Pertaruhan AS$200 Juta SoftBank Letakkan AI dalam Jentera Binaan Sedia Ada

Pelaburan besar SoftBank dalam Gravis Robotics bukanlah taruhan untuk membina jengkaut robotik baharu dari awal. Sebaliknya, syarikat Switzerland itu mahu menjadikan jentera yang kontraktor sudah miliki atau sewa lebih pintar melalui lapisan perkakasan dan perisian autonomi.

SoftBank melabur AS$200 juta sebagai pelabur tunggal dalam pusingan Siri A Gravis. Gravis menyifatkannya sebagai pusingan Siri A terbesar dalam sejarah robotik pembinaan. Beberapa laporan meletakkan nilai syarikat itu pada AS$1 bilion selepas pelaburan, namun pengumuman pembiayaan rasmi Gravis tidak mendedahkan nilai atau terma pelaburan tersebut.

Siapa Gravis Robotics?

Gravis ditubuhkan pada 2022 sebagai spin-off daripada ekosistem penyelidikan robotik ETH Zurich, sebuah universiti penyelidikan terkemuka di Switzerland. Syarikat itu diterajui pengasas bersama dan Ketua Pegawai Eksekutif (CEO) Ryan Luke Johns, bersama pengasas bersama serta Ketua Pegawai Teknologi (CTO) Dominic Jud. Laporan media menganggarkan pasukannya terdiri daripada kira-kira 75 orang.

Sebelum pelaburan SoftBank, Gravis telah mengumpulkan AS$23 juta, termasuk pusingan yang diterajui bersama IQ Capital dan Zacua Ventures. Suntikan AS$200 juta itu merupakan lonjakan modal yang besar untuk syarikat robotik pembinaan pada peringkat awal, sekali gus memberi ruang untuk memperluas pasukan kejuruteraan, pelancaran antarabangsa dan penggunaan teknologi di projek infrastruktur.

Apa yang sebenarnya dijual oleh Gravis?

Produk utama Gravis ialah sistem naik taraf, bukannya jengkaut proprietari. Gravis Rack ialah kit kawalan autonomi yang boleh dipasang pada jentera berat daripada pengeluar seperti Caterpillar, John Deere, Volvo, JCB dan Hitachi. Ia turut menyokong jenama Case, Develon, Sumitomo dan Yanmar.

Sistem ini direka untuk menawarkan beberapa tahap automasi, daripada bantuan AI dalam kabin dan panduan 3D, kepada pemantauan jarak jauh serta operasi autonomi sepenuhnya. Gravis juga menawarkan lapisan perisian Gravis Copilot, yang berfungsi bersama perkakasan retrofit untuk membantu menukar armada bercampur kepada jentera separa autonomi atau autonomi.

Pendekatan yang tidak terikat pada satu pengeluar ini menjadi bahagian penting dalam tesis pelaburan SoftBank. Kontraktor biasanya mengendalikan jentera daripada pelbagai jenama, bergantung pada harga, ketersediaan, hubungan dengan pengedar dan keperluan penyelenggaraan. Sistem yang boleh berfungsi merentasi armada sedia ada berpotensi lebih mudah diterima berbanding pakej autonomi yang hanya serasi dengan satu jenama.

Bagaimana sistem autonomi itu berfungsi?

Menurut Gravis, teknologinya menggabungkan kamera, penderia, telemetri jentera dan maklum balas fizikal daripada peralatan tersebut. Dominic Jud menyamakan pendekatan ini dengan cara operator berpengalaman membaca keadaan tanah melalui bunyi enjin yang bekerja kuat, getaran jentera dan rintangan hidraulik.

Model AI Gravis dikatakan menggunakan isyarat tersebut untuk menyesuaikan keputusan kawalan berdasarkan keadaan tanah dan daya di bawah permukaan. Latihan berasaskan simulasi pula membantu sistem berfungsi merentasi pelbagai jenis jentera dan persekitaran.

Dalam praktiknya, matlamatnya bukan sekadar memastikan jengkaut mengikut laluan yang telah diprogramkan. Sistem itu dibangunkan untuk membantu jentera bertindak balas terhadap rupa bumi yang berubah ketika melakukan kerja seperti menggali, membuat parit, mengorek tanah dalam jumlah besar dan memuatkan lori.

Satu projek CAM Pathfinder yang disokong kerajaan United Kingdom bersama Flannery Plant Hire sedang menguji jengkaut berautomasi tinggi pada enam buah jentera untuk tugasan seperti kerja parit, pengorekan pukal dan pemuatan lori.

Dakwaan peningkatan produktiviti sehingga 30 peratus

Gravis mendakwa teknologinya boleh meningkatkan produktiviti tapak pembinaan sehingga 30 peratus berbanding operasi manual pada tahap kemuncak. Syarikat itu turut mengetengahkan potensi peningkatan keselamatan, pengurangan kerja pembaikan semula serta sokongan untuk kerja ukur dan pemetaan bahaya.

Namun, angka 30 peratus itu perlu dibaca dengan berhati-hati. Ia ialah dakwaan yang dilaporkan oleh syarikat, bukan penanda aras industri yang diaudit secara bebas berdasarkan bukti pembiayaan yang tersedia. Hasil sebenar boleh berubah mengikut jenis jentera, tugasan, keadaan tapak, aliran kerja operator dan tahap autonomi yang digunakan.

Bukan sekadar prototaip di makmal

Gravis berkata sistemnya telah digunakan bersama pelanggan infrastruktur di empat benua. Laporan syarikat dan industri sebelum ini turut menyebut penggunaan atau kerjasama dengan Holcim, Taylor Woodrow, HD Hyundai dan Flannery.

Kerjasama dengan Flannery amat penting dari sudut komersial. Kedua-dua syarikat membangunkan model yang menggabungkan jengkaut autonomi dengan perkhidmatan sewaan jentera. Ini membolehkan pelanggan mengakses jentera yang telah dilengkapi Gravis Rack tanpa perlu membeli serta mengintegrasikan teknologi itu sendiri.

Model sewaan tersebut boleh mengurangkan salah satu halangan utama terhadap automasi pembinaan. Pelanggan mungkin lebih bersedia menyewa jentera autonomi untuk satu projek berbanding membuat naik taraf seluruh armada atau membina program robotik dalaman dari awal.

Kedudukan Gravis berbanding SafeAI dan Teleo

SafeAI dan Teleo merupakan antara syarikat yang beroperasi dalam bidang berdekatan, termasuk automasi peralatan pembinaan dan kawalan jarak jauh. Perbezaan yang diketengahkan Gravis ialah platform berasaskan pembelajaran yang boleh menyesuaikan diri dengan pelbagai jentera, jenama dan saiz.

Kelebihan itu masih berupa proposisi, bukannya jaminan kejayaan pasaran. Gravis perlu membuktikan bahawa sistemnya boleh beroperasi secara konsisten di tapak yang berbeza, memenuhi keperluan keselamatan dan pengesahan, mengekalkan kos integrasi pada tahap munasabah serta menyediakan sokongan pelanggan apabila penggunaannya berkembang.

Tapak pembinaan juga jauh lebih sukar diramal berbanding demonstrasi terkawal. Habuk, permukaan tidak rata, muatan yang berubah dan pergerakan manusia yang tidak menentu boleh mendedahkan kelemahan yang sukar dilihat dalam ujian terhad.

Mengapa SoftBank melihatnya sebagai “AI fizikal”?

Pelaburan dalam Gravis memperluas strategi AI SoftBank kepada sistem yang boleh melihat, menilai dan bertindak dalam dunia fizikal. Ini berbeza daripada membiayai perisian atau model asas semata-mata. Teknologi tersebut perlu beroperasi dengan selamat di sekeliling manusia dan jentera, dalam persekitaran yang sentiasa berubah, sambil menghasilkan nilai yang boleh diukur untuk pelanggan industri.

Langkah itu selari dengan pergerakan SoftBank yang lebih luas dalam bidang robotik. Kumpulan tersebut bersetuju mengambil alih bahagian robotik ABB pada nilai perusahaan AS$5.375 bilion, sebagai sebahagian usaha menggabungkan kecerdasan buatan dengan robotik. Urus niaga itu masih tertakluk pada kelulusan kawal selia dan syarat penutupan lain berdasarkan pengumuman yang tersedia.

SoftBank turut menubuhkan Robo HD untuk memusatkan pelaburan berkaitan robotik. Secara berasingan, kumpulan itu memeterai perjanjian bagi pelaburan susulan dalam OpenAI sehingga AS$40 bilion. Jumlah pelaburan efektif SoftBank dijangka AS$30 bilion, manakala pelaburan terkumpulnya dalam OpenAI dijangka mencecah AS$64.6 bilion dengan pegangan kira-kira 13 peratus selepas urus niaga selesai. Angka tersebut masih bersyarat pada penyempurnaan transaksi dan terma akhir.

Dalam strategi itu, Gravis boleh menjadi lapisan aplikasi: perisian kecerdasan dan autonomi yang digunakan melalui jentera sebenar dalam pasaran industri berskala besar. Namun, pelaburan ini tidak bermakna SoftBank sudah memiliki satu platform AI dan robotik bersepadu sepenuhnya. Ujian paling hampir ialah sama ada Gravis boleh menukar sistem retrofit yang fleksibel kepada operasi pembinaan yang boleh dipercayai dan berulang.

Apa makna pusingan AS$200 juta ini untuk industri?

Cek besar SoftBank menunjukkan bahawa autonomi pembinaan mula dinilai sebagai peluang platform, bukan sekadar himpunan projek perintis. Gravis menyasarkan pangkalan global jentera berat sedia ada, menggunakan perkakasan retrofit dan perisian supaya automasi boleh diperkenalkan tanpa menunggu setiap pengeluar asal mereka bentuk semula mesin mereka.

Strategi ini boleh memberi Gravis laluan pasaran yang luas. Tetapi persoalan paling sukar masih belum terjawab:

• Bolehkah satu sistem autonomi berfungsi dengan konsisten merentasi jenama dan jenis jentera yang berbeza?
• Bolehkah kontraktor mempercayainya untuk kerja yang melibatkan risiko keselamatan?
• Bolehkah peningkatan produktiviti kekal apabila teknologi itu berdepan realiti tapak pembinaan komersial?

Pelaburan AS$200 juta memberi Gravis sumber untuk mencari jawapan pada skala yang lebih besar. Sama ada nilai dilaporkan AS$1 bilion itu wajar atau tidak akhirnya bergantung bukan pada saiz pusingan pembiayaan, tetapi pada keupayaan syarikat menukar dakwaan AI fizikal kepada output yang konsisten, operasi yang lebih selamat dan ekonomi yang menguntungkan pelanggan pembinaan.