Mengapa Bank Pusat Eropah Mula Bimbang Kerjasama Kewangan AS Menjadi Pilihan

Pegawai bank pusat Eropah meninggalkan simposium Jackson Hole pada 27–29 Ogos dengan rasa kurang yakin terhadap masa depan kerjasama kewangan antarabangsa. Kebimbangan mereka tertumpu pada corak tindakan Washington yang semakin unilateral—daripada campur tangan dalam pasaran mata wang hingga operasi pasaran bon—serta kemungkinan dasar perdagangan digunakan untuk mempengaruhi alat kestabilan kewangan.

Reuters melaporkan bahawa para pegawai itu masih jauh daripada yakin norma kerjasama lama dengan Amerika Syarikat akan terus dipatuhi.

Operasi yen menjadi simbol utama kebimbangan

Isu paling segera ialah operasi AS–Jepun untuk menyokong yen. Perbendaharaan AS menggunakan Exchange Stabilization Fund, iaitu rizab mata wang asing di bawah Perbendaharaan, untuk menjual euro dan membeli yen. Rizab Persekutuan New York melaksanakan urus niaga itu melalui bank-bank utama, termasuk Goldman Sachs dan Morgan Stanley. ECB pula dilaporkan hanya dimaklumkan selepas transaksi tersebut selesai. 289

Bagi pegawai Eropah, persoalannya bukan semata-mata sama ada yen perlu disokong. Yang lebih membimbangkan ialah Washington menggunakan aset dalam euro bagi operasi mata wang besar tanpa rundingan awal yang lazimnya diharapkan antara pihak berkuasa monetari utama.

Insiden itu menimbulkan persoalan lebih luas: bolehkah Amerika Syarikat menggunakan aset yang berkaitan dengan mata wang utama lain tanpa terlebih dahulu berunding dengan institusi yang bertanggungjawab terhadap mata wang berkenaan?

Perbendaharaan AS mempertahankan campur tangan itu sebagai tindak balas terhadap pergerakan yen yang tidak teratur. Menurut Setiausaha Perbendaharaan Scott Bessent, turun naik melampau boleh mencetuskan pelupusan posisi secara paksa, menggugat pasaran global dan akhirnya meningkatkan kos pinjaman di Amerika Syarikat. 15

Namun, pegawai Eropah melihat proses tersebut sebagai contoh yang membimbangkan—lebih-lebih lagi kerana ia berlaku ketika dasar kewangan AS dilihat semakin campur tangan secara langsung dalam pasaran.

Pembelian semula bon mencetuskan persoalan tentang kebebasan Fed

Pegawai Eropah turut memerhatikan rancangan Bessent untuk memperluas pembelian semula bon kerajaan AS yang mempunyai tempoh matang lebih panjang. Perbendaharaan menggambarkan program itu sebagai langkah untuk meningkatkan kecairan pasaran, manakala peningkatan skala pembelian berlaku ketika hasil bon jangka panjang melonjak tinggi.

Had maksimum bagi satu operasi dinaikkan daripada AS$2 bilion kepada sekurang-kurangnya AS$4 bilion.

Kebimbangan mereka bukanlah bahawa operasi kecairan secara automatik bermaksud pembiayaan monetari. Sebaliknya, pegawai Eropah bimbang pembelian yang berupaya menurunkan hasil bon jangka panjang boleh mewujudkan jangkaan politik bahawa Rizab Persekutuan akhirnya perlu menyokong pasaran bon juga.

Jika itu berlaku, sempadan antara pengurusan hutang kerajaan oleh Perbendaharaan dan dasar monetari yang sepatutnya bebas akan menjadi semakin kabur. Reuters menyifatkan campur tangan Perbendaharaan baru-baru ini dalam pasaran yen dan pasaran pinjaman jangka panjang sebagai petanda yang mungkin membawa kepada lebih banyak penyimpangan daripada norma sedia ada.

Talian pertukaran dolar kekal, tetapi kepercayaan menjadi taruhan

Talian pertukaran dolar Fed dengan ECB, Bank of England, Bank of Japan, Bank of Canada dan Swiss National Bank tidak dijangka ditamatkan dalam masa terdekat. Kemudahan ini merupakan aturan antara bank pusat, bukannya alat yang dikawal secara langsung oleh Rumah Putih. Ia direka untuk menyediakan kecairan mata wang asing apabila pasaran pembiayaan mengalami tekanan.

Pemisahan institusi itu memberikan sedikit kelegaan, tetapi tidak menghapuskan risiko politik. Jika pertikaian perdagangan semakin tegang, pegawai Eropah bimbang akses kepada kecairan dolar boleh terseret ke dalam rundingan yang lebih luas.

Talian pertukaran atau swap lines sepatutnya digunakan untuk meredakan tekanan pembiayaan antarabangsa dan memastikan dasar monetari domestik dapat berfungsi dengan lancar—bukan sebagai alat tawar-menawar dalam pertikaian perdagangan.

Warsh cuba memisahkan Fed daripada pentadbiran AS

Pengerusi Fed Kevin Warsh menggunakan pertemuan di Jackson Hole serta hubungan dengan rakan sejawat Eropah untuk memberi isyarat bahawa kerjasama antara bank pusat akan diteruskan. Pembuat dasar Fed berusaha meyakinkan rakan mereka bahawa bank pusat itu akan menghormati semua komitmennya, walaupun mereka mengakui tidak dapat menjamin keputusan pentadbiran AS pada masa depan.

Dalam ucapan utamanya, Warsh menekankan kekuatan ekonomi serta peranan Fed dalam dasar monetari. 18 Cabaran lebih besarnya ialah mengekalkan keyakinan terhadap kebebasan bank pusat ketika dasar Perbendaharaan semakin memberi kesan kepada pasaran mata wang dan bon.

Usaha itu mungkin meredakan ketegangan buat sementara waktu, tetapi belum menjawab persoalan asas tentang keputusan kewangan yang dibuat di luar Fed.

Ujian seterusnya ialah sama ada rundingan awal dipulihkan

Bagi pegawai Eropah, ujian sebenar bukan lagi pada kenyataan diplomatik, tetapi pada tindakan Washington selepas ini. Mereka mahu melihat sama ada Amerika Syarikat akan:

• kembali berunding terlebih dahulu sebelum menggunakan aset yang berkaitan dengan kawasan mata wang lain;
• mengekalkan pemisahan yang jelas antara operasi kecairan Perbendaharaan dan dasar monetari; dan
• memastikan kemudahan kecairan dolar kecemasan tidak terikat dengan pertikaian perdagangan.

Kegusaran selepas Jackson Hole itu bukan sekadar perselisihan mengenai satu transaksi yen atau satu program pembelian semula bon. Ia mencerminkan kebimbangan bahawa peraturan kerjasama kewangan antarabangsa semakin sukar dijangka—dan bahawa kredibiliti kebebasan bank pusat boleh terhakis jika campur tangan pasaran semakin dilihat memenuhi matlamat politik.