Kajian DNA terbesar tentang personaliti temui 1,260 varian genetik — tetapi ia bukan ujian personaliti

Kajian genetik personaliti terbesar setakat ini mendapati bahawa personaliti mempunyai komponen genetik yang sangat poligenik: banyak variasi DNA berkait secara statistik dengan ciri personaliti, tetapi kesan setiap satu adalah terlalu kecil. Dapatan ini membantu menerangkan corak pada peringkat populasi, bukannya membolehkan saintis membaca atau menentukan personaliti seorang individu melalui DNA. 236

Apa yang ditemui penyelidik

Penyelidik menggabungkan data daripada 46 kohort, melibatkan antara 611,037 hingga 1.14 juta peserta bergantung pada ciri yang dikaji. Mereka menilai lima dimensi personaliti yang lazim digunakan dalam psikologi, iaitu Big Five:

• ekstroversi;
• kesetujuan atau sifat mudah bekerjasama;
• ketelitian atau sifat berdisiplin dan teratur;
• neurotisisme, iaitu kecenderungan mengalami emosi negatif; dan
• keterbukaan kepada pengalaman.

Mereka mengenal pasti 1,260 varian genetik utama yang berkait dengan ciri-ciri tersebut, dengan 824 daripadanya berada dalam kawasan yang belum pernah dilaporkan sebelum ini sebagai berkait dengan personaliti. 23

Corak kaitan itu secara umumnya kekal konsisten merentas konteks dan ukuran yang digunakan. Ini menyokong gambaran bahawa pengaruh genetik terhadap personaliti tersebar luas merentasi banyak varian, bukannya datang daripada beberapa “gen personaliti” tertentu. 23

Berapa besar peranan gen?

Varian genetik biasa secara keseluruhan menerangkan kira-kira 4.8% hingga 9.3% variasi dalam ukuran setiap ciri personaliti. Apabila ketidakbolehpercayaan lazim dalam soal selidik personaliti diambil kira, anggarannya sekitar 9.3% hingga 13.3%. 23

Itu ialah sumbangan yang nyata dari sudut sains populasi, tetapi bukan ramalan yang kuat bagi seseorang. Sebahagian besar perbezaan dalam skor personaliti masih tidak diterangkan oleh varian biasa yang dikaji.

Skor poligenik — skor yang menggabungkan kesan amat kecil daripada banyak varian DNA — juga masih peramal yang lemah pada peringkat individu. Ia merumuskan kecenderungan purata dalam kumpulan besar, bukan memberi jawapan tepat tentang sifat seseorang. 236

Ada kaitan dengan kesihatan dan perjalanan hidup, tetapi bukan bukti sebab-akibat

Kecenderungan genetik yang berkait dengan ciri personaliti turut bertindih dengan kecenderungan genetik yang dikaitkan dengan kesihatan, kesejahteraan dan hasil kehidupan yang lebih luas. Ini mungkin membantu menerangkan mengapa personaliti sendiri sering berkait dengan perbezaan dalam bidang-bidang itu. 27

Namun, kaitan genetik dengan perkara seperti pendidikan, kerjaya, jangka hayat, risiko COVID-19 pada awal pandemik atau kecenderungan berpindah ke tempat yang lebih kosmopolitan tidak membuktikan bahawa DNA personaliti secara langsung menyebabkan hasil tersebut. Hubungan seperti ini boleh melibatkan ciri lain yang berkait, persekitaran sosial, pemilihan pasangan yang serupa, serta laluan gen–persekitaran yang rumit. 23

Sebagai contoh, kajian lain pernah menemukan kaitan antara skor poligenik pendidikan dan kematian, tetapi itu tidak membuktikan bahawa gen berkait personaliti menyebabkan seseorang hidup lebih lama atau mencapai tahap pendidikan tertentu. 8

Mengapa analisis dalam keluarga penting

Kajian ini turut menggunakan analisis dalam keluarga, termasuk perbandingan adik-beradik dan kembar, dengan data sehingga 50,725 peserta. Pendekatan ini membandingkan ahli keluarga yang berkongsi banyak aspek latar keluarga dan persekitaran, sekali gus mengurangkan kebimbangan bahawa hasil utama hanya mencerminkan latar keturunan populasi atau cara keluarga membesarkan anak. 23

Dapatan yang secara amnya serupa dalam analisis ini menguatkan kesimpulan bahawa perbezaan DNA warisan memang menyumbang kepada perbezaan personaliti. Tetapi ia tetap tidak menjadikan semua kaitan dengan hasil kehidupan sebagai sebab-akibat, dan tidak menyingkirkan kesan persekitaran atau interaksi antara gen dengan persekitaran. 23

Kajian kembar ketika era COVID-19 pula mendapati sumbangan genetik yang besar kepada perbezaan stabil dalam tindak balas psikologi, sambil menunjukkan bahawa perubahan persekitaran besar tidak menghapuskan perbezaan individu tersebut. Itu menyokong pengaruh genetik, bukan fahaman bahawa manusia ditentukan sepenuhnya oleh gen. 45

DNA bukan ujian personaliti

Kesimpulan paling penting ialah: kajian ini bukan bermaksud DNA boleh digunakan untuk memberitahu sama ada seseorang itu ekstrovert, teliti, mudah cemas atau terbuka kepada pengalaman.

Setiap varian yang dikenal pasti adalah biasa dan kesannya amat kecil. Personaliti juga dibentuk oleh perkembangan hidup, pengalaman, hubungan, budaya, keadaan semasa dan unsur kebetulan, selain faktor genetik. 23

Jadi, tafsiran yang tepat adalah pada skala populasi: individu dengan profil genetik tertentu mungkin, secara purata, mempunyai perbezaan kecil dalam skor ciri atau hasil yang berkait. Tidak wajar menyimpulkan daripada DNA sahaja bahawa seorang individu pasti mempunyai personaliti tertentu, akan berjaya dalam pendidikan atau kerjaya tertentu, berpindah ke bandar, dijangkiti COVID-19, atau hidup lebih lama. 123