Hutang AS Cecah AS$40 Trilion — Mengapa Kos Pinjaman Dunia Turut Meningkat?

Hutang kerajaan Amerika Syarikat telah melepasi AS$40 trilion. Namun, angka itu sendiri tidak bermakna krisis kredit global akan tercetus secara automatik. Yang lebih membimbangkan ialah apa yang tersirat tentang keperluan pinjaman pada masa depan: Jabatan Perbendaharaan AS perlu terus menerbitkan bon dalam jumlah besar ketika pelabur menuntut pulangan lebih tinggi untuk menampung risiko inflasi, geopolitik dan fiskal.

Gabungan faktor ini sedang menaikkan kos pinjaman kerajaan jangka panjang dari Amerika Syarikat hingga Eropah dan Jepun. Ia turut mewujudkan risiko kitaran berulang: hasil bon yang lebih tinggi meningkatkan bayaran faedah, bil faedah yang lebih besar menambah defisit, dan defisit yang melebar memerlukan lebih banyak pinjaman.

Apa yang sedang diberitahu oleh pasaran bon?

Petunjuk paling jelas datang daripada bon kerajaan berjangka panjang. Hasil bon Perbendaharaan AS 30 tahun meningkat melebihi 5%, paras tertinggi sejak 2007. Di Jepun, kos pinjaman 10 tahun menghampiri 3% — paras yang tidak dilihat dalam kira-kira tiga dekad. Hasil bon jangka panjang Jerman dan Perancis turut mencapai paras tertinggi dalam beberapa tahun.

Kos pinjaman bon Perancis 30 tahun mencecah paras tertinggi sejak 2008, manakala hasil bon Jerman dengan tempoh sama berada pada paras tertinggi sejak 2011. Pergerakan ini penting kerana hasil bon kerajaan menjadi penanda aras kepada kadar gadai janji, pinjaman korporat dan pulangan yang dikehendaki pelabur di seluruh pasaran kewangan.

Pasaran juga tidak bertindak balas terhadap jumlah hutang AS semata-mata. Kebimbangan terhadap inflasi akibat kenaikan harga tenaga, ketegangan geopolitik dan kemungkinan kadar faedah kekal tinggi untuk tempoh lebih lama turut mendorong penjualan bon. Reuters melaporkan hasil bon Eropah meningkat ketika perang AS-Israel dengan Iran, apabila kos tenaga yang lebih tinggi menimbulkan kebimbangan bahawa inflasi akan kekal berpanjangan.

Amerika Syarikat: hutang bertambah, beban faedah meningkat

Data Perbendaharaan AS menunjukkan jumlah hutang awam negara itu sekitar AS$40.05 trilion, meningkat daripada AS$19.4 trilion sedekad lalu. Jumlah tersebut merangkumi hutang yang dipegang orang awam serta pelabur domestik dan asing, selain pegangan dalam kerajaan. Kira-kira AS$32.27 trilion dipegang oleh orang awam dan pelabur swasta, manakala sekitar AS$7.78 trilion merupakan pegangan antara agensi kerajaan.

Isu utamanya bukan Amerika Syarikat tiba-tiba tidak lagi mampu meminjam. Bon Perbendaharaan AS masih dianggap antara aset selamat utama dunia. Kebimbangan sebenar ialah defisit yang berterusan memerlukan penerbitan bon baharu dalam jumlah besar, dan hutang baharu itu perlu diterbitkan pada kadar lebih tinggi berbanding era kadar faedah rendah.

Kitaran yang berpotensi mengukuhkan diri sendiri kelihatan seperti berikut:

1. Defisit besar memerlukan lebih banyak bon Perbendaharaan diterbitkan.
2. Pelabur menuntut hasil lebih tinggi untuk menyerap bekalan tambahan serta mengimbangi risiko inflasi dan fiskal.
3. Hasil lebih tinggi meningkatkan perbelanjaan faedah kerajaan apabila hutang lama dibiayai semula.
4. Kos faedah yang lebih besar meluaskan defisit masa depan jika perbelanjaan tidak dikurangkan atau hasil kerajaan tidak meningkat.

Proses ini biasanya berlaku secara beransur-ansur, bukan dalam bentuk krisis semalaman. Namun, ia mengecilkan ruang fiskal kerajaan untuk bertindak balas terhadap kemelesetan, peperangan atau kejutan kewangan tanpa menambah pinjaman sekali lagi.

Peningkatan pinjaman korporat untuk membina infrastruktur kecerdasan buatan dan pusat data juga boleh menambah persaingan mendapatkan simpanan global yang sama. Bagaimanapun, bukti yang ada belum menunjukkan bahawa pinjaman sektor AI ialah punca utama kemerosotan pasaran bon.

Jepun: permintaan terhadap bon AS melemah, tetapi bukan pengunduran besar-besaran

Jepun kekal sebagai pemegang asing terbesar bon Perbendaharaan AS. Namun, pegangannya menurun daripada AS$1.143 trilion pada Mei kepada AS$1.116 trilion pada Jun, susut kira-kira AS$26.4 bilion. Pelabur Jepun juga merekodkan jualan bersih AS$29.6 bilion dalam bon kerajaan, agensi kerajaan dan pihak berkuasa tempatan AS pada suku pertama.

Permintaan Jepun yang lebih rendah boleh menambah tekanan terhadap pasaran Perbendaharaan kerana negara itu merupakan salah satu sumber modal antarabangsa yang penting. Tetapi penurunan pegangan selama sebulan — atau jualan bersih dalam satu suku — belum membuktikan bahawa Jepun sedang meninggalkan hutang kerajaan AS secara menyeluruh. Pegangan Jepun masih besar, dan data itu tidak menunjukkan bahawa jualan Jepun ialah punca dominan kemerosotan pasaran bon global.

Jepun juga sedang berdepan penetapan semula harga dalam pasaran domestiknya. Hasil bon kerajaan 10 tahun menghampiri 3%, paras tertinggi dalam tiga dekad, apabila pelabur menyesuaikan jangkaan terhadap inflasi dan kadar faedah.

Jerman: lebih banyak pinjaman bermakna lebih banyak bekalan aset selamat

Kos pinjaman Jerman meningkat walaupun bon kerajaan negara itu kekal sebagai penanda aras keselamatan dalam zon euro. Hasil bon Jerman 10 tahun mencecah 3.2138%, paras tertinggi sejak 2011, menurut data LSEG yang dipetik The Guardian.

Sebahagian tekanan itu berpunca daripada kenaikan hasil bon global. Rancangan Jerman untuk meningkatkan perbelanjaan pertahanan dan pelaburan pula bermakna lebih banyak bon mungkin diterbitkan. Perbelanjaan tersebut boleh menyokong aktiviti ekonomi, tetapi ia menambah bekalan bon kerajaan berkualiti tinggi ketika pelabur sedang menilai semula sejauh mana hutang berdaulat boleh diserap oleh pasaran.

Pertukaran dasar semakin sukar: rangsangan fiskal boleh membantu ekonomi yang lemah, tetapi kos pinjaman yang meningkat menjadikan sokongan itu lebih mahal dan mengehadkan belanjawan pada masa depan.

Britain: hutang hampir £3 trilion, ruang fiskal semakin sempit

Hutang sektor awam Britain kekal sedikit di bawah £3 trilion pada akhir Julai 2026. Pejabat Statistik Kebangsaan Britain melaporkan pinjaman sektor awam sebanyak £1.8 bilion pada Julai — £700 juta lebih tinggi berbanding bulan sama tahun sebelumnya dan £2.3 bilion melebihi unjuran Pejabat Tanggungjawab Belanjawan, atau OBR.

Jumlah pinjaman bagi empat bulan pertama tahun kewangan 2026–27 mencecah £56.7 bilion. Laporan berasingan pula menunjukkan perbelanjaan faedah sosial meningkat £2 bilion berbanding setahun sebelumnya pada Julai.

Tekanan itu bertambah akibat kos membayar hutang. Kementerian Perbendaharaan Britain berkata kos perkhidmatan hutang melebihi £100 bilion pada tahun kewangan 2023–24 dan 2024–25 — bersamaan kira-kira £1 daripada setiap £10 perbelanjaan sektor awam.

Angka ini tidak semestinya bermakna keyakinan pasaran terhadap Britain akan hilang dalam masa terdekat. Namun, ia menunjukkan mengapa hasil bon kerajaan Britain yang lebih tinggi boleh mengecilkan ruang fiskal dengan pantas. Lebih banyak wang perlu diperuntukkan untuk membayar hutang lama, sekali gus mengurangkan ruang bagi perkhidmatan awam, pelaburan atau bantuan ekonomi.

Perancis: risiko politik dan fiskal paling jelas di Eropah

Perancis berdepan risiko yang lebih khusus berbanding Jerman. Hutang yang tinggi dan perpecahan politik menyukarkan usaha mengurangkan defisit. Hutang awamnya sekitar €3.5 trilion, manakala kos faedah diunjurkan menghampiri €100 bilion menjelang 2029.

Hasil bon Perancis 10 tahun bergerak menghampiri 4%. Bayaran faedah bagi separuh pertama tahun ini pula meningkat 19% berbanding tempoh sama tahun sebelumnya kepada €34.5 bilion.

Risikonya ialah apa yang dikenali sebagai “kesan bola salji”: jika kadar faedah purata hutang kerajaan kekal lebih tinggi daripada kadar pertumbuhan ekonomi, hutang boleh meningkat berbanding saiz ekonomi walaupun tiada kejutan perbelanjaan baharu. Oleh itu, pelabur mengenakan premium risiko yang lebih tinggi kepada Perancis berbanding beberapa kerajaan utama lain dalam zon euro.

Ini merupakan masalah serius dari segi kredibiliti dan pembiayaan semula, tetapi belum sama dengan pembekuan pembiayaan seluruh zon euro. Dalam penilaian semasa pasaran, Perancis ialah risiko politik dan fiskal paling besar yang perlu diperhatikan.

Mengapa pembiayaan semula menjadi semakin penting?

Kerajaan di seluruh dunia menerbitkan sejumlah besar hutang ketika kadar faedah berada pada paras yang sangat rendah. Apabila bon tersebut matang, ia perlu digantikan dengan hutang baharu yang membawa kadar kupon semasa — dan kadar itu kini jauh lebih tinggi.

Pelarasan berlaku secara berperingkat, tetapi setiap pusingan pembiayaan semula boleh meningkatkan kos faedah purata keseluruhan hutang kerajaan.

Kenaikan harga tenaga menjadikan keadaan lebih rumit. Jika kejutan tenaga menyebabkan inflasi kekal tinggi, bank pusat mungkin mempunyai ruang yang lebih kecil untuk menurunkan kadar faedah. Kerajaan terpaksa membiayai semula hutang pada kadar tinggi untuk tempoh lebih lama, sementara pertumbuhan ekonomi yang lebih perlahan boleh mengurangkan kutipan cukai.

Mekanisme yang sama turut memberi kesan kepada syarikat dan isi rumah. Bon kerajaan menjadi rujukan kepada pinjaman swasta, jadi hasil berdaulat yang lebih tinggi boleh menaikkan kos pembiayaan di seluruh ekonomi dan menghalang pelaburan.

Adakah krisis hutang kerajaan global sudah hampir berlaku?

Bukti semasa lebih menyokong amaran tentang tekanan kewangan yang berpanjangan, bukannya kesimpulan bahawa krisis kredit global sudah bermula. Krisis hutang berdaulat biasanya bergantung pada kemampuan sesebuah kerajaan untuk terus membiayai dirinya, bukan semata-mata sama ada jumlah hutang telah melepasi angka tertentu.

Zon euro juga mempunyai perlindungan institusi yang lebih kukuh berbanding tempoh krisis 2010–2012. Penganalisis melihat jaringan keselamatan zon euro sebagai sebab penting mengapa hasil bon yang lebih tinggi tidak semestinya membawa kepada kegagalan membayar hutang atau keruntuhan pembiayaan sistemik.

Senario yang lebih munasabah dalam tempoh terdekat ialah keadaan yang kurang dramatik tetapi tetap memberi kesan besar kepada ekonomi: hasil bon jangka panjang kekal tinggi, bil faedah kerajaan meningkat, ruang fiskal mengecil dan pertumbuhan menjadi lebih lemah.

Paras hutang AS sebanyak AS$40 trilion menambahkan tekanan dengan menonjolkan skala bekalan bon Perbendaharaan pada masa depan. Pada masa yang sama, tindak balas pasaran bon menunjukkan pelabur semakin membezakan kerajaan yang mempunyai kredibiliti fiskal kukuh daripada kerajaan yang lebih terdedah. Buat masa ini, itu lebih menyerupai tempoh pengetatan kewangan yang panjang — bukan krisis kredit global secara serta-merta.