Bagi bos Nvidia, murid mungkin tak perlu mahir bahagi panjang dalam era AI

Jensen Huang tidak menafikan kemungkinan AI menjadikan pelajar lebih pantas menyiapkan kerja sekolah tetapi kurang menguasai kemahiran yang perlu digunakan tanpa bantuan. Namun, ketua eksekutif Nvidia itu mempersoalkan sama ada kehilangan kemahiran seperti sifir dan bahagi panjang benar-benar penting jika teknologi boleh melakukannya bagi pihak kita.24

Kebimbangan pengkritik bukan semata-mata tentang perubahan cara belajar. Mereka mempersoalkan sama ada kemahiran asas kanak-kanak wajar dianggap sebagai sesuatu yang boleh dikorbankan demi keupayaan baharu pada masa depan.248

Apa yang ditunjukkan oleh kajian pelajar di China?

Dalam temu bual di The Ezra Klein Show, hosnya, Ezra Klein, membangkitkan kajian melibatkan lebih 26,000 pelajar gred 7 hingga 12 di China. Menurut dapatan yang dipetik Klein, penggunaan AI meningkatkan markah kerja rumah sebanyak 18 peratus dan mengurangkan masa menyiapkannya sebanyak 30 peratus. Namun, markah peperiksaan bulanan merosot dalam tempoh enam bulan, manakala kesan terhadap peperiksaan kemasukan berprestasi tinggi muncul lebih ketara selepas kira-kira dua tahun.12

Huang bersetuju bahawa pelajar mungkin tidak lagi menyimpan pengetahuan dengan cara yang sama. Beliau menyebut kemahiran asas seperti sifir, punca kuasa dua dan bahagi panjang, lalu mempersoalkan sama ada kehilangan kemahiran itu penting apabila alat AI boleh membantu membuat pengiraan.410

Hujah Huang: kemahiran lain mungkin mengambil tempat

Huang berpendapat manusia mungkin kehilangan sebahagian “ketangkasan intelektual yang lebih halus”, tetapi menjadi lebih baik dalam pemikiran sistemik—menggunakan alat dan menyelaraskan pelbagai bahagian untuk menyelesaikan masalah yang lebih besar. Beliau berkata jurutera hari ini lebih baik dalam pemikiran sistemik berbanding dirinya ketika baru tamat belajar.417

Beliau turut menggunakan pengalaman sendiri untuk menerangkan pandangannya tentang maklumat yang boleh diserahkan kepada teknologi. Huang berkata beliau bergantung pada teknologi untuk mengingati perkara harian, termasuk alamatnya. Bagi beliau, tidak semua perkara yang terlupa semestinya satu kerugian jika alat boleh membantu.12

Namun, hujah bahawa kemahiran baharu akan muncul tidak dengan sendirinya menjawab persoalan tentang asas yang mungkin tidak sempat dibina oleh kanak-kanak. Peningkatan markah kerja rumah sahaja juga tidak membuktikan bahawa keupayaan baharu pada masa depan akan menggantikan kemahiran yang hilang.28

Mengapa sikapnya terhadap risiko AI mencetuskan kritikan?

Huang menolak amaran Geoffrey Hinton tentang risiko bencana akibat AI sebagai tidak bertanggungjawab, dan berkata ramalan sedemikian perlu berasaskan bukti serta sains.717 Pada masa yang sama, beliau mengatakan makmal AI tidak patut melancarkan produk yang belum dapat dikawal.19 Beliau juga menyatakan syarikat AI tidak sepatutnya dikecualikan daripada undang-undang liabiliti atau antitrust yang biasa.

Sikap optimistiknya turut kelihatan dalam perbincangan tentang tenaga dan iklim. Huang melihat AI sebagai berpotensi membantu menangani masalah iklim, sambil mengakui bahawa pembangunan tenaga untuk menyokongnya mungkin membawa kesan dan kesukaran dalam jangka pendek. Pengkritik mempersoalkan cara pertukaran seperti ini dibingkaikan: manfaat yang dijanjikan mungkin datang kemudian, sedangkan kosnya dirasai lebih awal oleh orang ramai.

Dari sudut pendidikan, kebimbangan serupa timbul apabila kemungkinan manfaat AI pada masa depan digunakan untuk menganggap kehilangan kemahiran asas sebagai perkara yang boleh diterima. Itu ialah kritikan terhadap pertimbangan Huang tentang pertukaran manfaat dan risiko—bukan bukti bahawa beliau mahu kanak-kanak terjejas. Kajian tersebut juga tidak membuktikan bahawa setiap penggunaan AI dalam pendidikan akan membawa kesan yang sama.24