WTI Kekal Hampir AS$87: Risiko Selat Hormuz Mengatasi Lambakan Stok AS

Namun, stok di Amerika Syarikat tidak dapat menyelesaikan kekurangan minyak mentah Teluk yang mudah diperoleh di Asia dan Eropah. Setong minyak yang disimpan di AS bukan pengganti serta-merta kepada minyak yang perlu dimuatkan, diinsuranskan, dihantar dan diserahkan dari Timur Tengah.

Pasaran sebenarnya sedang menimbang dua isyarat yang berbeza:

• Asas pasaran menurun: stok AS meningkat dan terus terkumpul.
• Risiko kebolehhantaran menaik: laluan yang boleh dipercayai untuk mengangkut minyak mentah Timur Tengah kepada pembeli antarabangsa semakin berkurangan.

Dalam keadaan pasaran biasa, isyarat pertama mungkin lebih dominan. Tetapi apabila laluan sempit perdagangan terganggu, risiko kedua boleh menjadi jauh lebih penting.

Risiko Hormuz mengekalkan premium bekalan

Sebelum konflik tercetus, Selat Hormuz mengendalikan kira-kira satu perlima bekalan minyak dan gas asli cecair global. Reuters melaporkan bahawa aliran minyak mentah dan produk petroleum, yang berpurata sekitar 18 juta tong sehari sebelum perang, merosot kepada kira-kira 4.8 juta tong sehari pada Julai dan sekitar 2 juta tong sehari secara purata pada Ogos hingga 18 Ogos.

Aktiviti perkapalan juga kekal sangat lemah. Reuters melaporkan hanya enam kapal komoditi melintasi selat itu pada satu hari Selasa baru-baru ini, berbanding purata harian 10 hari sebanyak 11 kapal. Laporan terdahulu pula menyifatkan trafik semakin hampir terhenti selepas beberapa kapal tambahan diserang dan Amerika Syarikat mengancam untuk meneruskan tekanan terhadap Iran.

Bagi pedagang, persoalannya bukan hanya berapa banyak tong minyak yang wujud. Persoalan yang lebih penting ialah sama ada minyak itu boleh bergerak dengan selamat dan pada kos yang munasabah.

Serangan, sekatan tentera laut, kos insurans, kelewatan serta ketidakpastian tentang pembukaan semula yang berkekalan meningkatkan risiko bekalan nominal tidak menjadi bekalan yang boleh dihantar tepat pada masanya. Inilah yang membantu menjelaskan mengapa WTI mampu kekal kukuh walaupun stok AS meningkat.

Ketegangan serantau menyukarkan pasaran menilai pembukaan semula

Risiko perkapalan itu bukan berpunca daripada satu kejadian sahaja. Emiriah Arab Bersatu (UAE) berkata dua kapal tangki ADNOC diserang ketika melalui Selat Hormuz. UAE kemudiannya mengumumkan penghentian perdagangan serta urus niaga kewangan dengan Iran. Perkembangan ini meningkatkan kebimbangan bahawa gangguan boleh merebak melangkaui laluan air tersebut.

Laluan Bab el-Mandeb dan Laut Merah turut diambil kira oleh pasaran. Reuters melaporkan trafik melalui Hormuz dan Bab el-Mandeb merosot dengan ketara selepas kumpulan Houthi berkata mereka menyerang sebuah kapal tangki Saudi. Keadaan ini mengurangkan nilai laluan alternatif mengelilingi Semenanjung Arab: laluan tersebut mungkin lebih panjang, mahal atau sukar diinsuranskan, bukannya pilihan yang benar-benar selamat.

Sebab itu pedagang minyak kini menilai sejauh mana pembukaan semula itu boleh dipercayai, bukan sekadar kenyataan politik bahawa sesuatu laluan air telah dibuka. Pemulihan berterusan dalam jumlah kapal yang melintas serta pergerakan kargo yang diinsuranskan akan menjadi petunjuk lebih kukuh berbanding pengumuman pembukaan sementara atau yang dipertikaikan.

Petroline membantu menyerap kejutan, tetapi tidak menghapuskannya

East-West Petroline Arab Saudi merupakan salah satu penampan terpenting dalam krisis ini. Saluran paip sepanjang kira-kira 1,200 kilometer itu membawa minyak mentah dari medan minyak di bahagian timur negara tersebut ke Yanbu di pantai Laut Merah, dengan kapasiti sehingga 7 juta tong sehari. Arab Saudi juga sedang mempertimbangkan penambahan kapasiti sehingga 2 juta tong sehari.

Laluan ini membolehkan Arab Saudi mengalihkan sebahagian eksportnya supaya tidak melalui Hormuz. Aramco turut menyesuaikan operasi penghantaran bagi mengutamakan keselamatan dan kesinambungan bekalan, termasuk mengalihkan jumlah minyak yang telah diperuntukkan ke Yanbu untuk pelanggan yang tidak dapat mengakses Teluk Arab.

Namun, Petroline bukan pengganti lengkap kepada trafik biasa di Hormuz. Kapasiti saluran paip hanyalah satu bahagian dalam rantaian eksport. Minyak mentah masih memerlukan ruang simpanan, kapasiti terminal, kapal tangki, insurans dan laluan selamat selepas meninggalkan Yanbu. Oleh itu, risiko di Laut Merah dan Bab el-Mandeb kekal penting walaupun minyak berjaya mengelak Hormuz.

Petroline lebih tepat difahami sebagai penyerap kejutan: ia mengurangkan jumlah bekalan yang terdedah kepada laluan sempit utama, tetapi tidak memulihkan semua aliran yang hilang atau menghapuskan premium risiko.

Kapasiti pengeluaran lebihan bukan sama dengan minyak yang tersedia

Kapasiti pengeluaran lebihan nominal boleh mengehadkan skala dan tempoh kenaikan harga, tetapi hanya jika minyak tambahan itu boleh sampai kepada pembeli. Untuk membawa tong minyak tersebut ke pasaran, diperlukan saluran paip, terminal eksport, kapal, insurans dan laluan perkapalan yang berfungsi.

Perbezaan ini amat penting ketika berlaku krisis transit. Pengeluaran tambahan di telaga tidak boleh menggantikan serta-merta kargo yang terperangkap di sebalik sekatan maritim. Kapasiti lebihan menjadi lebih berkesan selepas keadaan perkapalan kembali normal; selagi kapal ditahan atau diserang, kesan penstabilannya dalam tempoh terdekat adalah lebih kecil.

Prinsip yang sama terpakai kepada peningkatan pengeluaran AS. Pengeluaran domestik yang kukuh dan stok yang lebih besar boleh menekan imbangan asas WTI, tetapi kedua-duanya tidak secara automatik menyelesaikan kekurangan minyak mentah Timur Tengah yang boleh dihantar kepada pembeli antarabangsa.

Apa maknanya untuk prospek WTI?

Dalam tempoh terdekat, pasaran berkemungkinan kekal sensitif terhadap tajuk berita. Harga boleh melonjak jika berlaku serangan lanjut, sekatan perkapalan diperketat atau usaha diplomasi gagal. Sebaliknya, pemulihan trafik komersial yang berterusan dan boleh disahkan melalui Hormuz serta Bab el-Mandeb boleh menyingkirkan sebahagian besar premium risiko, lalu mendedahkan WTI kepada tekanan menurun daripada pengumpulan stok AS.

Corak sejarah menyokong turun naik yang tidak seimbang ini. Pentadbiran Maklumat Tenaga AS (EIA) berkata gangguan aliran dari Timur Tengah pada suku kedua 2026 menyumbang kepada harga minyak mentah yang lebih tinggi dan lebih tidak menentu, ketika pembeli mencari sumber bekalan alternatif dan margin penapisan, pengeluaran serta eksport AS meningkat.

Kesimpulannya mudah: data stok AS mengukur lebihan fizikal dalam satu pasaran, manakala gangguan Hormuz mengancam keupayaan menghantar minyak mentah merentasi pasaran global. Selagi keadaan penghantaran, keselamatan dan insurans belum pulih—bukan sekadar kapasiti pengeluaran yang tersedia—risiko kebolehhantaran boleh terus mengatasi kesan negatif daripada peningkatan stok AS yang lebih besar daripada jangkaan.