Mengapa 240,000 Pemandu Uber Menyaman Uber Kerana Bayaran Ditentukan Algoritma

Pemandu Uber dari United Kingdom, Perancis, Jerman, Belanda, Belgium, Poland dan Romania telah memulakan tindakan kolektif di Amsterdam terhadap sistem “Upfront Pricing” berasaskan AI milik platform itu. Worker Info Exchange International (WIE) menyatakan tuntutan tersebut melibatkan kira-kira 240,000 pemandu dan mendakwa Uber menggunakan pembuatan keputusan automatik serta pemprofilan untuk menentukan bayaran dan mengagihkan kerja. Ini ialah dakwaan yang masih di hadapan mahkamah, bukannya dapatan fakta yang telah diputuskan. 34

Apa yang menurut pemandu telah berubah

Pihak yang menuntut berkata Uber beralih daripada model yang lebih telus—berdasarkan masa dan jarak perjalanan dengan komisen standard—kepada tawaran awal yang nilainya ditetapkan oleh Uber sebelum setiap perjalanan. Mereka mendakwa sistem itu menggunakan data sejarah dan tingkah laku pemandu untuk menyesuaikan tawaran, termasuk membuat anggaran tentang jumlah yang mungkin sanggup diterima oleh seseorang pemandu. 46

Isu GDPR dalam kes ini bukan semata-mata bayaran yang berubah-ubah. Dakwaannya ialah proses berasaskan data di sebalik tawaran itu tidak cukup telus dan mungkin merupakan pembuatan keputusan automatik serta pemprofilan yang menyalahi undang-undang. WIE turut mendakwa data pemandu digunakan untuk melatih model AI dan pembelajaran mesin. 3

Amsterdam dipilih sebagai lokasi kes kerana ibu pejabat Eropah Uber berada di sana. Litigasi terdahulu di bandar itu telah menghendaki Uber menerangkan beberapa aspek penggunaan data dan pemprofilan pemandu dalam sistem bayaran awal, penetapan harga dan agihan kerja. 15

Bukti dan kerugian yang dirujuk

Satu kajian Universiti Oxford menganalisis pendedahan akses data daripada 258 pemandu Uber di UK, meliputi lebih 1.5 juta perjalanan antara 2016 hingga 2024. Kajian itu mendapati bahawa selepas penetapan harga dinamik diperkenalkan, tambang penumpang meningkat, pendapatan pemandu menurun dan bahagian hasil tambang Uber bertambah. 1819

Bagi tahun selepas penetapan harga dinamik diperkenalkan di London, kajian itu melaporkan purata bayaran pemandu sejam, selepas pelarasan inflasi, sebanyak £19.06 berbanding £22.20 pada tahun sebelumnya. Kadar ambilan median Uber—iaitu bahagian tambang penumpang yang dikekalkan platform—meningkat daripada 25% kepada 29%, malah melebihi 50% bagi sesetengah perjalanan. 1719

WIE menganggarkan pemandu UK kehilangan lebih £5,000 setahun secara purata dalam nilai sebenar selepas perubahan itu. Angka tersebut ialah anggaran organisasi penuntut, bukannya jumlah ganti rugi yang telah disahkan mahkamah. 3

Kadar ambilan yang lebih tinggi tidak dengan sendirinya membuktikan keuntungan korporat Uber lebih tinggi. Ia mengukur bahagian Uber daripada tambang sebelum kos seperti insurans, insentif, sokongan, teknologi dan cukai diambil kira. Dapatan penyelidikan itu menyokong kesimpulan yang lebih terhad: Uber mengekalkan bahagian lebih besar daripada hasil tambang bagi perjalanan yang dikaji. 1718

Apa yang dituntut dalam kes ini

Tindakan itu menuntut pampasan untuk pemandu yang terjejas dan satu injunksi, iaitu perintah mahkamah supaya Uber menghentikan kelakuan yang didakwa melanggar peraturan GDPR. Pemandu juga mahukan pendedahan yang bermakna tentang data, pemprofilan dan sistem automatik yang digunakan dalam penetapan bayaran serta agihan kerja. 3

Laporan awam yang dirujuk tidak menyatakan jumlah keseluruhan tuntutan yang telah disahkan mahkamah. Sebarang pampasan akhirnya bergantung pada dapatan undang-undang serta penilaian mahkamah terhadap hubungan sebab-akibat dan kerugian.

Jawapan Uber

Uber menolak dakwaan bahawa ia mengubah harga yang ditawarkan bagi sesuatu perjalanan berdasarkan tingkah laku pemandu individu. Syarikat itu berkata rekod pemandu menerima atau menolak perjalanan tidak digunakan untuk mengubah harga tawaran bagi perjalanan tersebut.

Penafian itu membentuk pertikaian utama kes. Pemandu berhujah bahawa tawaran dioptimumkan secara individu melalui pemprofilan berasaskan data, manakala Uber berkata pelarasan individu berasaskan tingkah laku seperti yang didakwa itu tidak berlaku. Mahkamah perlu menilai cara sistem itu beroperasi dan maklumat yang Uber wajib dedahkan mengenainya.

Mengapa tindakan GDPR Belanda terdahulu penting

Kes bayaran ini berasingan daripada tindakan penguatkuasaan Belanda yang terdahulu, namun keputusan tersebut meletakkan pengurusan data pemandu dan sistem automatik Uber di bawah penelitian undang-undang yang rapi.

Pada 2024, Pihak Berkuasa Perlindungan Data Belanda mendenda Uber €290 juta kerana pemindahan data peribadi pemandu Eropah ke Amerika Syarikat tanpa perlindungan yang sesuai. Pengawal selia itu berkata Uber telah menamatkan pelanggaran berkenaan.

Pada Ogos 2026, pihak berkuasa itu mengenakan satu lagi denda sebanyak €824.99 juta berhubung keputusan automatik yang menjejaskan akaun pemandu, termasuk penyahaktifan. Laporan mengenai keputusan itu menyatakan pengawal selia mendapati Uber tidak memaklumkan pemandu dengan secukupnya tentang penggantungan automatik tersebut; Uber berkata ia akan membuat rayuan.

Kedua-dua penalti itu tidak membuktikan sistem bayaran Uber menyalahi undang-undang. Namun, ia menjelaskan mengapa kes semasa tertumpu pada ketelusan, kesan keputusan automatik dan keupayaan pekerja untuk memahami serta mencabar sistem yang menentukan sumber pendapatan mereka.

Apakah kesan duluan yang mungkin diwujudkan?

Jika pemandu menang, keputusan itu boleh mengukuhkan hujah bahawa platform tidak boleh mengelak penelitian GDPR hanya dengan menggambarkan tawaran kerja yang dijana algoritma sebagai cadangan komersial pilihan. Ia boleh memerlukan pendedahan yang lebih berguna tentang input data, pemprofilan dan kesan sistem automatik bagi bayaran serta agihan kerja, di samping membuka ruang kepada tuntutan pampasan jika pemprosesan data yang menyalahi undang-undang menyebabkan kemudaratan.

Jika Uber menang, platform mungkin mempunyai ruang lebih luas untuk mencirikan tawaran perjalanan individu sebagai pilihan yang dibuat oleh pekerja bebas, bukannya keputusan automatik tentang mereka. Apa pun hasilnya, kes ini berpotensi mempengaruhi sektor e-panggilan, penghantaran dan bentuk kerja lain yang diurus melalui aplikasi. Namun, penghakiman Mahkamah Daerah Amsterdam tidak mengikat mahkamah di seluruh Eropah seperti keputusan Mahkamah Keadilan Kesatuan Eropah.

Buat masa ini, persoalan utamanya lebih sempit tetapi besar maknanya: adakah pengurusan algoritma boleh menetapkan terma ekonomi kerja tanpa memberikan pekerja penjelasan yang jelas dan boleh dicabar tentang bagaimana terma itu dihasilkan?