana data operasi serta menguji kebolehpercayaan penghantaran, penyelenggaraan, komunikasi dan sistem pengurusan trafik tanpa menempatkan penumpang di dalam pesawat. Kawasan pinggir atau kawasan terkawal juga lebih mudah diawasi berbanding pusat bandar yang padat, tempat bangunan, orang ramai, penerbangan konvensional dan pesawat lain mewujudkan persekitaran yang jauh lebih kompleks. 52

Ini bukan bermakna eVTOL penumpang ditolak. Sebaliknya, ia ialah strategi menyusun langkah: membina operasi yang selamat dan berulang dalam keadaan lebih mudah sebelum mencuba misi yang paling mencabar.

Teknologi perlu berfungsi dalam operasi sebenar

Prestasi pesawat hanyalah satu bahagian daripada daya maju komersial. Pengendali juga memerlukan sistem kawalan penerbangan, komunikasi, pemantauan, pengurusan armada dan penyelarasan trafik yang boleh dipercayai, selain prosedur menghadapi situasi luar biasa. Ujian sebenar bukan sekadar sama ada pesawat mampu melengkapkan penerbangan demonstrasi, tetapi sama ada ia boleh beroperasi berulang kali pada tahap keselamatan dan kos yang munasabah.

Aktiviti dron pertanian yang dilaporkan oleh United Aircraft menunjukkan pentingnya memadankan teknologi dengan keperluan perniagaan yang jelas. Operasi berulang di ladang boleh menawarkan model ekonomi yang lebih mudah difahami berbanding perkhidmatan penumpang pada peringkat awal, khususnya apabila pesawat dan sistem operasinya direka untuk tugasan tertentu. 3

Bagi pembangun eVTOL, persoalan komersial yang lebih sukar merangkumi pensijilan, kebolehpercayaan, kadar pelepasan penerbangan, tempoh pusing ganti penyelenggaraan, kos tenaga, penggunaan laluan dan harga yang sanggup dibayar pelanggan. Faktor-faktor inilah yang menentukan sama ada pesawat yang menjanjikan dapat berkembang menjadi perkhidmatan sebenar.

Peraturan menjadi pemudah cara dan kekangan serentak

Peraturan keselamatan boleh memperlahankan pelaksanaan, tetapi pada masa sama mewujudkan syarat untuk operasi rutin. Fokus undang-undang baharu terhadap kelayakan terbang, pengurusan penerbangan, penggunaan ruang udara dan platform kawal selia-perkhidmatan bertujuan menjadikan pembangunan lebih tersusun sambil mengekalkan pengawasan keselamatan. 21

Persekitaran operasi yang matang memerlukan lebih daripada sekadar rujukan undang-undang kepada aktiviti altitud rendah. Ia memerlukan peraturan dan sistem yang boleh dilaksanakan untuk pensijilan pesawat, tanggungjawab operator, penyelenggaraan, pengenalpastian, pemantauan, pelaporan insiden, keselamatan siber dan insurans. Cara sistem ini dilaksanakan akan menentukan seberapa cepat projek perintis tempatan boleh berubah menjadi rangkaian penerbangan yang berulang dan konsisten.

Cabaran yang akan menentukan keuntungan rangkaian

Beberapa kekangan masih lebih penting daripada jumlah prototaip yang dipamerkan:

• Akses ruang udara: Pengendali memerlukan koridor yang boleh digunakan secara konsisten dan dijangka, bukan kebenaran terpencil. Penyelarasan antara pihak berkuasa penerbangan dan pengguna ruang udara lain akan mempengaruhi kekerapan laluan serta reka bentuk rangkaian.
• Infrastruktur: Vertiport, kawasan pemuatan, kemudahan pengecasan atau pertukaran bateri, komunikasi, perkhidmatan cuaca, pengawasan dan penyelenggaraan perlu dibina di lokasi yang benar-benar mempunyai permintaan.
• Piawaian yang saling beroperasi: Pesawat, pautan data, platform pengurusan trafik, sistem pengecasan, prosedur penyelenggaraan dan kerangka insurans perlu berfungsi merentas wilayah bagi mengelakkan sistem bandar yang tidak serasi antara satu sama lain.
• Kepercayaan awam: Bunyi bising, privasi, persepsi terhadap keselamatan dan tahap penerimaan masyarakat terhadap kemalangan akan menjadi sangat penting bagi operasi penumpang di kawasan berpenduduk.
• Tenaga kerja khusus: Sektor ini memerlukan pakar kelayakan terbang, jurutera, juruteknik penyelenggaraan, juruterbang jarak jauh, pengurus keselamatan dan tenaga kerja pengurusan trafik altitud rendah—bukan hanya pereka kenderaan.

Semua ini ialah masalah rangkaian. Pesawat yang berkeupayaan tinggi tidak dapat mewujudkan perkhidmatan yang berdaya maju jika tiada laluan diluluskan, infrastruktur pendaratan, sokongan penyelenggaraan, kakitangan terlatih atau permintaan yang mencukupi untuk memastikan kadar penggunaan kekal tinggi.

Apa yang berlaku seterusnya?

Urutan komersial yang paling munasabah berkemungkinan bermula dengan perkhidmatan dron yang berulang dalam pertanian, pemeriksaan, tindak balas kecemasan dan penghantaran kargo yang sensitif terhadap masa. Koridor kargo tetap kemudian boleh menjadi ujian yang lebih mencabar untuk operasi rangkaian. Laluan penumpang yang dipantau di lokasi berisiko lebih rendah mungkin menyusul, manakala perkhidmatan di bandar padat dan ruang udara bersepadu hanya akan datang kemudian jika pensijilan, penerimaan awam dan ekonomi seunit menyokongnya.

Justeru, perkembangan pada Julai 2026 lebih tepat dilihat bukan sebagai detik ekonomi altitud rendah China tiba-tiba berubah menjadi pasaran pengangkutan penumpang secara besar-besaran. Ia ialah detik apabila peralihan sektor itu menjadi lebih jelas dari segi institusi. Undang-undang menyediakan asas nasional, pameran Shanghai menunjukkan kedalaman ekosistem industri, manakala aplikasi dron sedia ada menawarkan titik permulaan yang praktikal.

Ujian seterusnya ialah sama ada semua komponen itu boleh digabungkan menjadi perkhidmatan yang selamat, kerap digunakan dan menguntungkan.