Mengapa angka 50,000 itu bukan sasaran muktamad

Volkswagen sebelum ini telah bersetuju mengurangkan kira-kira 50,000 jawatan di seluruh kumpulan, termasuk di anak syarikat seperti Audi dan Porsche. Tambahan 50,000 pekerjaan kini dipertimbangkan sebagai salah satu cara untuk mengimbangi kelemahan kos syarikat. Jika dilaksanakan sepenuhnya, jumlah pengurangan yang sedang dibincangkan boleh mencecah kira-kira 100,000 jawatan.

Blume menegaskan bahawa angka tambahan itu bukan sasaran tetap. Ia berdasarkan pengiraan teori untuk mengurangkan kos overhed kepada tahap yang setanding dengan pesaing, dengan andaian kos buruh tidak berubah. Dalam pelaksanaan sebenar, pakej penjimatan boleh merangkumi pengurangan tenaga kerja serta perubahan pada rangkaian produk, kapasiti pengeluaran dan struktur organisasi.

Jurang kos besar, keuntungan pula semakin nipis

Blume berkata kos overhed Volkswagen kekal lebih 30% lebih tinggi berbanding syarikat yang setara. Oleh itu, syarikat perlu mengurangkan kelemahan struktur kos itu jika mahu bersaing dengan lebih berkesan.

Keuntungan operasi turut menjadi masalah. Blume menyifatkan pulangan operasi di bawah 4%—dilaporkan sekitar 3.8%—sebagai masih munasabah dalam keadaan pasaran yang sukar, tetapi tidak mencukupi untuk jangka panjang bagi menjana dana yang diperlukan untuk teknologi, produk dan tapak pembuatan baharu.

Tekanan ini menjelaskan mengapa pihak pengurusan mengaitkan penstrukturan semula dengan keupayaan Volkswagen untuk terus melabur, bukan sekadar sebagai tindak balas jangka pendek terhadap kejatuhan pendapatan. Reuters melaporkan bahawa keuntungan operasi kumpulan itu merosot kepada €8.9 bilion pada 2025. Volkswagen pula mengunjurkan margin operasi sekitar 4% hingga 5% bagi 2026, selepas mencatat margin 2.8% pada 2025.

Tekanan persaingan yang mendorong rombakan besar-besaran

Volkswagen berdepan beberapa tekanan pada masa yang sama:

• Pengeluar China semakin berkembang di Eropah. Jenama China semakin menyasarkan pasaran utama Volkswagen, termasuk Jerman, sekali gus meningkatkan persaingan dari segi harga, teknologi dan kenderaan elektrik.
• Pasaran China semakin kurang menguntungkan. Perniagaan Volkswagen yang penting di China tertekan apabila persaingan daripada pengeluar tempatan meningkat dan keadaan pasaran menjadi lebih mencabar.
• Tarif Amerika Syarikat menambah kos. Duti import turut menekan keuntungan kumpulan itu, selain cabaran persaingan yang lebih luas.
• Kapasiti kilang di Eropah berlebihan. Keuntungan yang merosot dan kapasiti pembuatan yang tidak digunakan sepenuhnya menyukarkan Volkswagen mengekalkan rangkaian kilangnya pada tahap operasi yang kompetitif.

Hujah utama Blume ialah Volkswagen perlu melaksanakan pengurangan kos yang lebih mendalam untuk mengekalkan keupayaan bersaing dan membiayai pelaburan ketika industri automotif sedang berubah.

Empat kilang Jerman yang berdepan masa depan tidak menentu

Blume berkata Volkswagen tidak menjangka kilang di Emden, Hannover, Zwickau dan Neckarsulm mencapai kadar penggunaan kapasiti yang cukup kompetitif sepanjang 2030-an.

Bagaimanapun, ini tidak bermakna penutupan telah dimuktamadkan. Laporan yang tersedia menyatakan bahawa belum ada keputusan mengenai kilang tertentu, walaupun cadangan penstrukturan terdahulu memasukkan kemungkinan menutup empat lokasi di Jerman.

Justeru, isu yang dihadapi bukan hanya jumlah pekerjaan yang terjejas. Kilang yang terus beroperasi di bawah kapasiti boleh memaksa Volkswagen menilai semula lokasi pengeluaran model, jumlah kapasiti yang perlu dikekalkan dan sama ada setiap tapak boleh diberikan tugasan baharu.

Apa lagi yang terkandung dalam pelan penstrukturan Volkswagen?

Rombakan yang dicadangkan bukan sekadar soal jumlah pekerja. Antara langkah yang sedang dibincangkan atau pernah dilaporkan ialah:

• mengurangkan jumlah model kenderaan;
• memotong kapasiti pengeluaran;
• menghapuskan atau menyusun semula struktur pentadbiran dan fungsi yang bertindih; serta
• berkemungkinan mengasingkan atau memisahkan sebahagian bahagian perniagaan.

Keluarga pemegang kawalan Volkswagen turut mendesak pihak berkepentingan menyokong penstrukturan yang lebih menyeluruh. Oleh itu, sebarang pelan akhir perlu mengambil kira kepentingan pihak pengurusan, pekerja, kesatuan sekerja, lembaga penyeliaan dan kerajaan negeri Lower Saxony di Jerman.

Apa yang berlaku seterusnya?

Fasa seterusnya dijangka melibatkan perbincangan langsung dengan pekerja serta keputusan lanjut di peringkat tadbir urus. Blume dijadualkan melawat kilang yang dianggap terdedah kepada pelan pemulihan itu, manakala majlis pekerja Volkswagen merancang perhimpunan khas pekerja pada Ogos.

Pertemuan bersama pekerja dijadualkan di ibu pejabat Wolfsburg pada 25 Ogos, diikuti sesi di Emden dan Zwickau pada 26 Ogos. Ini akan memberi peluang kepada pekerja untuk menyoal CEO berkenaan pelan tersebut secara langsung.

Lembaga penyeliaan Volkswagen pula dijadualkan meneruskan perbincangan mengenai pelan pemulihan pada 4 September.

Kesimpulan utama

Volkswagen tidak mengumumkan program pemberhentian tambahan yang muktamad dengan tepat sebanyak 50,000 pekerjaan. Blume menggunakan angka itu untuk menggambarkan skala penjimatan yang diperlukan bagi menutup jurang kos yang besar berbanding pesaing.

Namun, kesannya tetap berpotensi besar. Jika digabungkan dengan pengurangan 50,000 pekerjaan yang telah dipersetujui, jumlah jawatan yang terlibat dalam penstrukturan semula boleh menghampiri 100,000. Pada masa sama, empat kilang di Jerman berdepan risiko kekal beroperasi di bawah kapasiti yang kompetitif sepanjang 2030-an.

Jumlah sebenar pekerjaan yang akan dipotong, nasib setiap kilang dan bentuk akhir rombakan masih bergantung pada rundingan serta keputusan lembaga penyeliaan.

Mengapa angka 50,000 itu bukan sasaran muktamad

Volkswagen sebelum ini telah bersetuju mengurangkan kira-kira 50,000 jawatan di seluruh kumpulan, termasuk di anak syarikat seperti Audi dan Porsche. Tambahan 50,000 pekerjaan kini dipertimbangkan sebagai salah satu cara untuk mengimbangi kelemahan kos syarikat. Jika dilaksanakan sepenuhnya, jumlah pengurangan yang sedang dibincangkan boleh mencecah kira-kira 100,000 jawatan.

Blume menegaskan bahawa angka tambahan itu bukan sasaran tetap. Ia berdasarkan pengiraan teori untuk mengurangkan kos overhed kepada tahap yang setanding dengan pesaing, dengan andaian kos buruh tidak berubah. Dalam pelaksanaan sebenar, pakej penjimatan boleh merangkumi pengurangan tenaga kerja serta perubahan pada rangkaian produk, kapasiti pengeluaran dan struktur organisasi.

Jurang kos besar, keuntungan pula semakin nipis

Blume berkata kos overhed Volkswagen kekal lebih 30% lebih tinggi berbanding syarikat yang setara. Oleh itu, syarikat perlu mengurangkan kelemahan struktur kos itu jika mahu bersaing dengan lebih berkesan.

Keuntungan operasi turut menjadi masalah. Blume menyifatkan pulangan operasi di bawah 4%—dilaporkan sekitar 3.8%—sebagai masih munasabah dalam keadaan pasaran yang sukar, tetapi tidak mencukupi untuk jangka panjang bagi menjana dana yang diperlukan untuk teknologi, produk dan tapak pembuatan baharu.

Tekanan ini menjelaskan mengapa pihak pengurusan mengaitkan penstrukturan semula dengan keupayaan Volkswagen untuk terus melabur, bukan sekadar sebagai tindak balas jangka pendek terhadap kejatuhan pendapatan. Reuters melaporkan bahawa keuntungan operasi kumpulan itu merosot kepada €8.9 bilion pada 2025. Volkswagen pula mengunjurkan margin operasi sekitar 4% hingga 5% bagi 2026, selepas mencatat margin 2.8% pada 2025.

Tekanan persaingan yang mendorong rombakan besar-besaran

Volkswagen berdepan beberapa tekanan pada masa yang sama:

• Pengeluar China semakin berkembang di Eropah. Jenama China semakin menyasarkan pasaran utama Volkswagen, termasuk Jerman, sekali gus meningkatkan persaingan dari segi harga, teknologi dan kenderaan elektrik.
• Pasaran China semakin kurang menguntungkan. Perniagaan Volkswagen yang penting di China tertekan apabila persaingan daripada pengeluar tempatan meningkat dan keadaan pasaran menjadi lebih mencabar.
• Tarif Amerika Syarikat menambah kos. Duti import turut menekan keuntungan kumpulan itu, selain cabaran persaingan yang lebih luas.
• Kapasiti kilang di Eropah berlebihan. Keuntungan yang merosot dan kapasiti pembuatan yang tidak digunakan sepenuhnya menyukarkan Volkswagen mengekalkan rangkaian kilangnya pada tahap operasi yang kompetitif.

Hujah utama Blume ialah Volkswagen perlu melaksanakan pengurangan kos yang lebih mendalam untuk mengekalkan keupayaan bersaing dan membiayai pelaburan ketika industri automotif sedang berubah.

Empat kilang Jerman yang berdepan masa depan tidak menentu

Blume berkata Volkswagen tidak menjangka kilang di Emden, Hannover, Zwickau dan Neckarsulm mencapai kadar penggunaan kapasiti yang cukup kompetitif sepanjang 2030-an.

Bagaimanapun, ini tidak bermakna penutupan telah dimuktamadkan. Laporan yang tersedia menyatakan bahawa belum ada keputusan mengenai kilang tertentu, walaupun cadangan penstrukturan terdahulu memasukkan kemungkinan menutup empat lokasi di Jerman.

Justeru, isu yang dihadapi bukan hanya jumlah pekerjaan yang terjejas. Kilang yang terus beroperasi di bawah kapasiti boleh memaksa Volkswagen menilai semula lokasi pengeluaran model, jumlah kapasiti yang perlu dikekalkan dan sama ada setiap tapak boleh diberikan tugasan baharu.

Apa lagi yang terkandung dalam pelan penstrukturan Volkswagen?

Rombakan yang dicadangkan bukan sekadar soal jumlah pekerja. Antara langkah yang sedang dibincangkan atau pernah dilaporkan ialah:

• mengurangkan jumlah model kenderaan;
• memotong kapasiti pengeluaran;
• menghapuskan atau menyusun semula struktur pentadbiran dan fungsi yang bertindih; serta
• berkemungkinan mengasingkan atau memisahkan sebahagian bahagian perniagaan.

Keluarga pemegang kawalan Volkswagen turut mendesak pihak berkepentingan menyokong penstrukturan yang lebih menyeluruh. Oleh itu, sebarang pelan akhir perlu mengambil kira kepentingan pihak pengurusan, pekerja, kesatuan sekerja, lembaga penyeliaan dan kerajaan negeri Lower Saxony di Jerman.

Apa yang berlaku seterusnya?

Fasa seterusnya dijangka melibatkan perbincangan langsung dengan pekerja serta keputusan lanjut di peringkat tadbir urus. Blume dijadualkan melawat kilang yang dianggap terdedah kepada pelan pemulihan itu, manakala majlis pekerja Volkswagen merancang perhimpunan khas pekerja pada Ogos.

Pertemuan bersama pekerja dijadualkan di ibu pejabat Wolfsburg pada 25 Ogos, diikuti sesi di Emden dan Zwickau pada 26 Ogos. Ini akan memberi peluang kepada pekerja untuk menyoal CEO berkenaan pelan tersebut secara langsung.

Lembaga penyeliaan Volkswagen pula dijadualkan meneruskan perbincangan mengenai pelan pemulihan pada 4 September.

Kesimpulan utama

Volkswagen tidak mengumumkan program pemberhentian tambahan yang muktamad dengan tepat sebanyak 50,000 pekerjaan. Blume menggunakan angka itu untuk menggambarkan skala penjimatan yang diperlukan bagi menutup jurang kos yang besar berbanding pesaing.

Namun, kesannya tetap berpotensi besar. Jika digabungkan dengan pengurangan 50,000 pekerjaan yang telah dipersetujui, jumlah jawatan yang terlibat dalam penstrukturan semula boleh menghampiri 100,000. Pada masa sama, empat kilang di Jerman berdepan risiko kekal beroperasi di bawah kapasiti yang kompetitif sepanjang 2030-an.

Jumlah sebenar pekerjaan yang akan dipotong, nasib setiap kilang dan bentuk akhir rombakan masih bergantung pada rundingan serta keputusan lembaga penyeliaan.