Mengapa gergasi farmasi beri amaran Eropah berdepan kemerosotan perlahan

Istilah “kemerosotan perlahan” (slow agony) bukan bermaksud industri farmasi Eropah sudah runtuh. Ia ialah amaran Mario Draghi yang dipetik semula oleh pengerusi AstraZeneca, GSK, Novo Nordisk, Novartis, Roche, Sanofi, Boehringer Ingelheim, Chiesi dan Ipsen dalam surat terbuka mereka. Hujah mereka: Eropah boleh memasuki kitaran yang saling memburukkan — belanjawan ubat yang ketat, keputusan bayaran balik yang lambat dan berpecah mengikut negara, serta insentif pelaburan yang lebih lemah menyebabkan pesakit lambat mendapat rawatan. Pada masa sama, rantau itu menjadi kurang menarik untuk penyelidikan dan pembangunan (R&D), pembuatan serta ujian klinikal, sedangkan Amerika Syarikat dan China menarik pelaburan besar-besaran. 5

Bukti yang mereka kemukakan

• Kedudukan R&D Eropah mengecil. Bahagian Eropah dalam R&D farmaseutikal global turun daripada 43% pada 1990 kepada 31%, dan masih menurun. Bahagiannya dalam ujian klinikal komersial pula merosot separuh dalam tempoh sedekad kepada 9%. Menurut surat itu, China sudah mengatasi Eropah dalam ujian klinikal, paten farmaseutikal dan pembangunan ubat baharu. 5
• Jurang pelaburan semakin besar. Lebih AS$600 bilion pelaburan farmaseutikal diumumkan di AS dan China dalam dua tahun sebelumnya, menurut pengerusi berkenaan. Mereka juga membandingkan perbelanjaan ubat Eropah sekitar 1% daripada KDNK, berbanding 2% di AS dan 1.8% di China. 511
• Pesakit tidak mendapat akses pada kadar dan kelajuan yang sama. Mereka berkata kira-kira 40% terapi yang baru diluluskan tidak pernah sampai kepada pesakit di Eropah; bagi terapi yang sampai, tempoh menunggu menghampiri 600 hari. Tinjauan akses EFPIA pula melaporkan masa median 532 hari untuk 168 ubat yang menerima kelulusan pemasaran berpusat, daripada 56 hari di Jerman hingga 1,201 hari di Romania. 513
• Amaran industri terdahulu semakin nyata. Reuters melaporkan pelancaran ubat baharu di Eropah ditangguhkan dan jumlah pelancaran ubat baharu merosot 35%. Syarikat-syarikat juga sebelum ini memberi amaran bahawa mereka mungkin mengurangkan pelaburan atau menangguhkan pelancaran jika keadaan harga tidak bertambah baik. 21

Menurut mereka, punca utamanya ialah sistem Eropah terlalu melihat ubat sebagai kos yang perlu ditekan. Mereka mengkritik siling belanjawan yang tetap atau sewenang-wenangnya, perbelanjaan yang tidak diselaraskan dengan inflasi, serta sistem bayaran balik yang kurang menilai manfaat lebih luas — seperti kemasukan ke hospital yang dapat dielakkan dan produktiviti pesakit yang lebih baik. 5

Apa yang diminta daripada kerajaan negara anggota

Pengerusi ini mahu kerajaan:

1. Meningkatkan dan melindungi perbelanjaan untuk ubat inovatif, dengan menganggapnya sebagai infrastruktur kesihatan strategik, bukan perbelanjaan pilihan yang mudah dipotong. 5
2. Memodenkan penilaian teknologi kesihatan, harga dan bayaran balik supaya keputusan dibuat lebih cepat serta mengambil kira nilai menyeluruh kepada pesakit, sistem kesihatan dan ekonomi — bukan hanya harga pembelian ubat. 5
3. Mengurangkan jurang antara negara dalam tempoh kelulusan, pembiayaan dan ketersediaan rawatan, di samping memperbaiki diagnosis, pencegahan dan penggunaan rawatan yang disyorkan garis panduan. 5

Tuntutan kepada Kesatuan Eropah

Di peringkat EU, mereka menyeru agar:

• proses ujian klinikal dari awal hingga akhir dipercepat dan dipermudah; 5
• perlindungan harta intelek yang kukuh serta boleh dijangka dikekalkan, bersama peraturan digital yang pragmatik; 5
• negara anggota diberi lebih fleksibiliti fiskal untuk melabur dalam kesihatan dan ubat inovatif, kerana pulangan daripada pelaburan itu lazimnya mengambil masa bertahun-tahun, bukan terhasil dalam satu kitaran belanjawan tahunan. 5

Mengapa isu Jerman menjadi tumpuan

Perdebatan ini jelas melalui pembaharuan kawalan kos insurans kesihatan Jerman pada 2026. Pembaharuan itu menerima kelulusan akhir walaupun dibantah industri, yang berpendapat langkah tersebut boleh melemahkan daya tarikan Jerman sebagai lokasi pelaburan farmaseutikal. 2

Antara langkahnya ialah rebat wajib pengeluar bagi kebanyakan ubat preskripsi berjenama dinaikkan lebih dua kali ganda, daripada 7% kepada 15.5%. 2 Ini menggambarkan pertukaran dasar yang sukar: kerajaan berdepan tekanan segera untuk mengawal belanjawan insurans kesihatan, sementara pengeluar berpendapat rebat tambahan dan kawalan harga mengurangkan pulangan yang dijangka daripada inovasi — lalu mengurangkan insentif untuk melabur.

Potensi ekonomi yang mereka dakwa

Pengerusi berkenaan menganggarkan bahawa jika Eropah dapat menutup jurang ujian klinikal dengan China dan AS, ia boleh membuka nilai ekonomi sebanyak €53 bilion serta mewujudkan 82,000 pekerjaan. 5 Namun, ini ialah anggaran ekonomi yang disokong industri, bukannya hasil yang terjamin. Ia bergantung pada keupayaan Eropah menarik lebih banyak ujian klinikal dan mengekalkan aktiviti R&D, hospital serta rantaian bekalan berkaitan di rantau itu.

Pada akhirnya, pertukaran dasarnya nyata: pembayaran yang lebih tinggi dan lebih pantas bagi ubat yang benar-benar bernilai mungkin memperbaiki akses pesakit serta menarik pelaburan, tetapi ia juga menaikkan tekanan perbelanjaan kesihatan awam dalam jangka pendek. Data yang dikemukakan menyokong gambaran kemerosotan relatif Eropah dan kelewatan akses ubat, manakala cadangan untuk meningkatkan perbelanjaan serta mengukuhkan perlindungan harta intelek kekal sebagai preskripsi dasar yang perlu dinilai secara kritikal.