Afghanistan: Krisis Kemanusiaan Semakin Memburuk, Amaran PBB Tentang 'Generasi Hilang'

Semasa lawatan lapangan ke wilayah Bamyan pada Jun 2026, pegawai PBB, Cherevko, melaporkan mesej berulang daripada wanita Afghanistan: 'apabila peluang untuk wanita dihadkan, seluruh isi rumah menderita' . Wanita memberitahunya bahawa mereka sangat bimbang tentang anak perempuan mereka yang tidak lagi dapat bersekolah dan mungkin tidak mempunyai masa depan. PBB menegaskan bahawa negara tidak dapat pulih dari segi ekonomi atau sosial tanpa membatalkan larangan ini.

Larangan Taliban Terhadap Wanita Afghanistan Bekerja Dengan PBB

Pada 7 September 2025, pasukan keselamatan Taliban secara fizikal menghalang kakitangan wanita Afghanistan PBB daripada memasuki premis PBB di Kabul—larangan yang kemudiannya diperluaskan ke pejabat lapangan di seluruh negara . Larangan ini pertama kali diumumkan pada April 2023 tetapi tidak dikuatkuasakan secara konsisten sehingga 2025 .

PBB segera menyeru agar sekatan ini ditarik balik, memberi amaran bahawa bantuan kemanusiaan yang menyelamatkan nyawa—termasuk bantuan untuk mangsa gempa bumi—sedang terjejas . Wakil UNHCR, Arafat Jamal, menyatakan: 'Kami langsung tidak dapat beroperasi tanpa wanita' . Sehingga Mac 2026, pakar PBB terus mengutuk larangan itu sebagai 'serangan langsung terhadap hak wanita' yang 'tidak mempunyai justifikasi budaya, agama, atau pentadbiran' . Larangan ini masih berkuat kuasa sehingga pertengahan 2026.

Krisis Perpulang: 6 Juta Rakyat Afghanistan Dari Pakistan dan Iran

Satu lagi krisis yang berlaku serentak adalah kepulangan berjuta-juta rakyat Afghanistan dari negara jiran, yang telah menekan perkhidmatan perumahan dan awam dengan teruk. Antara pertengahan September 2023 dan 30 Mei 2026, kira-kira 6.04 juta rakyat Afghanistan telah pulang dari Iran dan Pakistan . Pada 2025 sahaja, 2.9 juta perpulang tiba, didorong oleh Pelan Repatriasi Warga Asing (IFRP) Pakistan dan tindakan penguatkuasaan serupa di Iran . Sehingga suku pertama 2026, 600,000 lagi telah pulang, dengan unjuran tambahan 1.7 juta dijangka tiba sepanjang baki 2026 .

Skala ini melampaui kemampuan sebuah negara yang sudah rapuh. Penilaian di sempadan Islam Qala di wilayah Herat pada Julai 2025 mendapati bahawa 85% perpulang tidak mempunyai tempat tinggal di titik masuk sempadan, dengan ramai terpaksa tidur di kawasan lapang . PBB dan NGO melancarkan pelan tindak balas bernilai AS$529 juta yang menyasarkan 2.7 juta perpulang bagi baki tahun 2026 .

Kos Ekonomi: Berbilion, Bukan Jutaan

Analisis UNICEF dari April 2026 mendapati bahawa sekatan ke atas pendidikan kanak-kanak perempuan dan pekerjaan wanita menelan belanja Afghanistan kira-kira AS$84 juta setiap tahun dalam kehilangan produktiviti ekonomi, dengan kerugian dijangka meningkat dari semasa ke semasa selagi wanita terus dihalang daripada bilik darjah dan pekerjaan . Analisis yang sama memberi amaran bahawa Afghanistan mungkin kehilangan 20,000 guru wanita dan 5,400 pekerja kesihatan wanita menjelang 2030 .

Walau bagaimanapun, angka AS$84 juta hanya mewakili kerugian tahunan semasa daripada satu ukuran output ekonomi. Anggaran yang lebih luas menunjukkan kerosakan yang jauh lebih besar:

• Kajian UNESCO (Oktober 2024) menganggarkan bahawa larangan pendidikan tinggi wanita sahaja boleh menelan belanja ekonomi Afghanistan AS$9.6 bilion—bersamaan dua pertiga daripada KDNK hari ini—menjelang 2032 jika dikekalkan .
• Kertas kerja Bank Dunia (Jun 2026) meramalkan 'kesan negatif yang ketara ke atas persekolahan wanita masa depan, pertumbuhan upah, dan pertumbuhan pendapatan negara' akibat larangan ini, dengan menganggarkan kerugian tahunan lebih daripada AS$1.4 bilion .

Pendek kata, angka AS$84 juta adalah gambaran semasa yang konservatif; jumlah kerugian ekonomi jangka panjang adalah dalam lingkungan berbilion ringgit.

Kenapa Ini Penting Sekarang

Afghanistan kekal sebagai salah satu krisis kemanusiaan terbesar di dunia. Dianggarkan 21.9 juta orang—kira-kira 45% daripada populasi—memerlukan bantuan kemanusiaan pada 2026 . PBB telah meminta AS$1.7 bilion untuk membantu hampir 18 juta orang yang sangat memerlukan . Tanpa penyertaan penuh wanita, PBB memberi amaran bahawa negara tidak dapat pulih daripada krisis yang semakin mendalam ini.

Bukti adalah jelas: sekatan ke atas wanita bukan sekadar bencana hak asasi manusia—ia adalah bencana ekonomi dan kemanusiaan, dengan akibat yang akan berterusan untuk generasi akan datang.