Tuduhan Korea Utara terhadap Jepun

Media kerajaan Korea Utara menggambarkan peningkatan perbelanjaan itu sebagai tanda bahawa Jepun semakin menjauh daripada pendirian keselamatan pascaperangnya dan sedang membina semula kuasa ketenteraan yang bersifat ofensif. Pyongyang turut mengaitkan peluasan keupayaan Jepun dengan sejarah perang negara itu, lalu menyifatkannya sebagai kebangkitan militarisme dan bukannya tindak balas terhadap risiko keselamatan semasa.

Antara perkara yang paling dibantah ialah pemerolehan dan ujian peluru berpandu kruis Tomahawk buatan Amerika Syarikat. Pada awal Ogos, Kim Yo Jong sudah memberi amaran bahawa transformasi Jepun menjadi kuasa ketenteraan, dengan sokongan Washington, boleh mendorong Korea Utara mengambil “pilihan ketenteraan tambahan”. Reuters melaporkan bahawa penganalisis melihat kenyataan itu sebagai kemungkinan usaha Pyongyang menyediakan justifikasi bagi pembangunan dan ujian senjata pada masa akan datang.

Korea Utara juga mengkritik peralihan Jepun kepada keupayaan serangan jarak jauh dan apa yang Tokyo panggil keupayaan “serangan balas”. Rancangan pertahanan Jepun merangkumi penyelidikan peluru berpandu hipersonik yang dilancarkan dari kapal selam, peluru berpandu jarak jauh, dron serta sistem arahan dan kawalan berasaskan kecerdasan buatan.

Dakwaan Pyongyang bahawa Jepun berbelanja besar walaupun berdepan hutang negara yang tinggi perlu dilihat sebagai retorik politik. Laporan yang tersedia mengesahkan kecaman Korea Utara terhadap belanjawan dan tuduhannya berkaitan senjata, tetapi tidak mengesahkan secara bebas angka atau rumusan khusus tentang hutang Jepun.

Apakah ancaman yang dikeluarkan Pyongyang?

Kenyataan terbaharu Korea Utara tidak mengumumkan operasi atau ujian senjata tertentu. Sebaliknya, Pyongyang memberi amaran umum bahawa masyarakat antarabangsa tidak akan membiarkan peluasan ketenteraan Jepun dan akan “menentangnya secara menyeluruh” melalui tindak balas bersatu.

Kenyataan Kim Yo Jong sebelum ini lebih jelas mengenai kemungkinan tindakan susulan. Beliau berkata kepimpinan Korea Utara akan menyediakan “pilihan ketenteraan tambahan” sebagai tindak balas terhadap peluasan keupayaan serangan Jepun. Namun, bentuk dan masa tindak balas itu masih tidak dinyatakan.

Bagaimana permintaan itu sesuai dengan pembinaan pertahanan Jepun?

Permintaan bagi tahun fiskal 2027 merupakan tahun terakhir program pembinaan pertahanan Jepun untuk tempoh lima tahun, iaitu dari tahun fiskal 2023 hingga 2027. Program itu dirangka dengan sasaran perbelanjaan pertahanan sekitar ¥43 trilion dan matlamat meningkatkan perbelanjaan berkaitan pertahanan kepada kira-kira 2% daripada KDNK menjelang 2027.

Tokyo berkata langkah itu diperlukan kerana risiko keselamatan yang datang daripada China, Korea Utara dan Rusia semakin serius. Menteri Pertahanan Shinjiro Koizumi menyifatkan persekitaran serantau sebagai yang paling buruk dan rumit pernah dihadapi Jepun sejak era pascaperang. Beliau turut mempertahankan kerjasama Jepun, Amerika Syarikat dan Korea Selatan sebagai penting untuk keamanan serta kestabilan rantau.

Sistem yang dirancang membantu menjelaskan mengapa Pyongyang melihat pembinaan itu sebagai ofensif. Peluru berpandu Tomahawk dan senjata jarak jauh lain boleh memanjangkan keupayaan Jepun untuk menyerang sasaran di luar wilayah terdekatnya. Dron pula boleh memperkukuh pengawasan, manakala sistem arahan berasaskan AI bertujuan meningkatkan koordinasi dan daya tahan operasi. Jepun menyifatkan keupayaan ini sebagai sebahagian daripada strategi pertahanan dan pencegahan; Korea Utara pula melihatnya sebagai persiapan untuk tindakan agresif.

Bukti yang tersedia tidak menunjukkan bahawa Perdana Menteri Sanae Takaichi telah menghapuskan semua had perbelanjaan. Laporan hanya menunjukkan bahawa proses belanjawan Jepun bagi tahun fiskal 2027 merangkumi kategori baharu untuk pelaburan pertumbuhan yang tidak mempunyai had perbelanjaan. Perkara itu tidak sama dengan membuktikan bahawa semua had terhadap perbelanjaan pertahanan telah dimansuhkan.

Mengapa konteks serantau penting?

Kenyataan Korea Utara itu dikeluarkan ketika terdapat ketidakpastian mengenai hubungan keselamatan Amerika Syarikat dan Korea Selatan. Latihan ketenteraan bersama Ulchi Freedom Shield 2026 dipendekkan daripada 11 hari kepada lima hari atas permintaan pihak Amerika Syarikat. Sebahagian latihan lapangan turut dikurangkan.

Presiden Donald Trump berkata latihan berkenaan menghantar isyarat yang “tidak sesuai dan bermusuhan” kepada Korea Utara. Pada masa yang sama, laporan menyatakan beliau sedang mengusahakan kemungkinan pertemuan dengan Kim Jong Un. Korea Selatan pula menegaskan bahawa pakatannya dengan Amerika Syarikat kekal sebagai asas keselamatan negara selepas perubahan mendadak terhadap latihan tersebut.

Perkembangan ini menghasilkan isyarat serantau yang rumit. Jepun sedang meningkatkan keupayaan serangan dan sistem arahannya sendiri, Korea Utara menggunakan pembinaan itu untuk mengukuhkan naratif tentang kebangkitan militarisme Jepun, sementara Amerika Syarikat mengurangkan skala latihan bersama Korea Selatan dan pada masa yang sama meneroka kemungkinan hubungan dengan Pyongyang.

Pertikaian utama: pencegahan atau peluasan ketenteraan?

Pertikaian ini akhirnya berkisar pada maksud di sebalik peluasan ketenteraan Jepun. Tokyo melihat kemerosotan persekitaran keselamatan dan berpendapat bahawa keupayaan lebih kukuh serta koordinasi rapat dengan Washington dan Seoul diperlukan untuk menghalang ancaman.

Pyongyang pula melihat perkembangan yang sama—terutamanya Tomahawk, peluru berpandu jarak jauh dan kerjasama keselamatan tiga hala—sebagai bukti bahawa Jepun sedang berubah menjadi kuasa ketenteraan ofensif.

Oleh itu, ancaman terbaharu Korea Utara berfungsi sebagai amaran dan juga mesej politik. Pyongyang mengecam permintaan ¥8.9 trilion, mengungkit sejarah perang Jepun dan membuka kemungkinan langkah ketenteraan selanjutnya tanpa menyatakan tindakan khusus yang akan diambil.

Persoalan yang masih belum terjawab ialah sama ada pembinaan pertahanan Jepun akan mengukuhkan pencegahan—atau sebaliknya memperdalam kitaran ancaman, persenjataan semula dan tindak balas di Asia Timur Laut.

Tuduhan Korea Utara terhadap Jepun

Media kerajaan Korea Utara menggambarkan peningkatan perbelanjaan itu sebagai tanda bahawa Jepun semakin menjauh daripada pendirian keselamatan pascaperangnya dan sedang membina semula kuasa ketenteraan yang bersifat ofensif. Pyongyang turut mengaitkan peluasan keupayaan Jepun dengan sejarah perang negara itu, lalu menyifatkannya sebagai kebangkitan militarisme dan bukannya tindak balas terhadap risiko keselamatan semasa.

Antara perkara yang paling dibantah ialah pemerolehan dan ujian peluru berpandu kruis Tomahawk buatan Amerika Syarikat. Pada awal Ogos, Kim Yo Jong sudah memberi amaran bahawa transformasi Jepun menjadi kuasa ketenteraan, dengan sokongan Washington, boleh mendorong Korea Utara mengambil “pilihan ketenteraan tambahan”. Reuters melaporkan bahawa penganalisis melihat kenyataan itu sebagai kemungkinan usaha Pyongyang menyediakan justifikasi bagi pembangunan dan ujian senjata pada masa akan datang.

Korea Utara juga mengkritik peralihan Jepun kepada keupayaan serangan jarak jauh dan apa yang Tokyo panggil keupayaan “serangan balas”. Rancangan pertahanan Jepun merangkumi penyelidikan peluru berpandu hipersonik yang dilancarkan dari kapal selam, peluru berpandu jarak jauh, dron serta sistem arahan dan kawalan berasaskan kecerdasan buatan.

Dakwaan Pyongyang bahawa Jepun berbelanja besar walaupun berdepan hutang negara yang tinggi perlu dilihat sebagai retorik politik. Laporan yang tersedia mengesahkan kecaman Korea Utara terhadap belanjawan dan tuduhannya berkaitan senjata, tetapi tidak mengesahkan secara bebas angka atau rumusan khusus tentang hutang Jepun.

Apakah ancaman yang dikeluarkan Pyongyang?

Kenyataan terbaharu Korea Utara tidak mengumumkan operasi atau ujian senjata tertentu. Sebaliknya, Pyongyang memberi amaran umum bahawa masyarakat antarabangsa tidak akan membiarkan peluasan ketenteraan Jepun dan akan “menentangnya secara menyeluruh” melalui tindak balas bersatu.

Kenyataan Kim Yo Jong sebelum ini lebih jelas mengenai kemungkinan tindakan susulan. Beliau berkata kepimpinan Korea Utara akan menyediakan “pilihan ketenteraan tambahan” sebagai tindak balas terhadap peluasan keupayaan serangan Jepun. Namun, bentuk dan masa tindak balas itu masih tidak dinyatakan.

Bagaimana permintaan itu sesuai dengan pembinaan pertahanan Jepun?

Permintaan bagi tahun fiskal 2027 merupakan tahun terakhir program pembinaan pertahanan Jepun untuk tempoh lima tahun, iaitu dari tahun fiskal 2023 hingga 2027. Program itu dirangka dengan sasaran perbelanjaan pertahanan sekitar ¥43 trilion dan matlamat meningkatkan perbelanjaan berkaitan pertahanan kepada kira-kira 2% daripada KDNK menjelang 2027.

Tokyo berkata langkah itu diperlukan kerana risiko keselamatan yang datang daripada China, Korea Utara dan Rusia semakin serius. Menteri Pertahanan Shinjiro Koizumi menyifatkan persekitaran serantau sebagai yang paling buruk dan rumit pernah dihadapi Jepun sejak era pascaperang. Beliau turut mempertahankan kerjasama Jepun, Amerika Syarikat dan Korea Selatan sebagai penting untuk keamanan serta kestabilan rantau.

Sistem yang dirancang membantu menjelaskan mengapa Pyongyang melihat pembinaan itu sebagai ofensif. Peluru berpandu Tomahawk dan senjata jarak jauh lain boleh memanjangkan keupayaan Jepun untuk menyerang sasaran di luar wilayah terdekatnya. Dron pula boleh memperkukuh pengawasan, manakala sistem arahan berasaskan AI bertujuan meningkatkan koordinasi dan daya tahan operasi. Jepun menyifatkan keupayaan ini sebagai sebahagian daripada strategi pertahanan dan pencegahan; Korea Utara pula melihatnya sebagai persiapan untuk tindakan agresif.

Bukti yang tersedia tidak menunjukkan bahawa Perdana Menteri Sanae Takaichi telah menghapuskan semua had perbelanjaan. Laporan hanya menunjukkan bahawa proses belanjawan Jepun bagi tahun fiskal 2027 merangkumi kategori baharu untuk pelaburan pertumbuhan yang tidak mempunyai had perbelanjaan. Perkara itu tidak sama dengan membuktikan bahawa semua had terhadap perbelanjaan pertahanan telah dimansuhkan.

Mengapa konteks serantau penting?

Kenyataan Korea Utara itu dikeluarkan ketika terdapat ketidakpastian mengenai hubungan keselamatan Amerika Syarikat dan Korea Selatan. Latihan ketenteraan bersama Ulchi Freedom Shield 2026 dipendekkan daripada 11 hari kepada lima hari atas permintaan pihak Amerika Syarikat. Sebahagian latihan lapangan turut dikurangkan.

Presiden Donald Trump berkata latihan berkenaan menghantar isyarat yang “tidak sesuai dan bermusuhan” kepada Korea Utara. Pada masa yang sama, laporan menyatakan beliau sedang mengusahakan kemungkinan pertemuan dengan Kim Jong Un. Korea Selatan pula menegaskan bahawa pakatannya dengan Amerika Syarikat kekal sebagai asas keselamatan negara selepas perubahan mendadak terhadap latihan tersebut.

Perkembangan ini menghasilkan isyarat serantau yang rumit. Jepun sedang meningkatkan keupayaan serangan dan sistem arahannya sendiri, Korea Utara menggunakan pembinaan itu untuk mengukuhkan naratif tentang kebangkitan militarisme Jepun, sementara Amerika Syarikat mengurangkan skala latihan bersama Korea Selatan dan pada masa yang sama meneroka kemungkinan hubungan dengan Pyongyang.

Pertikaian utama: pencegahan atau peluasan ketenteraan?

Pertikaian ini akhirnya berkisar pada maksud di sebalik peluasan ketenteraan Jepun. Tokyo melihat kemerosotan persekitaran keselamatan dan berpendapat bahawa keupayaan lebih kukuh serta koordinasi rapat dengan Washington dan Seoul diperlukan untuk menghalang ancaman.

Pyongyang pula melihat perkembangan yang sama—terutamanya Tomahawk, peluru berpandu jarak jauh dan kerjasama keselamatan tiga hala—sebagai bukti bahawa Jepun sedang berubah menjadi kuasa ketenteraan ofensif.

Oleh itu, ancaman terbaharu Korea Utara berfungsi sebagai amaran dan juga mesej politik. Pyongyang mengecam permintaan ¥8.9 trilion, mengungkit sejarah perang Jepun dan membuka kemungkinan langkah ketenteraan selanjutnya tanpa menyatakan tindakan khusus yang akan diambil.

Persoalan yang masih belum terjawab ialah sama ada pembinaan pertahanan Jepun akan mengukuhkan pencegahan—atau sebaliknya memperdalam kitaran ancaman, persenjataan semula dan tindak balas di Asia Timur Laut.