OpenAI Uji Model Harga AI Berasaskan Hasil untuk Pelanggan Perusahaan

OpenAI dilaporkan membenarkan sebilangan kecil pelanggan perusahaan utama membayar hanya apabila ejen AI berjaya menyiapkan tugasan perniagaan yang telah dipersetujui. Ia dikatakan masih dalam bentuk percubaan terhad, bukannya pelan harga yang diumumkan secara terbuka. OpenAI juga belum mendedahkan tugasan yang terlibat, kadar bayaran atau syarat kontrak tersebut. 5

Eksperimen ini penting kerana ejen autonomi boleh menggunakan kuasa pengkomputeran yang jauh lebih besar berbanding chatbot biasa. Bil berasaskan token meningkat mengikut jumlah arahan, jawapan, percubaan semula dan panggilan kepada alat. Sebaliknya, bil berasaskan hasil mengaitkan bayaran dengan keputusan yang ditakrifkan terlebih dahulu oleh pelanggan dan penyedia.

Bagaimana harga berasaskan hasil berbeza daripada bil token

Kad harga API dan perusahaan OpenAI yang diterbitkan menetapkan bayaran bagi token input, input cache dan output untuk setiap sejuta token. 1 2 Di bawah model ini, pelanggan membayar penggunaan model tanpa mengira sama ada ejen akhirnya berjaya menyiapkan tugasan tersebut.

Penetapan harga berasaskan hasil mengubah titik yang mencetuskan bayaran. Persoalannya bukan lagi, “Berapa banyak token yang diproses sistem?” tetapi, “Adakah ejen berjaya mencapai hasil yang dipersetujui?”

Hasil yang layak mungkin berupa kes sokongan pelanggan yang berjaya diselesaikan, aliran kerja yang lengkap atau rekod dalam sistem perniagaan yang dikemas kini dan disahkan. Namun, hasil khusus dalam percubaan OpenAI itu belum didedahkan kepada umum. 5

Perbezaan ini memindahkan sebahagian risiko pelaksanaan daripada pembeli kepada vendor. Percubaan berulang, rantaian penaakulan yang panjang atau larian yang gagal boleh meningkatkan kos OpenAI tanpa semestinya menghasilkan tugasan yang boleh dicaj.

Mengapa syarikat bimbang tentang kos ejen yang tidak menentu

Harga berasaskan penggunaan agak mudah difahami bagi aplikasi yang coraknya boleh dijangka. Namun, ramalan kos menjadi lebih sukar apabila ejen boleh memilih laluan sendiri, memanggil alat berkali-kali, mengagihkan kerja kepada ejen lain atau beroperasi secara selari.

Contoh paling ketara yang dilaporkan melibatkan seorang pembangun yang menjalankan 100 ejen dan mengumpulkan caj token OpenAI berjumlah AS$1.3 juta dalam tempoh 30 hari. 5 Angka itu ialah kes luar biasa, tetapi ia menggambarkan kebimbangan komersial yang lebih besar: bagi sistem autonomi, perbelanjaan boleh meningkat mengikut bilangan percubaan dan tahap aktiviti, bukannya nilai kerja yang berjaya disiapkan.

Kontrak berasaskan hasil berpotensi memudahkan syarikat merancang bajet. Ia juga boleh mengurangkan risiko pelanggan menanggung sepenuhnya kos percubaan yang gagal—jika kontrak menetapkan bahawa kegagalan tidak dikenakan bayaran. Sama ada perlindungan itu benar-benar terpakai dan bagaimana pengecualian akan dikendalikan masih belum diketahui dalam percubaan OpenAI.

Tugasan yang mungkin menjadi langkah pertama

Harga berasaskan hasil paling mudah dilaksanakan apabila sesuatu tugasan mempunyai sempadan yang jelas dan tanda siap yang boleh diperhatikan. Sokongan pelanggan ialah contoh utama kerana penyelesaian boleh disemak melalui status tiket, interaksi dengan pelanggan atau ketiadaan keperluan untuk campur tangan manusia seterusnya.

Aliran kerja lain yang berpotensi termasuk tugasan pengekodan yang ditakrifkan secara sempit, pemprosesan tuntutan, kelayakan prospek atau tindakan pentadbiran pejabat. Ini ialah kemungkinan, bukannya kes penggunaan OpenAI yang telah didedahkan. Syarat asasnya ialah kedua-dua pihak boleh menetapkan maksud “berjaya” sebelum ejen mula bekerja.

Kontrak yang praktikal berkemungkinan perlu menetapkan:

• syarat kejayaan yang tepat;
• ambang kualiti dan ketepatan;
• sama ada pemindahan kepada manusia dikira sebagai kegagalan atau kejayaan separa;
• cara percubaan semula dan pengecualian dikendalikan;
• peristiwa dalam sistem yang mengesahkan tugasan telah selesai; dan
• kaedah menyelesaikan pertikaian bil.

Tanpa peraturan seperti ini, slogan “bayar hanya apabila AI berjaya” kedengaran menarik tetapi masih kabur dari sudut komersial.

Pasaran sudah mempunyai beberapa model harga berasaskan hasil

Percubaan yang dilaporkan OpenAI hadir ketika syarikat perisian lain turut mengubah cara mereka mengenakan bayaran untuk ejen AI. Model-model ini berkaitan, tetapi tidak serupa:

• Intercom Fin: Intercom menyatakan bahawa Fin mengenakan bayaran AS$0.99 bagi setiap hasil yang diselesaikan, iaitu apabila AI menyelesaikan isu pelanggan dari awal hingga akhir tanpa penglibatan manusia. 8
• Zendesk: Zendesk menggunakan istilah “Verified Resolution” bagi penyelesaian berjaya yang dipacu AI. Bayaran dikaitkan dengan hasil, bukan semata-mata lesen setiap pengguna. 14
• Salesforce Agentforce: Salesforce pada awalnya menggunakan model AS$2 bagi setiap perbualan sebelum memperkenalkan Flex Credits. Perbandingan Intercom menyatakan satu tindakan standard berharga 20 kredit, atau kira-kira AS$0.10 bagi setiap tindakan. Ini ialah harga berasaskan penggunaan yang dikira mengikut tindakan, bukan semestinya bayaran hanya apabila hasil perniagaan akhir tercapai. 8

Contoh-contoh ini menunjukkan bahawa istilah “berasaskan hasil” dan “berasaskan penggunaan” tidak wajar dianggap sama. Bayaran bagi setiap tindakan atau perbualan mungkin menjadikan penggunaan lebih mudah difahami, tetapi pelanggan masih boleh dikenakan bayaran walaupun matlamat perniagaan yang lebih besar tidak tercapai.

Apa yang ditunjukkan oleh tinjauan harga perusahaan

Dapatan Futurum yang tersedia menunjukkan pasaran yang berpecah, bukannya pengakhiran kepada harga berasaskan lesen pengguna.

Satu tinjauan Futurum terhadap 830 pembuat keputusan IT global mendapati 43% memilih harga berasaskan penggunaan untuk fungsi AI generatif, manakala 27% memilih harga berasaskan hasil. 14 Tinjauan berasingan bagi separuh kedua 2026 pula mendapati pembeli lebih menggemari harga setiap pengguna bagi fungsi AI yang dibilkan secara berasingan, pada kadar 42.3%, berbanding 36.6% untuk harga berasaskan penggunaan dan 21.1% untuk harga berasaskan hasil.

Bagi perisian teras, tinjauan yang sama merekodkan sokongan lebih kukuh terhadap harga berasaskan penggunaan pada 28.9% dan harga berasaskan hasil pada 22.2%. Harga setiap pengguna pula berada pada 12.6%.

Kesimpulannya, syarikat perusahaan belum memilih satu model universal. Pilihan mereka nampaknya bergantung pada fungsi AI yang ditawarkan. Ciri bantuan yang mudah dijangka mungkin sesuai dengan harga berdasarkan pengguna atau tambahan langganan. Perkhidmatan autonomi yang melaksanakan kerja dan menghasilkan keputusan yang boleh diukur pula mungkin lebih mudah diterima jika dibilkan mengikut penggunaan atau hasil.

Mengapa harga berasaskan hasil mungkin berkembang—dan mengapa ia mungkin terbantut

Tarikan model ini jelas bagi kedua-dua pihak. Pembeli boleh mengaitkan perbelanjaan dengan nilai yang diterima, manakala vendor mendapat dorongan lebih kuat untuk meningkatkan kebolehpercayaan dan mengurangkan pelaksanaan yang membazir. Ia juga boleh membantu pasukan kewangan meluluskan penggunaan ejen AI yang sukar dirancang di bawah model token tanpa had yang jelas.

Namun, harga berasaskan hasil mendedahkan vendor kepada kos yang sebelum ini boleh dipindahkan terus kepada pelanggan. Ia turut mewujudkan insentif yang perlu dikawal. Jika ejen dioptimumkan untuk satu metrik yang terlalu sempit, ia mungkin memenuhi syarat kontrak secara teknikal tetapi menjejaskan pengalaman pelanggan secara keseluruhan.

Atribusi juga menjadi halangan besar. Bayangkan aliran kerja yang menggunakan beberapa model, alat luaran, pekerja manusia dan sistem perusahaan. Jika ejen hanya menyiapkan sebahagian proses, atau manusia membuat keputusan akhir, sukar untuk menentukan sejauh mana hasil itu benar-benar boleh dikaitkan dengan OpenAI.

Atas sebab itu, harga berasaskan hasil berkemungkinan berkembang dahulu dalam aliran kerja yang sempit dan boleh disahkan, bukannya kerja pengetahuan yang terbuka luas. Pengaturan hibrid—menggabungkan lesen pengguna, penggunaan, kredit dan fi hasil tertentu—mungkin kekal lebih praktikal bagi pelaksanaan yang kompleks. Futurum menyifatkan model hibrid sebagai jalan tengah penting ketika vendor menguji cara menghubungkan harga AI dengan nilai kepada pelanggan. 14

Apa yang mungkin ditandakan oleh percubaan OpenAI

Jika pengaturan yang dilaporkan itu diperluas, ia akan menandakan perubahan penting dalam ekonomi AI perusahaan: vendor semakin menjual kerja yang telah disiapkan, bukan sekadar akses kepada model atau penggunaan token.

Buat masa ini, bukti yang ada hanya menyokong kesimpulan yang lebih terhad. OpenAI dilaporkan sedang menguji harga berasaskan hasil dengan pelanggan besar terpilih, tetapi syarikat itu belum menerbitkan pelan umum atau mendedahkan butiran kontrak yang mencukupi untuk menilai kadar, skop dan kejayaan komersialnya. 5

Justeru, percubaan ini lebih tepat difahami sebagai ujian awal terhadap persoalan sama ada penyedia ejen AI boleh menjadikan konsep “bayar untuk hasil” cukup tepat dan telus untuk digunakan dalam proses perolehan perusahaan.