Akta AI EU dan daya tarikan Eropah untuk pelaburan AI

Peraturan AI boleh mempengaruhi keputusan syarikat multinasional tentang lokasi untuk membangunkan dan menggunakan teknologi itu. Namun, ia bukan satu-satunya pertimbangan. Syarikat juga menimbang kos dan tempoh pematuhan berbanding akses kepada pelanggan, pekerja berkemahiran, keupayaan pengkomputeran serta bekalan elektrik yang boleh diharap.

Bagi Eropah, cabarannya ialah memastikan peraturan yang jelas dan praktikal berjalan seiring dengan infrastruktur yang diperlukan untuk membina dan mengendalikan sistem AI.

Apa yang diwajibkan bagi sistem berisiko tinggi?

Akta AI EU menetapkan beberapa perlindungan yang perlu dipenuhi oleh sistem berisiko tinggi sebelum dipasarkan. Antaranya ialah penilaian dan pengurangan risiko, penggunaan set data berkualiti tinggi, rekod aktiviti, dokumentasi teknikal, pengawasan manusia serta langkah untuk memastikan keteguhan dan keselamatan siber sistem.

Keperluan ini boleh mengukuhkan akauntabiliti. Pada masa yang sama, syarikat yang membangunkan atau membekalkan sistem berkenaan perlu menyediakan proses untuk pengujian, penyimpanan rekod dan pematuhan. Akta itu turut memperuntukkan penalti bagi ketidakpatuhan. 3

Satu anggaran kumpulan industri yang dipetik dalam analisis dasar meletakkan kos pematuhan Akta AI pada €3.3 bilion setahun di seluruh EU. Angka itu ialah anggaran, bukannya jumlah yang diukur secara langsung. Oleh itu, ia wajar dilihat sebagai penilaian pihak berkepentingan, bukan ramalan kos yang muktamad. 11

Tarikh baharu memberi ruang untuk bersedia, tetapi bukan kepastian

AI Omnibus mula berkuat kuasa pada Julai 2026. Mengikut jadual yang disemak, kewajipan untuk sistem AI berisiko tinggi kendiri bermula pada 2 Disember 2027. Bagi sistem berisiko tinggi yang terbina dalam produk terkawal, kewajipan bermula pada 2 Ogos 2028. 256

Sebahagian daripada penangguhan itu memberi ruang kerana piawaian teknikal yang diperlukan untuk pelaksanaan lewat disediakan. Tempoh tambahan boleh membantu syarikat merancang pematuhan dan memberi masa kepada kerja penyediaan piawaian. Namun, tarikh yang lebih lewat tidak menghapuskan kewajipan tersebut. Syarikat masih memerlukan panduan yang konsisten tentang cara peraturan terpakai kepada produk dan kegunaan mereka supaya dapat merancang belanjawan, pembangunan dan pelancaran dengan lebih yakin.

Peraturan hanya satu bahagian daripada cabaran pelaburan Eropah

Akta AI mungkin mempengaruhi kos dan kebolehramalan operasi di Eropah. Namun, sumber yang dirujuk di sini tidak membuktikan bahawa peraturan itu sahaja menentukan lokasi pelaburan, atau menyebabkan syarikat berpindah ke tempat lain.

Gambaran yang lebih seimbang ialah pematuhan merupakan satu daripada beberapa pertimbangan praktikal. Syarikat juga mengambil kira akses kepada pelanggan dan bakat, ketersediaan sumber pengkomputeran serta kos dan kebolehpercayaan bekalan elektrik.

Perbezaan ini penting dalam menentukan hala tuju dasar. Memudahkan pematuhan boleh mengurangkan halangan yang tidak perlu, tetapi ia tidak boleh menggantikan infrastruktur. Inisiatif pelaburan awam untuk meningkatkan keupayaan AI hanya akan benar-benar membantu jika ia menghasilkan sumber pengkomputeran yang boleh digunakan oleh syarikat—bukan sekadar pengumuman dana atau rancangan.

Kos elektrik pusat data turut mempengaruhi keputusan

Pusat data berskala besar memerlukan bekalan elektrik yang banyak. Memenuhi permintaan baharu pula mungkin memerlukan pelaburan dalam penjanaan elektrik dan rangkaian penghantaran. Persoalan tentang siapa yang menanggung kos naik taraf ini bukan sekadar isu kos projek, tetapi juga soal dasar. Di Amerika Syarikat, misalnya, pengawal selia utiliti menentukan cara kos infrastruktur diagihkan antara pelanggan besar dengan pengguna elektrik lain. 17

Jika pengendali pusat data menanggung lebih banyak kos yang berpunca daripada projek mereka, pengguna lain mungkin lebih terlindung—tetapi kos projek boleh meningkat dan daya tarikan komersialnya berkurang. Jika kos dikongsi dengan lebih meluas, bil langsung projek mungkin lebih rendah, namun isi rumah dan perniagaan berisiko menanggung sebahagian daripada kos infrastruktur itu.

Pertukaran ini menunjukkan bahawa mengurangkan kos peraturan sahaja belum tentu menjadikan sesuatu lokasi lebih menarik jika bekalan elektrik, akses kepada rangkaian atau kaedah pembahagian kos masih menjadi halangan.

Bolehkah pemantauan selepas pelancaran membantu?

Satu pilihan dasar ialah mengekalkan pemeriksaan awal bagi sistem berisiko tinggi, sambil memudahkan keperluan bagi sistem yang risikonya lebih rendah dan memperkukuh pemantauan selepas pelancaran. Pemantauan itu boleh merangkumi rekod aktiviti, pelaporan insiden, audit dan tindakan pembetulan.

Ini ialah cadangan dasar, bukannya perubahan yang dibuat oleh AI Omnibus. Untuk berkesan, pendekatan tersebut memerlukan pengawal selia yang berkeupayaan dan tindakan penguatkuasaan yang boleh dilaksanakan. Perlindungan sebelum pemasaran juga perlu dikekalkan apabila kegagalan sistem boleh menyebabkan kemudaratan serius.

Sistem yang seimbang boleh mengurangkan kelewatan yang tidak perlu tanpa mengetepikan pengawasan. Namun, pendekatan itu sendiri tidak akan menyelesaikan cabaran Eropah berkaitan kapasiti pengkomputeran, bekalan elektrik atau sambungan ke rangkaian.

Kesimpulannya

Akta AI mengubah pengiraan kos pematuhan bagi syarikat yang beroperasi di Eropah, manakala tarikh baharu memberi mereka lebih banyak masa untuk bersedia. Tetapi bukti yang tersedia tidak menunjukkan bahawa peraturan semata-mata menentukan lokasi pelaburan syarikat multinasional.

Daya tarikan Eropah juga bergantung pada kemampuan syarikat mendapatkan kuasa pengkomputeran dan bekalan elektrik yang diperlukan, serta sejauh mana peraturan pematuhan jelas dan seimbang dalam pelaksanaannya.