Mengapa Prince Harry dan Enam Lagi Perlu Membayar £9.54 Juta dalam Kes Privasi Daily Mail?

Mahkamah Tinggi UK memberikan kekalahan penuh di peringkat perbicaraan kepada Prince Harry, Elton John, David Furnish, Baroness Doreen Lawrence, Elizabeth Hurley, Sadie Frost dan bekas ahli Parlimen Liberal Democrat, Simon Hughes, dalam kes privasi mereka terhadap Associated Newspapers Ltd (ANL), penerbit Daily Mail, Mail on Sunday dan MailOnline.

Selepas perbicaraan selama 11 minggu, Justice Matthew Nicklin menolak semua tuntutan tersebut. Dalam keputusan kos yang disampaikan pada 21 Ogos 2026, beliau mengarahkan ketujuh-tujuh plaintif membayar £9,544,355 sebagai bayaran awal kepada kos guaman ANL, selewat-lewatnya pada 28 Ogos.

Jumlah itu bukan semestinya bil akhir. ANL menyatakan keseluruhan kos guamannya mencecah kira-kira £34.5 juta, manakala insurans “after-the-event” yang dimiliki plaintif dilaporkan berjumlah sekitar £16.2 juta. Jika sebahagian besar tuntutan kos ANL dikekalkan, wujud jurang berpotensi kira-kira £18.3 juta—tetapi tanggungan sebenar hanya akan diketahui selepas penilaian terperinci oleh mahkamah.

Apakah keputusan Mahkamah Tinggi?

Para plaintif mendakwa penerbitan ANL menggunakan kaedah pengumpulan maklumat yang menyalahi undang-undang bagi menghasilkan laporan antara 1997 hingga 2015. Dakwaan itu termasuk penggodaman telefon, “blagging” atau mendapatkan maklumat secara memperdaya, pengawasan dan penggunaan penyiasat persendirian. ANL menafikan semua dakwaan tersebut.

Pada 7 Julai 2026, Nicklin menolak kesemua tuntutan berkenaan. Keputusan itu tidak bermaksud pelanggaran privasi tidak diiktiraf oleh undang-undang. Sebaliknya, mahkamah mendapati plaintif gagal membuktikan dakwaan khusus yang dikemukakan terhadap ANL dengan bukti yang cukup kukuh dan boleh dipercayai.

Mengapa tuntutan mereka gagal?

Nicklin menyifatkan kes plaintif sebagai “spekulatif dan sebahagian besarnya berdasarkan inferens”. Secara ringkas, dakwaan mereka terlalu bergantung pada kesimpulan yang dibuat daripada keadaan tidak langsung, tanpa hubungan bukti yang cukup meyakinkan antara salah laku yang didakwa dengan kes setiap plaintif.

Perbezaan ini penting. Mahkamah boleh menerima bahawa amalan tidak sah mungkin pernah berlaku dalam konteks media yang lebih luas, tetapi masih mendapati bukti tidak mencukupi untuk membuktikan dakwaan tertentu yang dibawa oleh individu tertentu.

Oleh itu, keputusan tersebut menolak tujuh tuntutan seperti yang dibentangkan semasa perbicaraan. Ia bukan satu dapatan umum bahawa semua dakwaan sejarah mengenai salah laku akhbar tabloid adalah palsu.

Mengapa perintah kos itu begitu berat?

Dalam sistem mahkamah England dan Wales, kos biasanya dinilai atas “asas standard”. Perintah kos atas “asas indemniti” lebih memihak kepada pihak yang menang dan lazimnya digunakan apabila cara sesuatu kes dikendalikan dianggap berada di luar lingkungan tingkah laku litigasi yang munasabah.

Nicklin memutuskan bahawa tingkah laku plaintif, apabila dinilai secara keseluruhan, cukup tidak munasabah untuk mewajarkan perintah luar biasa itu. Pertimbangan beliau merangkumi keluasan dan keseriusan dakwaan, cara kes tersebut dibawa serta penilaiannya bahawa litigasi itu dikendalikan secara tidak munasabah.

Namun, perintah indemniti bukanlah cek kosong. ANL masih perlu membuktikan dalam penilaian terperinci bahawa setiap kos ditanggung secara munasabah dan jumlahnya juga munasabah. Perintah itu mengubah cara kos yang dipertikaikan dinilai serta menyingkirkan kawalan kesepadanan yang biasanya digunakan, tetapi tidak bermakna setiap pound yang dituntut ANL akan diluluskan secara automatik.

Apakah maksud bayaran £9.54 juta itu?

Jumlah tepat £9,544,355 ialah bayaran interim—atau bayaran pendahuluan—bukan penetapan muktamad jumlah kos yang perlu dibayar. Nicklin menetapkannya sebagai sumbangan awal sementara kedua-dua pihak bergerak ke proses penilaian jumlah yang akhirnya boleh dituntut ANL.

ANL dilaporkan meminta lebih daripada £9.9 juta pada pendengaran kos, manakala pasukan guaman plaintif berhujah supaya jumlah itu ditetapkan lebih hampir kepada £7.9 juta. Hakim akhirnya memilih angka yang berada di hujung lebih tinggi antara dua jangkaan tersebut.

Angka £34.5 juta pula merujuk kepada keseluruhan kos guaman yang dituntut ANL, bukannya jumlah yang sudah diarahkan untuk dibayar oleh plaintif. Jika bil itu dikurangkan dalam proses penilaian, jumlah akhir akan lebih rendah. Jika sebahagian besarnya dikekalkan, jurang antara kos tersebut dengan perlindungan insurans yang dilaporkan boleh menyebabkan plaintif berdepan tanggungan tambahan berjumlah jutaan pound.

Bolehkah mereka membuat rayuan?

Keputusan mengenai kos itu tidak semestinya menutup semua pilihan prosedur. Tarikh akhir yang dilaporkan, iaitu 2 Oktober, berkaitan permohonan kebenaran untuk merayu atau meneruskan rayuan terhadap keputusan kos tersebut.

Bagaimanapun, rayuan tidak dengan sendirinya membatalkan arahan bayaran. Plaintif perlu mendapatkan penangguhan atau arahan baharu daripada mahkamah untuk menggantung atau mengubah kesan perintah itu.

Simon Hughes berkata beliau sedang mempertimbangkan rayuan, manakala ANL menyifatkan keputusan berkenaan sebagai kemenangan besar. Sebarang rayuan perlu mencabar asas undang-undang keputusan tersebut, bukan sekadar membuka semula kes kerana plaintif tidak bersetuju dengan keputusannya.

Apa kesannya terhadap perjuangan undang-undang Harry?

Keputusan ini merupakan tamparan besar kepada usaha Harry yang lebih luas untuk mengambil tindakan terhadap penerbit akhbar British. Ia berbeza daripada kesnya terhadap Mirror Group Newspapers, yang menyaksikan beliau menerima £140,600, serta permohonan maaf dan penyelesaian kemudian daripada News Group Newspapers.

Namun, kes ANL menutup tuntutan Harry terhadap penerbit Daily Mail di peringkat perbicaraan dengan kekalahan penuh. Perkara yang masih belum selesai kini tertumpu pada aspek kewangan dan prosedur: berapa banyak kos ANL akan diluluskan, sama ada rayuan akan diteruskan dan sama ada bayaran awal £9.54 juta itu akan diikuti jumlah akhir yang lebih besar.

Secara berasingan, laporan bahawa Harry dan Meghan merancang untuk kembali dari California ke Britain bersama anak-anak mereka turut muncul dalam kitaran berita yang sama. Mereka dilaporkan akan kekal sebagai individu persendirian dan bukan anggota diraja yang menjalankan tugas rasmi; rancangan itu juga belum bermaksud perpindahan tersebut sudah selesai.

Kesimpulannya

Mahkamah Tinggi menolak kesemua tujuh tuntutan kerana bukti yang dikemukakan tidak cukup untuk membuktikan dakwaan pengumpulan maklumat secara tidak sah terhadap plaintif-plaintif berkenaan. Mahkamah kemudian mengenakan kos atas asas indemniti selepas mendapati cara litigasi itu dikendalikan secara tidak munasabah apabila dinilai secara keseluruhan.

Kesan segera ialah bayaran interim £9.54 juta yang perlu dibuat pada 28 Ogos. Jumlah tanggungan akhir mungkin jauh lebih tinggi, tetapi belum ditetapkan dan masih tertakluk kepada penilaian terperinci serta kemungkinan rayuan.